Moraliteit

Frans Smeets

Foto: Agent Provocateur

Toen ik mijn stuk over christelijke dierenporno schreef, ergerde ik me dood aan het feit dat de discussie over embryoselectie gekaapt werd door gelovigen. Want ook als liberaal kun je tegen embryoselectie zijn, alleen vanuit heel andere redenen en zonder de absolute wil om direct in iemand anders zijn leven te gaan wroeten.

En het is niet alleen bij embryoselectie dat de gelovigen de discussie kapen. Ze doen dit bij elk onderwerp dat de individuele lichaamsbeleving en integriteit behandelt waarbij het vooral gaat over voorplanting en seksualiteit en alles wat hierbij komt kijken. Gelovigen mogen misschien een broertje dood hebben aan seks, ze hebben er duidelijke opvattingen over die voor iedereen behoren te gelden. Meningen die ze baseren op hun moraliteit en ethiek. Ze achten zich moreel aan de goede kant te bevinden en weten telkens weer hun seculaire tegenstanders in de hoek te drukken van opportunistische en egoïstische mensen die buiten de moraal staan. Eigenlijk kapen ze het alleenrecht op moraliteit.

In het stukje waarin de Meiden van Halal Hans Teeuwen interviewen, komt perfect tot uiting hoe gelovigen zichzelf als moreel superieur zien. De meiden komen met een arrogante en botte gelijkerigheid wel even de heer Teeuwen melden dat hij het recht niet heeft hen te beledigen. Waarschijnlijk heeft achter hun doek nog nooit het idee postgevat dat ook niet-gelovigen gekwetst kunnen raken, dat niet-gelovigen morele wezens kunnen zijn en dat hun eigen stompzinnigheid een grote brok kwetsen is.

Hans Teeuwen biedt in dit kleine stukje TV ook de oplossing hoe met deze gevaarlijke morele superioriteitsgedachte om te gaan. Maak hen de slechteriken en confronteer hen met hun eigen immoraliteit. Dat is namelijk niet zo moeilijk, omdat seculaire mensen morele wezens pur sang zijn. Maak het persoonlijk, net als Teeuwen deed. Door middel van zijn fragiliteit en kwetsbaarheid bombardeerde hij de Meiden van Halal tot een paar dictatortjes.

Want de Meiden van Halal, zoals de meeste gelovigen, hebben geen moraliteit, noch ethiek. Ze hebben namelijk dogma’s. Dat is iets heel anders. Ze baseren hun gelijk niet op gewetenswroeging, onzekerheid, twijfel of altruïsme, maar op datgene wat in een boek geschreven staat. Ze schakelen zichzelf uit, onderwerpen zich en hebben daarmee de moraliteit van een afgerichte hond die zonder aanzien des persoon iedere vreemdeling (niet-gelovige) van zijn eigen erf afjaagt.

Toch weten ze iedere keer de discussie te kapen. De secularisten trappen er ook met open ogen in. In de discussie over embryoselectie en abortus word je door de dogmatische opstelling van de religieuzen en de reactie van het seculaire kamp gedwongen om voor abortus en voor embryoselectie te zijn. Daarmee plaatsen de seculairen zich eigenlijk buiten de discussie en plaatsen zij indirect de gelovigen op de hoogste trede van de moraliteit.

Wie ooit een abortus heeft meegemaakt, weet dat dit soort afwegingen nooit een keuze van voor of tegen is, maar altijd van onzekerheden en twijfels. Het is elke keer weer een drama en een onmogelijke morele afweging voor, met name, de vrouw. Wij mannen doen er hierbij beter het zwijgen toe.

En er zijn nieuwe technologische ontwikkelingen die een hernieuwde discussie nodig maken. Zo groeit de levensvatbaarheid van de vrucht (vijfentwintig weken) steeds meer naar de grens waarop je nog abortus mag plegen (drieëntwintig weken). Binnen tien jaar zullen ze elkaar raken. Ook de technologische ontwikkelingen op embryoselectie gaan erg rap en we zullen toch ergens met dit fenomeen om moeten gaan, simpelweg, omdat de selectie van embryo’s in zijn ruigste vorm een directe bedreiging is voor de verscheidenheid van het mensbeeld (individu). Als je dit soort ethische zaken overlaat aan de dogmatisten, dan zal er uiteindelijk geselecteerd worden op ontvankelijkheid voor religie en onderdanigheid.

Want elke discussie die gelovigen voeren kent geen ethiek, maar druipt van de hypocrisie en machtswellust.

De “arme” gekwetste meiden van Halal zullen niet rusten voordat het laatste stukje vrouwenhaar ingepakt is. De christenen met hun breinaalden hebben zoveel abortussen op hun geweten dat je er een vierbaans autoweg naar Rome mee kunt plaveien en van iedere gestorven vrouw een vangrail kunt maken. Seculairen zouden nooit mensen een plastic embryo toesturen, omdat ze weten dat er mensen gekwetst kunnen worden. Over kwetsen gesproken. En als één groep aan embryoselectie doet – en dan hebben we het nog niet eens over onze medeorganismen (het dier) – door uithuwelijking binnen de eigen groep, dan zijn het de gelovigen wel.

Mogen de gelovigen zich fel verzetten tegen euthanasie, ze hebben absoluut geen moeite voor het “goede” doel mensen in oorlogen van hun leven te beroven. Ze nemen de medische zorg graag aan, bestrijden zelf het lijden het hardst en hebben absoluut geen haast om in het hiernamaals te komen.

Doen ze eindelijk iets goeds, dan moet dit altijd weer met dat boek in de hand. Je krijgt vreten, maar uiteindelijk zul je wel mijn kant moeten kiezen. Oftewel wat Hans Gruyters (D66 in betere tijden) ooit zei: “Als ik een confessioneel een hand gegeven heb, moet ik mijn vingers natellen”.

Ik pleit ervoor dat mensen met een seculaire inslag de discussie naar zich toetrekken. Niet door met een felle houding tegen de dogma’s van de religieuzen te blijven boksen, maar gewoonweg door de gelovigen persoonlijk op hun immoraliteit aan te vallen. Het weten en geloven met absolute waarheden brengt namelijk geen moraliteit, maar slechts dood en verderf. Het zijn de niet-wetenden met hun twijfels en kwetsbaarheden die de echte dragers van moraliteit zijn.

Frans Smeets is kunstenaar en heeft onder andere dit voortreffelijke beeld van christen Bono gemaakt.