Geweld
Peter Breedveld
Illustratie: Merkley???
Ik heb de schurft aan dierenactivisten, zelfs de geweldloze, met hun onverbiddelijke absolutisme. Maar het plan om alle dierenactivisten een contract te laten ondertekenen waarin ze geweld afzweren, is onzalig. Het zou uiteraard niet in het hoofd minister Ter Horst opkomen om moslims zo’n contract te laten ondertekenen vanwege de terroristische aanslagen van moslimextremisten. Dan zouden de rapen pas goed gaar zijn. Het verbaast me dat de hel niet is losgebarsten vanwege dit voorstel. Wat maakt dierenactivisten zo anders dan moslims?
Feitelijk is er al een contract waarin geweld wordt afgezworen, en wel met alle burgers. Elke ingezetene van een democratische rechtsstaat heeft een bindende afspraak met de overheid over geweld. De overheid heeft daarop een monopolie. Wie die afspraak schendt, wordt daarvoor gestraft. En God zag dat het goed was. We zijn hard op weg naar een samenleving waarin iedere burger al bij voorbaat schuldig is, tenzij hij zelf het tegendeel bewijst.
Stel dat het plan van Ter Horst wordt uitgevoerd, en iedere dierenactivist zo’n contract krijgt voorgelegd. Hoe kan iemand zo naïef zijn te denken dat daarmee de terreur door dierenactivisten een halt wordt toegeroepen? Zou iemand, die bereid is het lijk van andermans moeder op te graven of zijn kinderen te traumatiseren, echt terugschrikken voor contractbreuk? Zou die echt denken: Nee, hoor eens, een huis met een gezin erin in brand steken, is tot daar aan toe, het is tenslotte voor de goede zaak. Iemands ouwe opoe opgraven, no problemo, hombre. Maar contractbreuk? Hola, dat is heavy shit, man!
Mij lijkt het dat als je bereid bent geweld te gebruiken, je de fase van het taboe op contractbreuk ook wel voorbij bent. Ik zou het contract tenminste zonder aarzelen ondertekenen. En daarna een paar koppen van rompen schieten, een bejaarde rolstoelrakker de vijver in duwen, en een peuterspeelzaal opblazen.
Mijnheer Breedveld, wat hadden we nou met elkaar afgesproken? U zou geen geweld gebruiken!
*BLàM!* -“Had u nog wat?
Me tenslotte een weg uit mijn eigen huis schieten, dat door een zwaarbewapende politiemacht is omsingeld. Glorieus ga ik ten onder, als een eenzame desperado. ’s Avonds een persconferentie op televisie: We begrijpen hier helemaal niks van, hij had een contract ondertekend!
Eén van mijn favoriete films is Hombre, die ik als vijftienjarige op televisie zag (daarna nooit meer – weinig kans dat je die dezer dagen voorbij ziet komen, want de film is nogal traag, naar moderne maatstaven). De stoïcijnse Paul Newman heeft zich in die film op een berg verschanst, waar hij wordt belaagd door een stel bandieten. Eén van hen komt met een witte vlag naar boven, om te onderhandelen. Newman geeft geen duimbreed toe, en op zeker moment realiseert de boef zich dat hij totaal niet onder de indruk is van die witte vlag. Zeg, je gaat toch niet…? Dit is een witte vlag, man! Dat moet je respecteren! De boef begint in paniek de berg af te rennen, en Newman schiet m zo in z’n reet. Wat heb ik gelachen. Misschien wel de beste filmscène ooit.
In dit stukje staat drie keer het woord hombre‘, dat ik anders nooit gebruik, vier keer moslim’ (of een afgeleide), dat ik heel vaak gebruik, en vijf keer dierenactivisten’, dat hier de komende tijd heel vaak gaat worden gebruikt.
Peter Breedveld is aan het sparen voor een echte bontjas.
RSS