Religieuze masturbatie
Hassnae Bouazza
Foto: Lalla Essaydi
Nourredine Steenvoorden is een blije moslim. De columnist loopt op de NIO-website over van devotie en zelfbevlekking. Hij ziet zichzelf als de Harry Potter van de moslims; Allahs voorbeeldigste leerling, en dat zullen we weten ook.
Nu is het opzichtig pronken met je vroomheid bijna onvermijdelijk onder gelovigen. Resultaat is dat ze een soort wedloop houden: wie heeft de grootste hoofddoek, de langste baard, de korste broek en wie zit er het langs in de moskee.
Toen ik het een aantal jaar terug in een interview in HP/De Tijd opnam voor een Marokkaanse die als maagd het huwelijk in wilde, werd een Marokkaanse vriendin boos op me: “die hypocriete k*t zit gewoon te liegen”, beet ze me toe. Ik begreep haar wel, mijn vriendin. Sommige gelovigen hebben het natuurlijke talent je het gevoel te geven dat jij, in tegenstelling tot hen, schromelijk tekort schiet in je imaan. Deze mensen spreken islam ook altijd uit als ieslaem.
Nourredine is er ook zo één. Zo schrijft hij:
‘De Plannen van Allah waren als volgt: ergens had hij in mijn gedachten een zaadje gedropt. Dit zaadje was het gevoel dat ik tijdens de Ramadan niet alleen sociaal bezig zou moeten zijn, maar ook individueel mijn aanbidding van de Schepper wilde versterken.’
Steenvoorden is niet van de persoonlijke belevenis van de islam. Delen wil hij het met de mensheid. En delen zal hij. Hij wordt er poëtisch van:
‘Echter, het plantje groeide en bloeide tijdens deze Ramadan al rap. (…) Het plantje schoot wortel, kreeg een sterke stam, glanzende groene blaadjes en er bloeide een krachtige bloesem.’
Steenvoorden is niet bang zich kwetsbaar op te stellen en een inkijkje te geven in zijn diepere belevingswereld:
‘Desalniettemin, was het een mooi begin van mijn afzondering. Ik ken mezelf. Als ik direkt alleen ben, met mijn gevoelens en gedachten, dan kan dit zeer zwaar zijn.’
Gelukkig loopt het allemaal goed af voor hem en heeft God, na een paar dagen afzondering, zelfs nog een ‘cadeautje’ voor Nourredine: hij mocht de oproep voor het ochtendgebed doen en de imam reciteerde ook nog eens één van zijn favoriete koranverzen. Wat een weldaad en hoeveel moet God wel niet van Steenvoorden houden dat hij hem zo overstelpt met Zijn goedheid? Maar het gaat niet om God of devotie, het gaat om Nourredine.
Iedere hamdulillah en mashallah is als het spierballenvertoon van de ijdele bodybuilder: Steenvoorden pronkt met zijn devotie en de bevoorrechte positie die hij denkt te hebben. Zie hem dikke maatjes zijn met God.
Iedere keer als Steenvoorden benadrukt hoe dankbaar hij is, iedere keer als hij in het Arabisch God dankt en prijst, gaat het alleen maar om hem, hem, hem. Eigenlijk schittert Allah in Steenvoordens verblindende licht. Je vraagt je af hoe Allah het al die tijd zonder de opzichtige devotie van Steenvoorden heeft moeten doen.
Je hoort hem bijna hijgen tijdens het tikken. Steeds zwaarder en luider. En dan, bij het cadeautje, komt de ontlading. Man, wat was dát lekker.
Hassnae is vanaf vrijdag 2 oktober wekelijks te bewonderen in Vrouw & Paard
Vanavond pilot in De Plantage in Amsterdam!
RSS