Rob Jettens vrolijke lach is een sadistische grijns geworden
Hassnae Bouazza
Een hartje gaf ik, nadat iemand op BlueSky schreef op D66 te hebben gestemd, de laatste verkiezingen. Toch nog altijd een partij die consequent opstaat tegen racisme en seksisme, die hart heeft voor wetenschap, dacht ik.
Na de voorlaatste verkiezingen beloofde Jetten één ding: hij zou zich altijd, áltijd uitspreken tegen haat en intolerantie, juist ook als anderen stil blijven.
Maar woorden zijn goedkoop en principes duur. Daar waar zijn voorganger Kaag op het gevaar van extreemrechts wees, is Jetten er direct mee in bed gedoken. Alles voor zijn ambitie de jongste premier te worden. Wat voor premier, daar heeft hij óf niet over nagedacht, of het boeit hem niet zoveel. Alles voor de buitenkant, de vrolijke lach, de ‘vibe’.
Sadisme
Maar die lach is inmiddels een grimas. De vibe een reeks harteloze beslissingen waar de partij in de toekomst hopelijk nooit van herstelt. We zijn gewend aan valse beloften en kiezersbedrog, maar Jetten heeft de grenzen van het betamelijke onherstelbaar uitgerekt en kwetsbare groepen in werkelijk elk gat genaaid.
De man die meeliep met de Rode Lijn demonstraties liet direct na aantreden de Palestijnen vallen. Op het altaar van zijn blinde ambitie mag er gerust een volk uitgemoord worden.
Bezuinigingen op onderwijs? Gewoon doorzetten. De galg voor Palestijnen? Met extreemrechts meestemmen. Armen ontzien? Nee, de rijken belonen. De kloof tussen rijk en arm vergroten. De illegale oorlog tegen Iran veroordelen? Juist begrip voor de Amerikaans-Israëlische agressie. Weg met het internationaal recht.
De Jetten-vibe is niets meer dan sadisme. Met een grote, tevreden grijns op zijn bakkes de hardvochtigste beslissingen doordrukken in samenspraak met de meest weerzinwekkende partijen in de Kamer. Ja21, psychopaat Markuszower. Hij is nog maar kort premier, maar heeft nu al alles wat D66 ooit aantrekkelijk maakte bij het grofvuil gekieperd. De enige traditie die hij eert, is dat de partij altijd teleurstelt als ze in het centrum van de macht zit. Maar zo bont als hij heeft niemand het gemaakt.
Moslims verdacht maken
In gesprek bij Eva Jinek haalde hij het inmiddels beschimmelde riedeltje van stal over Arabische media, moslims en antisemitisme.
Dat is dus dezelfde Jetten die ons samen met partijgenoot Paternotte in de Volkskrant vertelde dat Nederlandse Marokkanen goed geïntegreerd zijn en daarbij types als Ahmed Aboutaleb en Khadija Arib als voorbeeld aanhaalde. Alsof wij niet weten dat we geslaagd zijn en je er alleen toe doet als je naar het pijpen van de macht danst.
Waarom zou je moslims antisemitisme in de schoenen schuiven? Het is onterecht en je creëert er onrust mee. Echte leiders bewaken de harmonie, cynische schoften zaaien tweedracht. Jarenlang veinzen tegen racisme en discriminatie te zijn, totdat die handig blijken om zijn eigen positie sterker te maken. Dan mag de islamitische gemeenschap in Nederland verdacht gemaakt worden nadat hij hypocriet aanschoof bij een iftar.
Je moet het maar kunnen, zo nietsontziend mensen belazeren. Jetten is als de gewelddadige man die zijn aanstaande met zoete woorden verleidt en al de dag na de bruiloft de eerste mep uitdeelt.
Hassnae Bouazza is door NRC ontslagen als columnist omdat die krant toen nog niet toe was aan kritiek op Israël. Ze is journalist, culinair recensent, documentairemaker en schrijver (Arabieren Kijken, Een Koffer vol Citroenen). vorig jaar maakte ze twee documentaires: Verhalen uit de Rif en Brieven uit de Kast, daarvoor won ze een Dutch Director’s Guild Award voor beste regie. Dit jaar verscheen de docuserie over Zuid-Korea die ze samen met Remco Breuker maakte: Big in Korea. Haar driedelige Ramadan-documentaire Iftar Around The World is ook nog te streamen. Binnenkort verschijnt haar eerste roman, Naima en Karim.
RSS