Roze horden

Beukman

Illustratie: Egon Schiele

De Roze Khmer bestaat al een tijdje. Begin jaren ’70 waren het de lezers van moraalblad De Telegraaf en het Limburgs Dagblad (toen inmiddels eigendom van de Wakkere Krant) die, opgehitst door hun lijfbladen, naar de huizen van de redacteuren van de VPRO togen om aldaar stront door de brievenbus te douwen, hen met hoofdletters geschreven dreigbrieven stuurde, of hen telefonisch lastig vielen of bedreigden, uiteraard anoniem.

Dit omdat deze omroep het had gewaagd om in de Fred Haché Show een paar blote meiden én een halfblote (hij droeg een trui) man te vertonen. In een volgende aflevering figureerde bovendien een als gewone huisvrouw geklede actrice die koningin Juliana moest voorstellen. Heiligschennis!

De Telegraaf waste zijn handen in onschuld, maar het hoofdredactioneel commentaar, waarin de minister werd verzocht om de VPRO kalt te stellen, en een lastercampagne tegen de bij deze omroep verantwoordelijken, waren natuurlijk olie op het vuur van de Roze Khmer geweest, evenals vet afgedrukte lezersreacties als deze:

Als ik het voor het zeggen had, dan zou ik de heren Servet en Haché die dit programma in elkaar gedokterd hebben, ook naakt, met een flink touw onder de armen aan de hoogste kerktoren van Limburg drie dagen ophangen. Als ze daarna nog leefden de touwen doorknippen en laten afvallen, verder door een vuilniswagen laten opruimen.

Technisch gesproken kon De Telegraaf misschien niets worden verweten, vrijheid van meningsuiting blablabla, maar had een krant dan helemaal geen verantwoordelijkheid?

Tegelijk vond de hoofdredactie dat de vrijheid van meningsuiting niet zou mogen bestaan voor de VPRO, de VPRO moest immers worden verboden, en het stokoude argument van de jeugd, die dreigde te worden verpest, werd maar weer eens van stal gehaald. Socrates, inmiddels 2400 jaar dood, kan hier over meepraten, want precies dit, het verpesten van de jeugd, was de belangrijkste aanklacht waarop hij ter dood werd veroordeeld.

Met de komst van Internet is de Roze Khmer sterk in aantal gegroeid. Voor een lekkere vette bedreiging hoef je tegenwoordig je huis niet meer uit, en de mogelijkheden tot anonimiteit zijn ook toegenomen. Met de explosieve toename van het Roze Leger is ook de dreiging, die er van uit gaat, spectaculair toegenomen.

De, naar mijn weten, eerste gebeurtenis waarmee duidelijk werd dat de roze horden van GeenStijl een regelrechte bedreiging van de vrijheid van meningsuiting vormen, had plaats in 2004, toen Trudy Prins, de voorzitster van Stivoro, een onderzoek publiceerde waaruit zou blijken dat dankzij een antirookcampagne het aantal rokers was verminderd. GeenStijl, net als de redactie van De Telegraaf bestaande uit paffers of anderszins verslaafden, publiceerde hierop een stukje dat zich ver onder de gordel bevond, en het telefoonnummer van Prins.

De minuten, uren en dagen daarop werd zij aan één stuk door gebeld door die zogenaamde reaguurders, kreeg ze verwensingen en bedreigingen over zich heen, werd haar vele malen te verstaan gegeven dat ze een hoer was (wat voor merkwaardige obsessie heeft de Roze Khmer toch met seks?), en werd haar en passant meegedeeld dat haar kinderen wel eventjes anaal zouden worden verkracht.

Trudy Prins kreeg politiebewaking (ja, van onze belastingcenten), en haar kinderen moesten een tijdje onder begeleiding naar school worden gebracht.

En GeenStijl? De glibberige hypocrisie van Opperpriester Weesie druipt schaamteloos van zijn reactie af, en ik citeer:

Mensen die namens GeenStijl iemand gaan opbellen met de boodschap “Ik weet waar je kinderen op school zitten” kunnen wat mij betreft een virtueel nekschot krijgen. Daar wil ik helemaal niets mee te maken hebben.

Prins is niet lang daarna opgestapt als voorzitster van Stivoro.

Naarmate de Roze Khmer in omvang groeit, wordt ze ook onbeheersbaarder. Met dat probleem heeft Wilders te maken, maar toch vooral Pol “Burema” Pot. Nu Geenstijl werkelijk een machtsfactor aan het worden is die een flinke stap heeft gezet over de grens tussen de virtuele en de echte wereld – en hierbij is het ophitsen van de Khmer door middel van een prikkeling van de onderbuik het belangrijkste wapen – zou het Burema en zijn kornuiten sieren als ze zich gingen herbezinnen op de werkelijke betekenis van de vrijheid van meningsuiting, en op de verantwoordelijkheden die deze belangrijke verworvenheid met zich meebrengt. Als een tovenaarsleerling een enorme keet schoppen en vervolgens de schuld geven aan de toverspreuk die daarvoor heeft gezorgd, past niet bij volwassen kerels.

Ik zou zeggen, Burema: begin maar eens met je welgemeende excuses aan te bieden aan al degenen die jij de afgelopen jaren de grond in hebt laten trappen door je stoottroepen. Trek je vervolgens een paar maanden terug, en kom daarna weer naar buiten met een gelouterde GeenStijl, die de korte broek heeft verruild voor een lange.

Beukman (een pseudoniem – ik verbied mensen onder eigen naam kritiek op GeenStijl te uiten, levensgevaarlijk voor henzelf en hun naasten) zit weliswaar in Het Verzet, maar blijft toch geloven in de intelligentie en de redelijkheid van degenen waar hij tegen in opstand komt.