Schelden
Hassnae Bouazza
Elke keer als het onderwerp van de vele schotels in het straatbeeld aan bod komt of de vermeende negatieve invloed van de Arabische satellietzenders, pak ik onmiddellijk mijn zeepkist erbij om maar weer eens te vertellen hoe groot de emancipatoire invloed van televisie is geweest op de Arabische wereld. Het is enorm snel gegaan. Daar waar ik tien jaar geleden nog moe werd van die typisch Arabische vriendelijkheid, val ik nu soms van mij stoel. En blij dat ik ervan word! Het aantal Arabische satellietzenders is enorm gegroeid en er komen er steeds meer bij.
De meest recente aanwinst is Zawaj TV, een zender die mannen en vrouwen met elkaar in contact brengt om te trouwen. Een soort daten via de televisie. De zender was meteen enorm populair. Wat ook erg populair is, zijn de belprogramma’s en de sms-berichtjes die mensen kunnen versturen en die onderin beeld non-stop doorlopen.
Een aantal zenders waarschuwt dat ongepaste sms’jes niet geplaatst worden, maar Rotana TV (dat in handen is van de Saoedische prins Waleed) is een stuk toleranter. Rotana TV heeft een fiks aantal zenders: Rotana, Rotana Music, Rotana Clips, Rotana Classic, Rotana Movies en noem de variaties maar op.
De muziekzenders van Rotana worden overladen met sms’jes van kijkers uit de gehele Arabische wereld, en zo kan het dus gebeuren dat je nietsvermoedend zit te kijken en opeens een in fonetisch Arabisch geschreven berichtje ziet van iemand uit Algerije met als boodschap ‘fuck Israël‘… Ja, het is voer voor The Middle East Media Research Institute, maar als je dat even buiten beschouwing laat, gaan meteen je ogen twinkelen. Het is zo onverwacht en zo ongewoon dat je blijft wachten tot hetzelfde sms’je weer in beeld komt om het nog een keer eens goed te lezen. En ja hoor, het staat er echt. Een paar dagen later is het weer raak, en dan nog grover: een man die in klassiek Arabisch het volgende berichtje geplaatst krijgt: ‘mijn penis in jou syr‘ (Syrië).
Wow! Even terugspoelen, ik bedoel, blijven zitten en wachten tot het nog een keer langskomt. Inderdaad, ook dit was geen zinsbegoocheling. Schelden op de Arabische televisie. Eindelijk! Daar waar ik hier onpasselijk zou worden van de randdebielen die dit soort berichtjes sturen, word ik er vrolijk van als het in de Arabische wereld gebeurt, want eindelijk breken ze los. Eindelijk laten ze die conventionele beleefdheid varen en zeggen ze gewoon wat ze echt vinden, en in niet mis te verstane bewoordingen.
Al Jazeera begon ermee toen ze tegenstanders met elkaar in discussie liet gaan en inmiddels heeft de ongedwongenheid zich verder verspreid. Het gescheld en geschreeuw is overigens op persoonlijk vlak en niet politiek, het is een soort dissen. En natuurlijk zal menige lezer zich nu zorgen maken omdat iemand ‘fuck Israel‘ schrijft, maar laten we wel wezen: de emoties worden geuit, en daar gaat het nu helemaal om. Bovendien komt Syrië er ook bekaaid van af. En het argument dat Arabieren geen zelfkritiek hebben, kunnen ze nu ook meteen pareren.
De reden waarom de Arabische Liga nooit iets bereikt, is omdat die leiders blijven steken in beleefde formaliteiten. De machtige mannen blijven maar vriendelijk, zeggen dingen toe die vervolgens niet nagekomen worden, en dus verandert er niks. Wat ze echt willen, blijft broeien onder de oppervlakte, en het volk deed daaraan mee. In interviews, bij gesprekjes op straat, altijd overheerste die enorme correctheid en dat is toch echt aan het veranderen. Dit mede dankzij de programma’s waar mensen kunnen inbellen en hun mening kunnen geven, en nu vinden ze dus ook een uitlaatklep via de sms.
Heerlijk.
2008 wordt hèt jaar voor schrijfster/journaliste (Vrij Nederland, VPRO, NIO) en Tolk Arabisch/Engels Hassnae Bouazza. Deze column is eerder gepubliceerd in Vrij Nederland.
RSS