Slachtofferschap
Hassnae Bouazza
Illustratie: Philip Hermogenes Calderon
“Wat mij nu opvalt, is dat slachtofferschap waarin jullie zo snel vervallen.” Aan het woord is een vrouw in het publiek tijdens een avondje in de Haarlemse bieb. Ik werd samen met Mohammed Benzakour geïnterviewd en toen het gesprek over het Nederlandse debat ging, kwam het onvermijdelijke verwijt van ‘slachtofferschap’.
Je kunt er vergif op innemen dat, als je wijst op de agressieve aanvallen van autochtoon Nederland op andersdenkenden, de onbetamelijke manier van debatvoering of het afgegleden politieke klimaat, er één of andere muis over ‘slachtofferschap’ komt piepen. Dat heeft die muis namelijk ergens gehoord en het papegaait zo lekker, dus waarom niet.
Ze verkrachten onze dochters
De mevrouw in kwestie had briljante en uiterst originele ideeën te opperen: we moesten het allemaal maar negeren. Maar hoe negeer je een partij die met 15 zetels in de Kamer zit en die virtueel de grootste is? Hoe negeer je een partij die het beleid van het land danig beïnvloedt? Nu ja, dan moesten we de opiniemakers maar negeren van de wijze muis.
Dat betekent dus dat je allerlei beschuldigingen en verdachtmakingen (van ‘alle niet-moslims moeten dood, dat staat in de Koran’ tot ‘ze verkrachten onze dochters’ of het pareltje ‘donkere antisemitische kracht van het Internet’) maar moet laten passeren, want als je je ertegen verweert, zwelg je volgens de grote denkers in het slachtofferschap.
Autochtoon slachtofferschap
Je moet een verdomd acrobatische geest hebben, wil je deze kromme redenering kunnen volgen. En áls we het dan hebben over slachtofferschap, moeten we zeker het autochtone slachtofferschap niet onvermeld laten, dat meteen spastische vormen begint aan te nemen als een minder dan volbloed Nederlander eens kritiek geeft, een tendens signaleert of zich niet laat knechten door de grote blanke meester, die hevig terug lijkt te verlangen naar de tijd dat die zwartjes (en zwartjes, dat zijn wij allemaal die niet in de pas meelopen en ergens een ‘exotische’ voorouder hebben) hun plek kenden.
Slachtofferschap, wegkijken, bagatelliseren, allemaal holle termen om terechte kritiek te diskwalificeren. Want als er ergens wordt weggekeken, dan wel in de extreemrechtse krochten van dit land waar de bewoners steeds verder gaan in het op alle mogelijke manieren smoren van dissidente geluiden, uiteraard met behulp van geestverwanten in de media die, onder het mom van vrijheid, al te graag meewerken aan de smeurcampagnes.
Tegengeluid blijft groeien
Maar noem het slachtofferschap zoveel je wilt. Maak het belachelijk. Ga janken dat je tegenwoordig niet eens openlijk racist mag zijn. Leef je uit. Het tegengeluid zal blijven groeien.
Lees Hassnae Bouazza’s nieuwe website, Aicha Qandisha. Voor alles dat de zinnen prikkelt. O, en koop haar boek, Arabieren Kijken.
RSS