Beste Joran,
Loor
Natuurlijk heb je Natalee Holloway niet vermoord. ‘Ze deed gewoon ineens niets meer’, daar op dat strand van Aruba. En ja, wat doe je in zo’n geval? Hulp zoeken? Eerste hulp toepassen? Moord en brand schreeuwen? Dat doen normale mensen namelijk, als iemand ineens ‘niets meer doet’. Maar jij niet. Het gezond doorschakelen in dat benevelde hoofd van je ging die nacht niet meer zo geweldig.
En natuurlijk bel je dan spontaan je criminele vriendjes – waar heb je die tenslotte anders voor – om die ‘hoer’, die je zojuist nog vet hard hebt ‘gevingerd’, voorgoed in de oneindige diepten van de oceaan te laten verdwijnen.
Vet stoer verhaal, man. En ze gaan je echt niet pakken. Echt niet! Al vinden ze haar lichaam drie jaar later met jouw spermaresten, dan nog kunnen die ‘gasten’ je niks maken. Fok, man! Echt een vet avontuur!
Hartstikke logisch dat je zoveel gewetenloze stoerheid na drie jaar draaien en ijskoud liegen een keer kwijt moet. En gelukkig was daar op een dag de Antilliaanse zeerover Patrick van der Eem – een heus voorbeeldfiguur, zo met dat hardcore litteken op zijn wang, zijn casinobezoekjes en zijn glimmende Range Rover.
En ja, dan ga je, tussen de arrestaties, de televisieoptredens en het boeken schrijven door, zoveel en zo vaak mogelijk samen rondrijden en jointjes roken in die grote glimmende wagen. Ja, man! Fok, man! Wel maandenlang. En dat schept een band, dat rijden en roken in die stoere Range. Vet harde bak, man. Die had jij straks gewoon kunnen betalen van alle schadevergoedingen van Justitie. Als je niet zo stupide was geweest.
Maar weet je wat het is, Joran? Normale mensen scheppen niet zoveel vertrouwen in mannen met grote littekens op hun gezicht en die altijd maar in casino’s rondhangen. Normale mensen vinden het best raar dat zo’n man nogal veel tijd heeft om de godganse dag doelloos met jou rond te rijden. En natuurlijk is het spannend als hij je vertelt dat hij een ‘hele lange arm’ op de Antillen heeft. Want dat is het hoogst bereikbare voor een puberaal wannabe crimineeltje als jij. Maar vertrouwenwekkend, nou nee.
Dus helaas fucking pindakaas, Joran. Heeft die kitscherige Peter R. de Vries je toch nog onderuit weten te halen. Je moet de komende jaren nog maar eens flink aan je inschattingsvermogen sleutelen. Krijg je alle tijd voor, want het wordt toch echt even brommen in de toekomst. Hoewel dat voor zo’n onbewogen ploert als jij eigenlijk best een fijn vooruitzicht is. Een verblijf in een heuse gevangenis, waar het een va et vient is van spannende zeerovers met woestruige littekens. Ja, man. Fok! En je komt echt met een goed verhaal! Echt wel!
Loor (1967) is individualist tegen wil en dank. Ze heeft een broertje dood aan middelmatigheid. Ze is een warm, lief en mooi mens, maar niet geheel ongevaarlijk.
RSS