Peter Breedveld

In reactie op het idiote plan van de Publieke Omroep om verplicht meer allochtonen in televisieprogramma’s te stoppen, zegt Nova-hoofdredacteur Carel Kuyl in de Volkskrant van 23 december dat hij zich daarvoor altijd ‘het snot voor de ogen heeft gewerkt’. Kuyl wil heel graag meer allochtonen in Nova (nog geeneens vijf van de zestig Nova-medewerkers is allochtoon), maar ja, ze zijn er niet, hè. ‘Ik kom geregeld op journalistenscholen en je moet ze echt met een lantaarntje zoeken’, aldus Kuyl.

Dat pleit voor die allochtonen, dat je ze niet op journalistenscholen vindt. Journalistenscholen leveren alleen luie, vooringenomen, zeer beperkte denkers af die nog geen kritische vraag zouden kunnen formuleren als hun leven er vanaf hing. Journalistiek talent vind je er niet, laat staan allochtoon journalistiek talent, maar je zou als Hilversumse hoofdredacteur ook eens in je directe omgeving kunnen kijken. Zelf luister ik de laatste tijd regelmatig naar de twee islamitische omroepen die ons land rijk is en daar zit toch echt het nodige allochtone talent.

Bij de Nederlands Islamitische Omroep, bijvoorbeeld, hoorde ik onlangs een interview van een mij onbekende jongeman met de nummer tien op de lijst van Geert Wilders, een VMBO-leraar die net de Kamer niet heeft gehaald. Ik vond het spectaculair. De interviewer was verre van objectief, maar hij was wel werkelijk nieuwsgierig naar die man. “Waarom zegt u nou toch zulke dingen?” wilde hij weten. “U lijkt me zo’n sympathieke, redelijke man, u hebt zo’n prettige stem! Waarom nou? Ik ben ook moslim, maar ik doe u toch niets?” Die leraar was uit het veld geslagen. Zo’n agressief charmeoffensief had-ie niet verwacht en hij was er totaal weerloos tegen. Caught with his pants down, zoals dat heet. Het was geweldige radio en ik kan me voorstellen dat die interviewer een goede afwisseling zou zijn van de vaak zo nadrukkelijk ongeïnteresseerde Jeroen Pauw.

Onze eigen Gregorius Nekschot werd ter gelegenheid van zijn nieuwe bundel bij de Nederlandse Moslim Omroep geïnterviewd door Raja Felgata. Felgata is een lousy columniste, maar een geweldige interviewster. Gregorius werd door haar met alle egards behandeld en ze toonde oprechte interesse in hem. Een groot contrast met het interview dat Gregorius vlak daarvoor had met de zo nadrukkelijk ongeïnteresseerde Jeroen Pauw.

Dit zijn maar een paar voorbeelden, maar er is een hele keur aan goede allochtone journalisten actief: Tarik Yoessef van het blad Halal, Samira el Kandoussi van het Internetmagazine Maghrebia, ex-Elqalem-redacteur Salahedinne. Die laatste liep ik onlangs tegen het lijf en toen vertelde hij dat hij begin volgend jaar een eigen televisieprogramma krijgt, dus in Hilversum heeft blijkbaar niet iedereen zijn ogen in zijn zak zitten.

Pas geleden ontmoette ik de dodelijk charmante Hassnae Bouazza, die researcher is bij de VPRO, hét blanke bolwerk van hoogopgeleide middenklassers bij uitstek. Hassnae is te zien geweest in een kunstprogramma, De Besprekers. Eigenlijk niks voor mij, onbekende mensen die hun mening geven over boeken, films en theaterstukken, maar ik heb een aflevering op Internet bekeken en tussen het gezelschap van voornamelijk blanke gewichtige intellectuelen was Hassnae een verademing. Volkomen respectloos praatte ze over Michel Houellebecqs laatste roman, die de anderen hard bezig waren kapot te analyseren. Ze was vrolijk en spontaan en ze maakte mensen zelfs aan het lachen. Ze praat over boeken zoals ikzelf over boeken praat en zoals de mensen in mijn omgeving over boeken praten. Daar zat iemand in een VPRO-programma waarmee ik me kon identificeren, en dat was me nog nooit eerder overkomen.

Daar moeten ze zich bij de VPRO van kapot zijn geschrokken, want sinds De Bespekers is ze, bij mijn weten, niet meer in beeld geweest. Wat ik wél zie, als ik (al bijna twintig jaar trouw VPRO-lid, ik zeg het maar even) de VPRO weer eens aanzet, zijn blanke, houterige, gewichtige, volkomen wereldvreemde en van elke sex appeal gespeende stoethaspels. Wie laat toch in vredesnaam R.A.M. presenteren door de slaapverwekkende Arnon Grünberg of de plaatsvervangend schaamrood oproepende Pieter Bouwman, als-ie Hassnae binnen handbereik heeft? Wie? Mág het bij de VPRO misschien niet aangenaam om naar te kijken en te luisteren zijn?

Hou me ten goede: dat plan voor verplichte allochtonen op televisie is te dwaas voor woorden. Maar als Carel Kuyl, of welke hoofdredacteur of televisieproducent ook, zegt dat allochtoon talent niet te vinden is, dan kletst hij uit z’n nek. Hij doet gewoon zijn best niet. Toen ik bij de Haagsche Courant werkte, riep de hoofdredacteur ook om de haverklap dat hij meer allochtonen op de redactie wilde. Ik heb er nooit één gezien en ik heb nooit enige aanwijzing gezien dat er zelfs maar een halfslachtige poging werd gedaan om allochtonen binnen te halen. Ik geloof er dan ook niks van dat die hoofdredacteuren allochtonen willen. Dat zou namelijk een cultuuromslag betekenen en daar waren ze bij de Haagsche Courant hyperallergisch voor. Daarom bestaat die krant ook niet meer. Er zaten daar een paar jonge vrouwelijke redacteuren en die zorgden al voor genoeg overlast. Witte, middelbare mannen werken het liefst met andere witte, middelbare mannen en een handvol witte jonge honden, om hun aars te likken. Niks mis mee, maar wees daar alstublieft wel eerlijk over.

Wie vreselijk de slappe lach wil krijgen, moet het geraaskal van Ilja Leonard Pfeijffer in NRC Handelsblad van 27 december lezen.