Tolerantie
Willem de Zwijger
Kijk nou toch. Ze bestaan, en ze kunnen het ook nog:
Fouad Sidali Samenwerkingsverband van Marokkanen in Nederland
Mohamed Said Al-Toraihi Overkoepelende Shiitische Vereniging
Yusuf Altuntas en Driss Boujoufi Contactorgaan Moslims en Overheid
Yahia Bouyafa Contact Groep Islam
Fikri Demirtas Stichting Islamitisch Centrum Nederland
Mohamed Echarrouti Unie van Marokkaanse Moslimorganisaties In Nederland
Oner Hamurcu Milli Gorus Noord-Nederland
Abdelmajid Khairoun Nederlandse Moslim Raad
R. M. Kasiem World Islamic Mission Nederland
Mohamed Rabbae ‘Eén land, éen samenleving’
Ahmet Taskan Federatie van Turkse Ondernemers in Nederland
Ayhan Tonca Turkse Islamitische Federatie
Arif Yakisir Islamitische Stichting Nederland
Mehmet Yaramis Nederlandse Islamitische Federatie
Aissa Zanzen Raad van Marokkaanse Moskeeën
Mohamed Sini ‘Islam & Burgerschap’
Zij allen weten op de kortst mogelijke termijn hun adhesie te betuigen aan dat ontroerend respectvolle, voor tolerantie pleitend initiatief van Doekle en de zijnen:
“Het initiatief ‘benoemen en bouwen’ spreekt ons als minderheden zeer aan. Ook wij sluiten ons aan bij de gedachte om problemen aan te pakken, te benoemen en vervolgens over te gaan tot het bouwen aan een waardige en tolerante samenleving. (…) Etnische minderheden hebben de plicht om ook op te komen voor andere minderheden: joden, moslims, andersdenkenden. Samen staan we sterk tegen vormen van extremisme. Die is ook tegen verloedering en intolerantie.”
Joden, moslims, andersdenkenden.
Waar zijn de homo’s? Als het gezelschap explicitiet zijn steun aan de rechten van homoseksuelen had ondersteund, dat wil zeggen het woord zelf – the love that dares not speak its name – had durven opschrijven, had deze verklaring nog iets van een bite gehad. En daarvan hadden we graag de diverse Saoedische en aanverwante geldschieters op de hoogte gesteld: ‘Dutch muslim organisations support the rights of homosexuals. Yes!
En waar was dit illustere gezelschap op 11 september, of toen van Gogh werd vermoord, toen Hirsi Ali door Cheppih tot afvallige werd verklaard en direct daarna de doodsbedreigingen begonnen, toen ze het land werd uitgejaagd en toen ze vogelvrij werd verklaard, en daarna opnieuw, ditmaal door Balkenende persoonlijk, het land werd uitgezet? Waar waren ze toen zij, en Verdonk, en Wilders, en Ellian, en bij tijd en wijle Cohen en Aboutaleb van Rijkswege persoonsbeveiliging nodig bleken te hebben. Waar waren ze toen Ehsan Jami in elkaar werd geslagen en hetzelfde lot onderging?
En waar waren deze pleitbezorgers van tolerantie toen het werk van Sooreh Hera door de Quisling van het Haags Gemeentemuseum van de muur werd gehaald? Waar was ondertekenaar Ayhan Tonca, toen het ging om het recht van de Deense cartoonisten op vrijheid van meningsuiting? (“Onacceptabel”, vond hij de tekeningen.)
Deze prachtige verzameling toleranten heeft zijn kans gehad, op het moment dat er toe deed: als het ‘Samenwerkingsverband van Marokkanen in Nederland’ tot en met ‘Islam en Burgerschap’ op de avond van 2 november 2004 op de Dam had gestaan met dat ene spandoek – “Uw vrijheid is de onze” – hadden we allemaal tranen in de ogen gehad.
Het ontbrak.
Willem de Zwijger is ‘de stem van politiek incorrect links’. Hij rijdt een poenige SUV.
RSS