Schatplichtig

Peter Breedveld

In de virtuele stamkroeg voor geborneerde prostaatpatiënten, Het Vrije Volk, is de laatste tijd een zekere Encina Navan zeer actief. Encina is een typische Vrije Volker: niet dom, maar nooit opgelet op school, of nooit de kans gehad een behoorlijke opleiding te volgen en daarom niet in staat om de stortvloed aan gratis informatie, die via Internet tot hem of haar komt, een beetje behoorlijk te duiden of in de context te plaatsen.

Encina is opgegroeid in het milieu waar de NSB zo goed gedijde: een grondige hekel aan alles dat en iedereen die anders is, aan de ‘hoge heren in Den Haag’ en aan intellectuelen. Vandaar de aanhef in het warhoofdige stuk De kunst van het liegen, een gewichtige verhandeling over elitaire en commerciële kunst die langs een voor mij vooralsnog volstrekt ondoorgrondelijke logica uitmondt in de conclusie dat buitenlanders moeten oprotten. Of zoiets.

In die aanhef wordt gesteld dat ‘de werkende klasse werkt en de intellectuele klasse denkt. Als de werkende klasse er niet zou zijn, zou de intellectuele klasse zelf iets moeten doen.’ Verderop beweert Navan dat ‘uitvindingen als de auto, de telefoon en de televisie hebben meer bijgedragen aan gelijkheid en vrijheid dan de opvattingen van de intellectuelen.’ En hier laat Navan zien dat hij of zij de klok heeft horen luiden maar niet weet waar de klepel hangt en dus van toeten noch blazen weet.

Navan is wat José Ortega y Gasset de ‘hordemens’ noemt: vol van zichzelf, maar zonder enig besef dat alle mogelijkheden die hem geboden worden, alle techniek en kennis die hem ter beschikking staat, voor hem is ontdekt en ontwikkeld door intellectuelen, mensen die over muurtjes kijken, grenzen overschrijden, onbekend terrein verkennen. Kortom: Navan is schatplichtig aan de mensen die in alles aan hem of haar zijn tegengesteld en die hij of zij daarom zo minacht.

Navan ziet intellectuelen als maatschappelijke parasieten van de werkende klasse. Zonder intellectuelen zou Navan echter zeer waarschijnlijk allang zijn overleden aan de griep of een andere banale ziekte, en anders zou hij of zij in het zweet zijns of haars aanschijns zijn of haar brood moeten zien te verdienen door met zijn of haar eeltige handen in de modder te wroeten of door houten stokken naar dieren te gooien.

De werkende klasse heeft de auto niet uitgevonden en geperfectioneerd, de werkende klasse ontwikkelt geen medicijnen tegen kanker. Er zou zelfs geen televisie zijn als er alleen maar werkende klasse was. De werkende klasse is voor haar hele levensbestaan, inclusief haar meest banale vermaak, volledig afhankelijk van de intellectuele klasse. Van ‘linkse mensen’, want volgens Navan staat intellectueel gelijk aan links.

Misschien dat er Vrije Volkers zijn die nog iets slimmer zijn dan meneer of mevrouw Navan, en die zullen ronken dat de wetenschappers die ons auto’s, magnetron, de blue ray disc en kankermedicijnen geven, ook een soort werkende klasse vormen. Het zijn de techneuten, de doeners, de vrouwen en mannen van de toegepaste wetenschappen. Wetenschappen waar je iets aan hebt. Navan heeft het over sociologen, psychologen, letterkundigen, historici, filosofen en al die andere linksmensen met hun nutteloze theorieën waar alleen lezers van Vrij Nederland (een stuk of vijfenzeventig mensen) in zijn geïnteresseerd.

Maar ook dat is nonsens. Auto’s ontstaan niet door net zo lang schroefjes en boutjes in elkaar te draaien tot daar iets moois uitkomt, kankermedicijnen ontstaan niet door geduldig allerlei stofjes in reageerbuisjes te mengen en in ratten te injecteren. Wetenschap bedrijven, vergt een bepaalde instelling, een nieuwsgierigheid, verwondering, kennis ook van de mechanismen van onze wereld, van de geschiedenis. Een wetenschapper dient zich bewust te zijn van de omgeving waarin hij werkt en waarop hij zijn uitvinding loslaat. Op die kennis baseert hij zijn overwegingen en beslissingen. Filosofie, ethiek, mensenkennis, al die linkse hobby’s zijn onontbeerlijk in onze gecompliceerde maatschappij, waarin alles met alles samenhangt.

Vrije Volkers dienen zich te realiseren dat iedere keer, als ze een lichtknopje indrukken, hun prostaatmedicijnen innemen of het contactsleuteltje van hun scootmobiel omdraaien: ‘Dit dank ik aan de linkschmensen. Dankuwel, linkschmensen. Dankuwel, overheid, dat u de linkschmensen voldoende middelen ter beschikking hebt gesteld opdat mijn leven zo comfortabel en zorgeloos is, waardoor ik zeeën van tijd heb, én de mogelijkheid om eindeloos op moslims en linkschmensen te kankeren.’

Peter Breedveld vindt dat mongolen als Marcel Vreemans geen stemrecht zouden mogen hebben en gesteriliseerd zouden moeten worden. Zo rechts is-ie dan wel weer.