Weg met de babyboomers
Shayne McCreadie
Vanmiddag meldde een vrouw mij dat de juten aan het controleren waren. Ja echt, juten. Je kent het woord misschien nog uit de allereerste Donald Duck. Net als belhamel, bengel, schobbejak, vlegel en vlerk.
Ik ben ook een keer voor snotaap uitgescholden. Niet tijdens belletjetrek, maar slechts enkele maanden geleden. De man die mij nariep zag in mijn 28-jarige rondingen klaarblijkelijk een zesjarig meisje dat nodig een lesje geleerd moest worden. Ik had namelijk op de stoep gefietst.
Vijftien jaar geleden fietste ik ook eens over een stoep. Destijds werd ik onderschept door een kalende opa die mij, rekel, met hoe zeg je dat ook alweer – een paar rake tikken van zijn wandelstok verjoeg.
Zinloos geweld bestond nog niet en men respecteerde senioren.
Oude vrouwtjes waren zielig en die moest je helpen bij het oversteken. Allen hadden een platina permanentje, beige regenjas en steunzolen. Ze waren eenzaam en daarom deed je af en toe een boodschap voor ze, je sprak ze met ‘u’ aan en als ze de tram in stapten, stond je voor ze op, want ze hadden allemaal de oorlog meegemaakt en dat was naar.
Hun knekels plaveiden de weg voor het addergebroed dat de jeugd van tegenwoordig heet.
De huidige generatie ouderen steekt wel een beetje anders in elkaar.
Dankzij 60-plussers mag ik maar vier jaar studeren, moet ik het altijd met een condoom doen om die flowerpower-ziektes een beetje uit te laten razen en zal ik nooit een arbeider uit een Arabisch land uitnodigen om mijn gras te komen maaien. Ik rijd in een auto op zonne-energie omdat de olie op is en Irak ook en kijk door het raam naar een postapocalyptisch landschap in Darfur.
Dankzij Twiggy heeft mijn buurmeisje anorexia, dankzij Zalm betaal ik nu een uurloon voor een liter bier en dankzij Campert weet ik niet meer of je ‘seks’ of ‘sex’ schrijft.
En nu mogen ze allemaal buiten spelen:
Ze betalen met dubbeltjes in de Dirk, plassen naast de pot, kijken geriatrische porno en domineren op krakkemikkige wijze de culturele sector. Vol optimisme sluiten ze her en der abonnementen af in de overtuiging dat hun dementerende hersenhelften nog wel een jaartje of twee kunnen overbruggen. De koplopers van de naoorlogse generatie hebben het zelfs zo bont gemaakt dat ze themafeestjes zoals het boekenbal ter inspiratie dienen: Dawn of the Dead, dunkt me.
Korting voor 65-plussers is geen uitzondering meer, maar een norm. Met de jaren verloochenen ze hun links of rechts gestaafde politieke opvattingen en stemmen enkel nog Ouderenunie. Reclames voor kunstgebitten hebben de vrolijke inlegkruisjes van de buis gedrukt en de zurige lucht der incontinentie is tegenwoordig gewoon in een flesje te koop bij de Hema.
En dat gelanterfanter van die schorriemorrie van tegenwoordig ach breek hen de bek er niet over open.
Maar dit tuig van de richel is er klaar mee. Ik wil niet langer met jongedame’ worden aangesproken. Ik eis een jeugdig straatbeeld, vernieuwend theater en een boekenbal-thema dat alleen maar om gratis LSD en lekkere wijven draait, zoals het dertig jaar geleden ook deed!
Hierbij verzoek ik de babyboomers baan te ruimen voor Generatie X, Generatie Y, Generatie Einstein en rustig achter de geraniums plaats te nemen. Net zoals in grootmoeders tijd. Want toen was alles beter.
Shayne M. McCreadie (1980) imiteert op geweldige wijze de Liervogel die Shayne McCreadie imiteert. Dit oraal Droste-effect is haar grootste talent. De term ‘oraal Droste-effect’ is haar beste uitvinding. Zij droomt van een gearrangeerd huwelijk met Sir David Attenborough. Meer op haar weblog.
RSS