Peter Breedveld

Illustratie: Shiro Kasamatsu

Ik weet niet hoe vaak ik het nog ga meemaken, waarschijnlijk tot mijn dood en daarna zullen mijn kinderen het nog vaak gaan meemaken, dat de media ontzet onthullen dat Nederland oorlogsmisdaden heeft gepleegd in Nederlands-Indië en dat het geen incidenten waren maar regeringsbeleid. Dat Nederland ‘een spoor van brandende kampongs en stapels lijken door de Indonesische archipel trok’ .

Man, de hele wereld wist dat al in 1948, toen een Australische diplomaat in de VN verklaarde dat wat Nederland in Nederlands-Indië uitvrat, ‘even worse than what Hitler did to the Netherlands’ was. Iedereen wist het, behalve Nederland zelf, dat tot op de dag van vandaag alles onder het eufemisme ‘Politionele Acties’ bedekt. Gezien de manier waarop de politie met getinte mensen omgaat, zou dat eigenlijk meteen alle alarmbellen moeten doen afgaan. Het was een grootscheepse search and destroy-missie, die Nederland uitvoerde. Een vernietigingsoorlog.

Fijn leugenverhaal

En de media deden gewoon mee. Ik vergeet nooit meer het interview met scenarist Lo Hartog van Banda, dat ik niet lang voor zijn dood met hem had. Hij vertelde hoe hij als journalist mislukte omdat hij de opdracht kreeg een voxpop te doen rond de ‘Politionele Acties’. Iedereen behalve een militair bleek tegen maar dat zinde zijn hoofdredacteur niet. “Ik zei: ‘Je hebt een verkeerde opdracht gegeven’, aldus Banda. ‘Je had me moeten vragen eens een fijn leugenverhaal te schrijven over wat de mensen van de politionele acties vinden’. ‘Je toon bevalt me niet’, zei hij toen en ik zei: ‘Jouw kop bevalt me niet’. Nou, toen lag ik er uit.”

Banda, in de jaren dertig werkzaam voor een Javaanse krant, kon het goed met de inlandse bevolking vinden, maakte een hoop lawaai en werd bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog om die reden samen met NSB’ers in een kooi naar Suriname verscheept, waar hij in Jodensavanne de hele oorlog lang dwangarbeid heeft gedaan.

De bittere ironie zit ‘m vaak in de historische benamingen, valt me op.

Nederlands lijden

Allemaal onder het tapijt geveegd omdat Nederlanders te druk zijn hun eigen slachtofferschap te cultiveren, zomaar door die ondankbare ‘Ploppers’ geterroriseerd, terwijl ze bezig waren iets groots te verrichten in Nederlands-Indië.

‘Even worse than what Hitler did to the Netherlands‘.

En het was niet de eerste keer ook, dat Nederland als een beest tekeer ging in Nederlands-Indië. Rudy Kousbroek wees er in de jaren negentig op dat er minder tijd zat tussen de Aceh-oorlog en de Japanse invasie van Nederlands-Indië dan tussen de Tweede Wereldoorlog en het verschijnen van zijn magnum opus ‘Het Oost-Indisch Kampsyndroom‘ (read that motherfucker), waarin hij de vloer aanveegt met de mythes rond het Nederlandse lijden onder de Japanners. In die Aceh-oorlog gingen christelijke Nederlanders als Hendrikus Colijn (de latere premier, inderdaad) oudtestamentisch tekeer tegen de bevolking. Vrouwen en kinderen werden aan de Nederlandse bajonetten geregen. Colijn schreef erover aan zijn vrouw:

‘We mochten toen geen genade meer geven. Ik heb negen vrouwen en drie kinderen, die genade vroegen op één hoop moeten zetten en ze zoo dood laten schieten. Het was onaangenaam werk, maar ’t kon niet anders. De soldaten regen ze met genot aan hun bajonetten. ’t Was een verschrikkelijk werk. Ik zal er maar over eindigen.’

Balinese adel uitgemoord

Ja, lieve mensen, dat is nog eens wat anders dan een premier die vroeger thuis niet over homoseksualiteit sprak. Op Bali hebben de Nederlanders rond dezelfde tijd, dat was de tijd van het ‘Ethisch Reveil’ (telkens als ik een Nederlander over ethiek hoor, grijp ik naar mijn revolver) de hele Balinese adel uitgemoord. Lees daar Marion Bloem maar op na. Veel andere Nederlanders zul je er niet over horen.

En dan hebben we nog Jan Pieterszoon Coen, van de Coentunnel. Moordde een heel eiland uit, gewoon de complete bevolking, omdat die liever handel dreef met Portugezen dan met Nederlanders. VOC-mentaliteitje, mensen. Superieure beschaving. Dat moorden liet-ie trouwens door Japanse samurai opknappen. Die hadden ook de schurft aan Portugezen.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Grootschalige slachtpartijen door de Nederlanders in Nederlands-Indië, altijd officiëel regeringsbeleid en met medeweten van iedereen, maar altijd weer ondergesneeuwd door het zelfbeklag van de Nederlanders, die drie jaar lang een koekje van eigen deeg kregen opgediend door de Japanners. Op de Indonesische vakgroep waar ik in de jaren negentig veel rondliep, was er niemand die dat in twijfel trok, ook Cees Fasseur niet, van wie ik colleges heb bijgewoond en die er altijd van wordt beschuldigd Nederlandse misdaden onder het tapijt te hebben geveegd.

Zwarte Piet-oorlog

Helaas zag ik net dat de jaarlijkse Zwarte Piet-oorlog weer is uitgebroken, dus het ‘onthullende’ onderzoek van Rémy Limpach zal wel weer snel in de vergetelheid raken, om over een paar jaar opnieuw te worden onthuld. De laatste tijd zie ik veel verhalen in de media over Nederlandse slachtoffers van de Indonesische rebellen, en dat dít niet wordt erkend, dus dat zal wel de boventoon gaan voeren.

Nederland gaat gewoon never nooit toegeven dat zijn geschiedenis uit niets dan zwarte bladzijden bestaat en dat het de Nazi’s niks te verwijten heeft. Die Dag van Nationale Schaamte komt er nooit. Omdat Nederlanders een onbeschaamd volk zijn.

Meer over mij weten? Lees dit interview met mij van Enis Odaci op Nieuw Wij.

Frontaal Naakt kost me geld! Véél geld zelfs. Is het Vrije Woord u écht lief? Help me dan de financiële schade te beperken. Steun Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.