Dictator
Anita Brus
Ik kijk naar De Wereld Draait Door, maar het dringt niet echt tot mij door. Jan Mulder zeikt een top vijf af en Sven Kramer, die daarop volgt, interesseert mij niet. Maar wie ben ik en hoe kijk ikzelf terug op de dag?
Vanmorgen begon het met vier havo. Lieve, gekke kinderen die als groep niet te handhaven zijn. Ze weten dat ze niet met jas en zonder boek de klas in mogen (jas moet in kluisje en boek er juist uit!), maar als ik naar het lokaal loop en het ultieme signaal van de tweede bel al gegaan is, staan ze daar als Michelin-mannetjes in hun gewatteerde jassen met de vraag: “Mag ik mijn boek nog even uit mijn kluis halen?”
Knippen en plakken
Razend zou je worden, maar razernij maakt de docent belachelijk. Een docent die raast wordt in zijn gezicht uitgelachen en terecht! Een docent heeft geen ochtendhumeur. Ik hou mij in (of net niet) en begin de les.
Knippen en plakken is het devies. Er moet een folder gefabriceerd worden over hun ‘droomschool’, in het Spaans en in hele zinnen. Hoe haal ik het in mijn hoofd. “Hele zinnen!?”, blèrt de grootste schreeuwer door de klas. “U verandert steeds de opdracht!” Duidelijk niet opgelet, want ik legde het de vorige les allemaal uitgebreid uit, maar maak dat een vierhavoleerling maar eens wijs.
Feilloze definitie
Als ik een naar mijn idee toch behoorlijk softe poging doe de gemoederen tot bedaren te brengen, ben ik ineens een ‘dictator’. “Weten jullie wel wat een dictator is?”, vraag ik en ik krijg als antwoord een feilloze definitie. Maar wat heeft die definitie met mij te maken? Ben ik soms een dictator? Achterin slaapt Jamal verder. Zijn jas is uit, dat wel. Zijn boek ligt gesloten op tafel.
’s Avonds ben ik toe aan een wijntje en ik schenk het glas vol. De Wereld Draait Door als rustpunt. Raakt het blik BN-ers daar niet eens een keer uitgeput? Opnieuw Jan Mulder en Marc-Marie Huijbregts die dit keer ‘Not that Kind of Girl‘ Lena Dunham heeft geïnterviewd. Volgens hem was het een heel open en eerlijk interview. Op mij kwam het nogal aanstellerig over.
Aanstelster voor de klas
Maar misschien moet het allemaal flink aanstellerig. Geen dictator maar een aanstelster voor de klas. Lesgeven is per slot van rekening theater. Voor mij liggen stapels nakijkwerk. Als ik daar diep in de nacht mee klaar ben, zal ik mij beraden over de tactiek voor morgen.
Anita Brus is docent in de Spaanse taal/literatuur/kunst en schrijft over tango in het tijdschrift La Cadena. Zij publiceert ook teksten in het Spaans en in het Nederlands op haar eigen weblog. Lees het verbijsterende relaas over haar domrechtse date. Volg haar op Twitter.
RSS