Kwaadaardig

Peter Breedveld

Femke Halsema heeft zich de afgelopen jaren de meest consequente liberaal van het parlement getoond. Hoewel ze er nooit een geheim van maakte dat ze het huidige ‘islamdebat’ verafschuwde, stond ze pal voor de vrijheid van Ayaan Hirsi Ali om haar mening te uiten en was ze één van de felste critici van de minister van Justitie toen Gregorius Nekschot werd opgepakt.

Halsema heeft ook altijd het recht verdedigd van moslims om hun geloof naar eigen goeddunken te belijden en hun mening te uiten. Ze heeft zich uitgesproken tegen het hoofddoekverbod en tegen het boerkaverbod. De rechten van moslims zijn bij Halsema in goede handen, zou je zeggen.

Maar Anja Meulenbelt vindt dat Halsema de moslims heeft verraden door in een interview in De Pers te bekennen dat ze liever zag dat vrouwen geen hoofddoek droegen en te zeggen dat de islam in haar wijk ‘een probleem’ is (overigens vooral in combinatie met ongeletterdheid, zegt ze er bij).

Meulenbelt citeert met instemming boze moslims die gezegd zouden hebben dat er ‘geen een linkse partij nog is te vertrouwen. Geen een.’ Daar rekent ze ook haar eigen Socialistische Partij bij. Voor Meulenbelt is het niet genoeg dat je het recht verdedigt om een hoofddoek te dragen. Je moet ook heel blij zijn met de hoofddoek. Je moet de propaganda van de hoofddoekbrigade nawauwelen dat iedere moslima de hoofddoek uit eigen wil draagt, want in de islam bestaat immers geen dwang, en dat de hoofddoek vrouwen juist vrij maakt.

Anders ben je niet te vertrouwen.

Meulenbelt is een socialist van de oude stempel, dus dat ze mensen verkettert omdat ze een bepaalde mening hebben, mag op zich geen bevreemding wekken. Geen genade voor dissidenten! In de jaren tachtig bejubelde ze de Chinese Culturele Revolutie, waarbij ‘mannen die hun leven niet wilden beteren, door de vrouwen in het openbaar werden aangeklaagd en soms zelfs geslagen en getrapt door de hele vrouwengroep, of opgesloten tot ze beterschap beloofden.’

Meulenbelt houdt nog steeds niet van andersdenkenden. Nu ze zichzelf als beschermvrouwe der moslims ziet, klaagt ze op hoge toon iedereen aan die ook maar één woord van kritiek op de islam of op moslims durft te uiten. Ook als de critici zelf moslim zijn. Over schrijfster Nahed Selim oordeelde Meulenbelt bijvoorbeeld dat er ‘weinig islamitisch’ was aan haar opvattingen en ze vroeg zich af hoe Selim het in haar hoofd haalde zich moslim te noemen.

En nu moet dus Halsema op de brandstapel. Die heeft inmiddels gereageerd op de ‘kwaadaardige reacties uit progressieve kring’, in het bijzonder op ‘Anja Meulenbelt die mij op hoge toon de les leest.’ Uiteraard ziet Meulenbelt geen enkele reden om ook maar enigszins gas terug te nemen, integendeel, ze gaat er met hetzelfde grove geschut weer vol tegenaan. ‘Je bent ook de voorzitter van een progressieve partij, en daarmee weet je wat voor een werking jouw persoonlijke opvattingen zullen hebben als die via een interview openbaar worden’, foetert Meulenbelt. Een wonderlijk verwijt van één van de prominentste leden van de Socialistische Partij, die haar weblog dag-in, dag-uit volplempt met haar persoonlijke opvattingen.

Geen elite heeft het recht om voor andere vrouwen te bepalen hoe hun emancipatie er uit hoort te zien, schrijft Meulenbelt. Kennelijk ligt dat bij mannen anders en is het zelfs af en toe nodig ze inelkaar te slaan als ze niet snel genoeg emanciperen. En uiteraard mag Meulenbelt wèl voor moslima’s bepalen welke opvattingen ze er wel en niet op mogen nahouden, zoals ze bij Nahed Selim doet.

‘Daarom vind ik het zo belangrijk dat iemand als jij laat zien waar je staat’, aldus Meulenbelt tegen Halsema. Maar dat is nou juist wat Halsema gedaan heeft, laten zien waar ze staat. Kritisch over de hoofddoek, maar pal voor het recht van vrouwen die altijd en overal te dragen. Meulenbelt bedoelt natuurlijk heel iets anders. Ze had moeten schrijven: ‘Daarom vind ik het zo belangrijk dat iemand als jij klakkeloos de “islam-is-vrede”-retoriek napapegaait’.

En daarom krijgt Meulenbelt wéér niet, en Halsema wèl de Frontaal Naakt Award 2009.

Peter Breedveld vindt de hoofddoek een symbool van vrouwenonderdrukking en misschien dat-ie er juist daarom zo geil van wordt.