Kinderverkrachters heb je overal
Hassnae Bouazza
Het gegniffel van Marokkanen en/of moslims, over het grootschalige seksuele misbruik binnen de katholieke kerk en de oververtegenwoordiging van blanke, autochtone mannen bij kindermisbruik, is beschamend en zeer misplaatst. De onderliggende gedachte is dat er geen of weinig misbruik plaatsvindt binnen de eigen gemeenschappen, wat natuurlijk kolder is.
In Arabische en islamitische landen werd er lange tijd niet over gesproken, maar dat is sinds jaren anders, met de komst van organisaties die kindermisbruik bestrijden en slachtoffers helpen media-aandacht genereren.
Taboe doorbroken
Zo is er bijvoorbeeld de Libanese organisatie Himaya (‘Bescherming’) en de Marokkaanse groep Touche pas à mon Enfant (‘Kom niet aan mijn Kind’). In het Marokkaanse nieuws zijn er ook geregeld reportages over kindermisbruik. Het taboe is in de media doorbroken, nu nog bij de mensen zelf.
Zoals vaak het geval, vindt het gros van het misbruik plaats door een familielid of een buur; dit was ook vorige maand zo, bij de gruwelijke verkrachting en mishandeling van een negenjarig meisje dat door haar zesjarige broertje in een plas bloed werd gevonden. De buurman was de dader.
Demonstratie in Casablanca
Afgelopen week was er in Casablanca een grote demonstratie tegen kindermisbruik waaraan prominente Marokkanen deelnamen. Doel van de betoging was om mensen wakker te schudden en zich te ontdoen van de sluier van schaamte, de hashouma.
In conservatieve maatschappijen houden mensen dit soort zaken liever voor zich, maar de betogers willen dat mensen zich uitspreken, ze pleiten voor voorlichting aan kinderen, het strafbaar stellen van pedofilie (nu valt het onder zware verkrachting) en het openbreken van dit taboe zodat daders vaker worden gepakt en veroordeeld.
Lees Hassnae Bouazza’s nieuwe website, Aicha Qandisha. Voor alles dat de zinnen prikkelt. O, en koop haar boek, Arabieren Kijken.
RSS