Honderd dagen
Illustratie: Ilah
Het kabinet trok het land in, en dus zagen we dit weekend de nieuwe minister van Integratie, Ella Vogelaar, op foto’s in beoogde prachtwijken en met allochtone middenstanders. Niks mis mee.
Nu is het doel van integratie nieuwe bevolkingsgroepen te integreren in de bestaande samenleving. Was het niet aardig geweest als de minister ook daar eens haar licht had opgestoken, om er achter te komen wat die samenleving zelf eigenlijk verwacht van haar integrerende nieuwkomers? Dan zou zij, en haar collega-politici, wellicht niet voortdurend worden overvallen door relletjes over dubbele paspoorten of burqa’s.
Integratie gebeurt niet alleen in wijken, maar ook in de Nederlandse cultuur. De integrerende medemens integreert vooral in die ‘dikke Nederlandse identiteit’ – om de term van Halleh Ghorashi te gebruiken. Ghorashi wil dat ‘wij’ met onze identiteit een stukje opschuiven, om culturele ruimte te maken voor nieuwkomers, maar dat is onwenselijk en een illusie. Je kan niet van een samenleving die voor 98 procent westers is, verwachten dat ze moeizaam verworven waarden inlevert.
Daarom was het voor de nieuwe Minister heel leerzaam geweest om eens te gaan kijken in wat ‘witte’ dorpen in Zeeland, of Drenthe, of de Wieringermeer – gewoon om eens wat van die dikke identiteit op te snuiven en dan te gaan nadenken over hoe ze culturele integratie tot stand zou kunnen brengen.
Zie ook Vogelaar: tijd voor islamdebat, Ella en Ella (2)
Willem de Zwijger is ‘de stem van politiek incorrect links’. Hij rijdt een poenige SUV.
RSS