Fitna
Hassnae Bouazza
Plaats van handeling: een Egyptisch politiebureau. Dramatis personae: het slachtoffer van een verkrachting, de officier van justitie, agenten en een rij mannen waaruit het slachtoffer de daders moet aanwijzen. De mannen staan niet achter een glazen wand, dit is een confrontatie zoals een confrontatie hoort te zijn: direct en persoonlijk.
De vrouw, zichtbaar aangedaan en angstig, loopt langs de mannen en kijkt hen goed aan. Opeens begint ze te schreeuwen en een van de mannen te slaan. De officier van justitie: kalmeert u alstublieft, is dit de dader? Is dit de man die u verkracht heeft? Het is hem inderdaad. De vrouw loopt door, want ze moet nog een tweede verdachte identificeren. Na een paar mannen gepasseerd te zijn, begint de vrouw weer hard te schreeuwen en een man in de rij te slaan. Jij hond, jij schoft. De officier van justitie maant haar tot kalmte en vraagt haar nog eens goed te kijken naar de man en er zeker van te zijn dat dit haar verkrachter is. Jaah. Jaaaaah. Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah. Roept de vrouw uit.
De serie Qadiyat ra’y aam (‘Een publieke zaak’) waaruit bovenstaand fragment komt, is een veelbesproken Egyptische soap die afgelopen ramadan voor het eerst werd uitgezonden en sindsdien door verschillende zenders is aangekocht. Het is het verhaal van drie vrouwen die verkracht worden door drie mannen waarvan één een ministerszoon is. De minister stelt alles in het werk om zijn zoon vrij te krijgen, maar in Egypte kennen ze geen corruptie. Daar heerst pure rechtvaardigheid, en dus worden de verkrachters veroordeeld.
De soap leidde tot veel discussie: naast de verkrachting kwam onder andere ook het onderwerp van abortus aan de orde. Eén van de vrouwen raakt zwanger van haar verkrachter en laat vervolgens de zwangerschap afbreken. Waar de kijkers van doordrongen moesten worden is dat bij een verkrachting de vrouw het slachtoffer is en dat ze geen schuld draagt voor het gebeurde. Heftige, maar zeer relevante en actuele onderwerpen, getuige de recente fatwa’s die door voorname geestelijken zijn uitgesproken.
De hoogst aangestelde van de Al-Azhar, de hoogste islamitische raad in Egypte, Sheikh Mohammed Al-Tantawi, heeft in een fatwa uitgesproken dat vrouwen die zwanger raken als gevolg van een verkrachting het recht hebben om op elk moment de zwangerschap af te breken.
De hoogste Siitische sjeik in Libanon, Mohammed Hussein Fadhlallah, heeft gesteld dat een vrouw terug mag slaan en zichzelf mag verdedigen als haar man haar slaat. De vrouw is geen slaaf van de man, aldus de sjeik.
Beide fatwa’s leidden tot veel discussie. Wat deze fatwa’s opmerkelijk maakt, is dat ze zijn uitgesproken rond dezelfde tijd dat onze eigen Partij Voor de Vrijheid besloot dat vrouwen die abortus plegen zelf maar de kosten moeten betalen voor de ingreep. Daarnaast vindt Fleur Agema van de PVV dat de zuur bevochte vrijheid ingeperkt moet worden door de termijn voor abortus terug te dringen tot acht weken; op deze manier zou tegelijk het losbandige gedrag van de vrouwen tegen gegaan worden. Kijk aan. Wijlen de conservatieve sjeik Kishk kan hier een puntje aan zuigen.
Wat een goeie grap. Stapsgewijs krijgen vrouwen in de Arabische wereld meer en meer waar ze recht op hebben, terwijl we hier in Nederland steeds meer in zullen moeten binden als Agema’s baas en zelfbenoemde voorvechter van de vrijheid door de massa wordt aangewezen als de grote leider.
Het zal toch niet zo zijn dat in de toekomst Nederlandse vrouwen naar een Arabisch land gaan om veilig en legaal hun zwangerschap af te kunnen breken? Ik zie de beelden al voor me en de eerste soaps die het fenomeen als onderwerp nemen. Een mogelijke titel? Fitna, wat zoveel als anarchie, chaos of tweedeling betekent. Het worden roerige, maar interessante tijden.
Hassnae Bouazza is schrijfster, journaliste, documentairemaakster (Vrij Nederland, VPRO, NIO), tolk Arabisch/Engels en een total fox. Ze veroorzaakt extreem hoge temperaturen in de lendenen van Adriaan Jaeggi. Deze column stond de afgelopen week in Vrij Nederland.
RSS