Stazi!

Jaap de Wreede

Wie een eigen mening heeft over islam en immigratie wordt snel uitgemaakt voor neonazi. In werkelijkheid is het neonazisme een door links vormgegeven en in stand gehouden fenomeen.

Tussen het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945 en de val van de Muur in 1989, was er een opmerkelijke coalitie actief. Neonazi’s en communisten werkten samen tegen dezelfde vijanden: kapitalistisch Amerika en zionistisch Israël. Terwijl linkse groepen in het westen de nazi’s van de straat sloegen, werden dezelfde bruinhemden vanachter het ijzeren gordijn gesteund door de communisten, die zichzelf voorstonden op hun verzetsverleden in de oorlog.

Otto Ernst Remer was een sleutelfiguur in deze vreemde verbintenis. In de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog diende deze generaal-majoor als Hitlers lijfwacht. In 1949 werd Remer leider van de Socialistische Rijkspartij (SRP), een openlijk antidemocratische partij in West-Duitsland die Bonns banden met de westerse geallieerden kritiseerde.

Op het moment dat de neonazipartij stemmen ging trekken, begon Remer aan geheime onderhandelingen met de Sovjet-autoriteit in Oost-Berlijn. Dit leidde tot geheime financiële steun van Russische zijde. In 1952 werd de RSP verboden door de West-Duitse overheid, die de partij beschreef als opvolger van Hitlers NSDAP. Dat weerhield Remer niet van verdere politieke activiteiten. Hij bleef een belangrijke rol spelen in de internationale neonazi-beweging. Kortom, de ‘Peetvader van de neonazibeweging’ werd gefinancierd door de communisten.

De Oost-Duitse propaganda stelde ondertussen alles in het werk om West-Duitsland af te schilderen als de ‘revanchistische’ voortzetting van het Derde Rijk. Steeds opnieuw werd gewaarschuwd voor heroplevend fascisme. Maar van écht neonazisme is in de BRD nauwelijks sprake geweest. Zo werden in 1959 en 1960 over de hele wereld antisemitische kladacties uitgevoerd. West-Duitsland kreeg de schuld, maar later bleek het te gaan om acties van de Russische geheime dienst.

Uit vrijgegeven documenten uit de DDR blijken de banden tussen de Oost-Duitse geheime dienst Stasi en de West-Duitse Wehrsportgruppe Hoffman, een neonazistische groep die werd opgericht in de jaren zeventig. ‘Wij hadden een fijnvertakt netwerk van agenten in deze groep,’ aldus een voormalige Stasi-officier in een Duits tijdschrift. ‘Daardoor waren wij in staat de activiteiten van deze rechtsradicalen in de juiste richting te sturen en nooit tegen Oost-Duitsland.’

Hoffman-groepsleden zijn in verband gebracht met verschillende terreurdaden, zoals de brute moord op een joodse uitgever in het West-Duitse Erlangen in 1980. Datzelfde jaar blies een Hoffman-lid zichzelf op terwijl hij een bom plaatste op het drukbezochte Oktoberfest in München. Resultaat: 13 doden en 200 gewonden, met de groeten uit Moskou.

Een van de Stasi-contacten binnen de West-Duitse neonazibeweging was Odfried Hepp, die werd getraind door de Hoffman-groep. Hepp was begin jaren tachtig verantwoordelijk voor een serie bomaanslagen tegen Amerikaanse bases in West-Duitsland. Daarbij raakten militairen gewond. Nadat hij zich had verborgen bij gelijkgestemden in Groot-Brittannië, dook Hepp op in de DDR. De neonazi was in zijn nopjes met het anti-Israëlisch buitenlands beleid van Oost-Duitsland.

In april 1985 werd Hepp gearresteerd in Parijs en naar West-Duitsland uitgeleverd. Later dat jaar kaapten Palestijnen het Italiaanse cruiseschip Achille Lauro. De terroristen eisten in ruil voor de gijzelaars onder meer: de vrijlating van Hepp. Een unicum in de wereldgeschiedenis van het terrorisme, want gewoonlijk zijn het toch heel correct de linkse massamoordenaars waarvan de vrijlating wordt geëist.
Eén ding moet worden toegegeven: de communistische propaganda is verrekte sluw geweest. Eerst wordt een vijand gecreëerd en vervolgens win je de sympathie van de bevolking door die vijand te bestrijden. Want veel ‘antifascistische’ initiatieven kwamen tijdens de koude oorlog uit de koker van de West-Europese communistische partijen en door allerlei progressieve – door de Stasi geïnfiltreerde – kringen.

Deze ‘antifa’-groepjes schreven boekenplanken vol over het grote internationale neonazicomplot. Opvallend genoeg gaan die boeken bijna nooit in op de vrienden van extreem-rechts in het Midden-Oosten. Zo trad Odfried Hepp toe tot de terreurgroep van Abu Nidal en werden neonazi’s in Palestijnse trainingskampen opgeleid. Zulk soort connecties konden beter onder het kleed worden geveegd, omdat deze ‘linkse Palestijnse vrijheidsstrijders’ net als een aantal neonazi’s en progressieve activisten hun geld kregen vanuit Moskou.

Jaap de Wreede is onderzoeksjournalist. Hij schreef onder meer voor NRC Handelsblad, Skrien en Klokkenluider Online. Hij is medeoprichter van Platform De Krijger, een denktank die de Westerse cultuur als fundament neemt.