Waarom zijn Turken altijd alleen maar solidair met Turken?
Tayfun Balçik
Het was nog donker. Mensen verzamelden zich in het centrum van het tentenkamp. Toen iedereen gereed was, vertrokken we met z’n allen naar het centrum van de stad. We hadden anti-kapitalistische posters, spandoeken met leuzen tegen de armoede en sjaals voor het geval de oproerpolitie traangas of pepperspray zou gebruiken.
Het was een vreedzaam protest, maar er kon van alles gebeuren. Vrijdag was het relatief rustig, maar zaterdag merkten we toch dat de Duitse oproerpolitie hard kon optreden.
Traangas en knuppels
Nee, inderdaad, ik heb het niet over Turkije, maar over Blockupy in Frankfurt, het financiële centrum van Europa waar ik deelnam aan de demonstraties die op 30 mei en 1 juni plaatsvonden tegen de bezuinigingen in Europa.
Daar waren ook harde charges van de oproerpolitie, traangas en knuppels. Maar in de kranten was er weinig over Frankfurt te lezen. Het is allemaal ‘onderdrukking, dictatuur en fascisme in Turkije’ wat de klok slaat in onze media.
Oorlog in Syrië
Begrijp me niet verkeerd, ik ben voor de democratische rechten van de demonstranten in Turkije en ook wil ik geen onrecht doen aan de doden die daar zijn gevallen, maar enige proportionaliteit is wel op zijn plaats.
Ook een andere vergelijking kan datgene, wat er in nu Turkije gebeurt, meer in het juiste perspectief plaatsen. Bijvoorbeeld een vergelijking met de burgeroorlog die nu al twee jaar aan de gang is in Syrië. Als Erdogan al een dictator is (zoals onder meer in de Volkskrant werd gesuggereeerd), wat is Assad dan wel niet? Ik was afgelopen week nog bij een bijeenkomst met een Syrische vluchteling (die ik om veiligheidsredenen niet bij naam noem) en heb onder andere het volgende opgetekend:
– Zeventig procent van de stad Aleppo (de grootste stad van Syrië – had 2,5 miljoen inwoners voordat de opstand begon) is vernietigd.
– Officiële cijfers geven aan dat er ruim 80.000 doden zijn gevallen
– 100.000 mensen worden vermist
– 200.000 tot 300.000 zijn gearresteerd
– Er zijn zes miljoen IDP’s (Internally Displaced Persons) op een bevolking van 22 à 24 miljoen
– Maar liefst 800.000 tot een miljoen vluchtelingen in Turkije, Libanon en Jordanië en andere gebieden
Terwijl dit de situatie in Syrië is, krijg ik allemaal berichten om mee te doen aan solidariteitsacties in Nederland met de demonstranten in Turkije.
Solidariteit alleen met de ‘eigen’ groep
Aan al die mensen die vinden dat we solidair moeten zijn met de demonstranten in Turkije wil ik het volgende vragen: wat moet de Syriër nog meer doorstaan om misschien de helft van de solidariteit te kunnen genereren die nu is opgewekt voor Turkije?
Een andere vraag, speciaal bedoeld voor al die Turkse demonstranten op het Beursplein in Amsterdam: wat voor betekenis heeft jullie solidariteit, als die solidariteit alleen maar zichtbaar wordt als de belangen van de ‘eigen’ groep in het geding zijn? Het waren namelijk vooral linkse Turkse organisaties, Koerden en Alevieten, die mensen op de been hadden gebracht.
Racistische Hollander
Zelfs in het uiten van hun solidariteit zijn Turken nationalistisch. Als je op dit moment écht solidair bent met échte slachtoffers van échte vernietiging dan organiseer je iets voor Syrië. ‘De racistische Hollander’ gaat dat niet doen. Zij denken toch, ‘ach, het zijn toch maar Arabieren die elkaar afslachten, what else is new?’
Dit gezegd hebbende, ben ik niettemin toch ook bezorgd over de situatie in Turkije. Ik hoop dat het allemaal niet uit de hand gaat lopen. De regering moet vaart maken met het doorvoeren van hervormingen. Erdogan moet laten blijken dat hij de premier is van alle inwoners van de Turkse republiek, inclusief de kemalisten en alevieten, hoe hypocriet sommige wensen van hen ook mogen zijn.
Democratische wensen
Want inderdaad, die laatste groeperingen waren eerder ook niet solidair met de meisjes die enkel en alleen vanwege het dragen van een hoofddoek niet konden studeren en die nog steeds problemen hierdoor ondervinden bij het solliciteren naar publieke functies.
Maar als Erdogan inderdaad denkt dat hij beter is dan al het oude, wat hij heel vaak beweert, dan moet hij nu tot een vergelijk komen met de democratische wensen van de demonstranten.
Tayfun Balçik is historicus, gespecialiseerd in de moderne geschiedenis van Turkije en die van Amsterdam-West.
RSS