Frans Smeets

Foto: UrbaNudismo

In 1989 verkondigde de Amerikaanse politiekfilosoof Francis Fukoyama met het neerhalen van de Berlijnse muur het Einde van geschiedenis. Wat hij in feite bedoelde was, dat de ideologische tegenstelling met de val van het Communisme als leidraad van de geschiedenis, afgelopen was en dat het economisch -en democratisch liberalisme met zijn individuele vrijheden de wereld zou gaan beheersen. Een droom van een democratisch systeem van vrije burgers met als fundament de globale vrijhandelszone.

De val van de muur betekende inderdaad het einde van het collectivisme en overheidssturing van links. En niet alleen de bij de marxisten, maar ook bij de opportunistische sociaal-democraten.

De party-aparatski in de voormalige Sovjet Unie bleken ineens uitstekende ondernemers en bankiers en wisselden net zo gemakkelijk van ideologie als van onderbroek. In de chaos werd het beginkapitaal in Rusland meestal verkregen door vrij simpele diefstal. Je liep een huis binnen, richtte een pistool op de bewoner, liefst bejaard, en zei dat het huis van jou was. Libertarischer kun je de samenleving niet krijgen.

Bekender zijn de oligarchen die zich het staatsbezit voor een appel en een ei toe-eigenden.

In Nederland wist Wim Kok als ultieme linkse zwabber niet hoe snel hij zijn ideologische veren als een ongemakkelijke jas moest afgooien en gaf als een bezopen Jeltsin de gezamenlijke bezittingen aan een paar Nederlandse oligarchen. Het meest schrijnende voorbeeld waren woningcorporaties waarbij het eigendomsrecht van circa 1.500.000 woningen overgeheveld werd naar… ja, naar wie eigenlijk? Zonder dit aan de eigenaren (ons dus) te vragen. Als een goede windmolendemocraat leverde hij Nederland met de introductie van de Euro scrupuleus uit aan de Europese interne markt. Alles voor de handel. Als bedankje mag hij zijn leven uitzitten met een bundeltje exorbitant verrijkende commissariaten bij grote multinationals. Hoe zou het toch komen dat niemand de PvdA nog serieus neemt?

Deze golf waait door heel Europa en betekent de overgave van links (sturing vanuit de staat). Links is in feite dood en de paar sociaal-democratische partijen zijn niet langer bezig met het uitdragen van een duidelijke ideologie, maar vooral gericht op het BEHOUD van het systeem, en bezig met eigen posities en enkele stokpaardjes, zoals bijvoorbeeld het ontslagrecht of het minimumloon. Het is een behoudideologie geworden in plaats van een streefideologie. Oftewel, morsdood.

Rechts mag dan genoegen uiten in de aanval op overheid, belasting en links, het is in feite allemaal klein bier. Makkelijk schieten op een onmachtige en gedrochterige overheid.

Na bijna twintig jaar kunnen we concluderen dat met de globalisering en de val van het communisme het economisch liberalisme en de vrijhandel een enorme duw hebben gekregen en dominant zijn geworden op onze aardkloot. Ik koop een potje jam dat uit vier continenten is samengesteld. De welvaart is toegenomen met dank aan vrijhandel. Die eer moet ik rechts toeschrijven.

Maar verder heeft vrijhandel heeft helemaal niets te maken met vrijheid, individu en democratie. Dat is een denkfout van Rechts. Ze overschatten de principaliteit van de mensen achter de economische pilaar van het liberalisme.

Het argument dat vrijhandel en gezonde ondernemersgeest alleen kunnen bloeien in situaties van individuele vrijheid en democratie en dat ze elkaar nodig hebben, dat is een dogma. Dit dogma paste uitstekend als antithese op het communisme waarin niet verdiend kon worden.

Ondernemers willen geen individuele vrijheid (behalve voor henzelf) en democratie interesseert hen helemaal geen ene mallemoer. Ze willen gewoon verkopen, weinig regels en zo laag mogelijke belastingen. En dit laatste niet uit overtuiging voor een betere samenleving (sorry libertariërs), maar gewoon voor de eigen poet of te wel, rijk worden. Als de mogelijkheid geboden wordt, verrijken ze zich net zo makkelijk aan de regels die ze zogenaamd verafschuwen. Zo ingewikkeld is dat allemaal niet.

Het is dan ook niet verbazingwekkend dat rechtse media vooral bestaat uit: businessgoeroes die de godganse dag AEX-cijfertjes voorbij schuiven of brulmedia als Geenstijl en de Telegraaf die weten dat tieten en pedofielenjacht gemakkelijk geld oplevert. Nieuwe en serieuzere initiatieven als Opinio die de rechts liberale ideologie duidelijker wil neerzetten zijn, vanwege geldgebrek, snel wijlen. Elsevier is trouwens de enige uitzondering

En op Het Vrije Volk durft werkelijk geen enkele ondernemer te adverteren. Dat zou ze toch eens aan denken moeten zetten. Ook islamieten, overheid en links moeten namelijk eten. Zou zonde zijn om deze markt “links” te laten liggen. HVV doet me soms een beetje denken aan de naïeve communisten van rond 1917 die zichzelf twintig jaar later, al scheldend op oude dogma’s van een voorbije tijd, vrijwillig lieten executeren, puur en alleen omdat de Partij (vrijhandel) nu eenmaal geen fouten kon maken.

Zo zien we anno 2008 dat de opkomende grootmacht China en de herstellende grootmacht Rusland zich hervonden hebben door een balans te creëren tussen vrijhandel en consumptie enerzijds tegenover staats(individu)onderdrukking anderzijds. De westerse naïeve liberalen hebben de theorie dat de toename van welvaart en de hieruit voortvloeiende middenklasse tot democratie en meer individuele vrijheden zal leiden. Hoe achterlijk kun je zijn? Die middenklasse is helemaal niet geïnteresseerd in vrijheid en democratie.

De overheden weten dat. En niet alleen in Rusland. Ook binnen onze eigen westerse samenleving zie je de controle op het individu steeds meer toenemen en zolang het grote midden in de droom van tuinjacuzzi kan peddelen, hebben ze hier geen enkele moeite mee.

Zowel Rusland als China hebben door dat je consumptie en handel kunt gebruiken om je totalitaire systeem in stand te houden. Natuurlijk krijgen de inwoners meer ‘vrijheid’ tussen: geen-cola, Pepsi-cola en Coca-cola. Inderdaad, een enorme vooruitgang.

Mensen die voor individuele vrijheden of democratische structuren vechten, zijn altijd een kleine groep geweest. China en Rusland hebben door dat een welvarende bevolking aan hun kant staat en niet aan de kant van de liberalen en democraten. Vrijhandel als brood aan hun zijde. En economisch rechts vindt het prima, zolang ze hun wingewesten hebben. De vrijheid opgeofferd voor het persoonlijk profijt.

De Russen adoreren hun nieuwe tsaar Poetin vanwege stabiliteit en welvaart. Democratie, mensenrechten en vrijheid worden door bijna de hele samenleving verafschuwd. Het aanpakken van dissidente geluiden is dan erg gemakkelijk, zeker als het westen ook nog afhankelijk is van je gas.

De studenten aan Chinese Universiteiten zijn geïnteresseerd in de functies van hun nieuwe Ipod en weigeren op wat voor manier dan ook te denken aan of stil te staan bij de opstand op het Tiananmenplein. Ze hebben belangrijkere dingen aan hun hoofd dan democratie en vrijheid. Tekenend voor de ‘principiële vrijheidsgezindheid’ van bedrijven is Google, dat bereid is aangepaste communistische waarheden in hun zoekfuncties te verwerken. Dat belooft nog wat als ze met Wikipedia bezig gaan.

Het is tekenend dat de toppers van dit globale vrijhandelssysteem niet samen clusteren in westerse en democratische landen, maar in Arabische vazalstaatjes als Dubai, waar geen vragen worden gesteld zolang de portemonnee gevuld is. Een vakantieoord dat, in opdracht van luie en verwende Arabieren, gebouwd is door Aziatische dwangarbeid, seksueel gefaciliteerd wordt door Filippijnse kinderen en wiens systeem doordrenkt is met machtsmisbruik, vrouwenonderdrukking en despotisme. De Gates van deze wereld hebben natuurlijk hun eigen morele afkoopsom in de vorm van een naar zichzelf genoemd Malawiweeshuis, maar ik heb nog nooit een geluid over vrijheid en democratie gehoord. Stel je voor dat ze tot toegang tot Dubai geweigerd worden. Die prijs zou toch wel echt te hoog zijn..

Dit zie je ook in eigen land. Toen er een Islamitische boycot dreigde naar aanleiding van de film van Wilders, was Wientjes als een van de eersten bereid om censuur toe te passen en de kosten te verhalen op Wilders. Vrijheid van meningsuiting is in Nederland schijnbaar nog geen twee procent van de totale export waard. De echte VOC-mentaliteit.

De vrijheidsgezinde liberalen binnen de VVD zien met afschuw aan hoe de ‘gezonde ondernemergeest’ en de ‘hardwerkende Nederlander’ op de RAI massaal voor een viswijf kiest dat niet meer kan dan brullen dat ze de files oplost, de belastingen omlaag haalt en de buitenlanders wel een poepje laat ruiken. Persoonlijk denk ik dat ze Gregorius Nekschot uit electoraal gewin voor de eerste de beste projectontwikkelaar zou uitleveren aan Jordanië. Is er sowieso een vrijheidslievende ondernemer opgekomen voor de heer Nekschot? Is er een bedrijf geweest dat Hirshi Ali een veilig onderkomen heeft geboden?? Ring Ring!!

En over controle van de overheid over haar burgers gesproken. Zijn het niet de ondernemers die dit faciliteren en hier een enorme groeipotentie in zien? Er is geen enkele ondernemer die niet bereid is om het hele autowegstelsel van Nederland vol camera’s te hangen als daar veel geld mee valt te verdienen.

Buiten het feit dat dictaturen uitstekend samengaan met vrijhandel kunnen we ons gaan afvragen of deze samenwerking niet geleidelijk aan een regelrechte bedreiging wordt voor de vrijheid van het individu, vrijheid van meningsuiting en de democratie. De handel die een dictatuur het instrument en de rust verschaft om het grote middensegment van de samenleving te verdoven met wat prullaria. Een instrument dat zelf zonder moraal of ethiek is en graag voor wat centjes zich hiervoor wil laten gebruiken.

De westerse democratie met haar individuele vrijheden staat onder druk. De voormalige gedachte dat je deze nodig had voor een welvarende staat is veranderd in het idee dat dit laatste beter lukt bij een totalitaire overheid. De machtigste en rijke pilaar van de rechtse ideologie, die van vrijhandel, heeft haar voormalige geliefde (vrijheid en democratie) als een pooier aan de hoogste bieder verkocht. Het goedkope verraad van rechts, waardoor vrijheid en democratie niet langer ideologisch leidend zijn, maar zwaar in de verdrukking zitten.

Een toekomst van een mondiaal totalitair systeem waarin je ongebreideld kunt consumeren en handel drijven, maar waarin je hoofd eraf gaat zodra je meningen verkondigt of je gedraagt buiten de consumptiemoraal en conservatieve opvattingen van het midden.

Veel blogs, van HVV tot Indymedium, staan buiten dit spectrum waarin de overheid graag ziet dat je je begeeft. Het zou mij dan ook niet verbazen dat binnen tien jaar deze blogs, elkaar in hun stereotiepen beschimpend over rechtslinks tegenstellingen en omringd door de naakten van Jenny, door Google-Earth Security Services richting Goelagarchipel gestuurd zullen worden.

“Terroristen kun je niet hard genoeg aanpakken”.

Kunstenmaker Frans Smeets houdt van nestbevuiling en heeft een kunstwerk over de kunstwereld gemaakt.