Bruin
Jesse Dijksman

Scène uit: ‘Vivre Nu, à la recherche du paradis perdu’.
“Hey,” zegt de bleke knul met het netjes gestreken, geblokte overhemd tegen mij. Ik kijk hem aan, hij kijkt schichtig om zich heen. We hebben net het voorprogramma gehad voordat het hoofdprogramma gaat beginnen in de grote zaal van Paradiso. Een Britse rapper treedt op. In ieder geval, hij gaat zo optreden. Waarschijnlijk. We wachten al een tijdje.
“Hey,” zeg ik terug. Weer kijkt de jongen om zich heen, dan buigt hij zich voorover zodat hij zachtjes iets tegen me kan zeggen.
“Hey, eh, heb jij misschien wat bij je?” Hij heeft een accent uit het oosten van het land.
“Wat? Wat heb ik bij me?”
Hij kijkt naar de twee pukkelige jongens die iets achter hem staan. Ook zij hebben netjes gestreken overhemden aan. De ene heeft twee biertjes in zijn hand, de ander eentje. Zij knikken bemoedigend naar hun vriend, maar proberen mijn blik te ontwijken.
“Heb jij misschien, eh, drugs?”
“Hm, nee?” Ik spreek het uit alsof ik het niet zeker weet. Niet omdat ik misschien per ongeluk een zak coke in mijn zak heb gestopt deze ochtend, maar omdat ik bijzonder verbaasd ben dat hij mij deze vraag stelde.
“Oh, jammer”, zegt de jongen. Hij schudt zijn hoofd naar de jongens achter hem, en samen lopen ze weg. Hij steekt nog even zijn hand op.
Nog nóóit, in mijn hele leven, heeft iemand aan mij gevraagd of ik drugs verkocht. Ik kijk naar mijn kleren. Spijkerbroek, overhemd, saaie schoenen, eigenlijk net zo als de helft van de bezoekers. Daar kan het niet door komen. Dan zie ik de drugszoeker met zijn vrienden kijken naar iemand anders. Ineens weet ik het. Iedereen is blank namelijk, vanavond in Paradiso. Heel erg blank. Ik hoorde vanavond vooral dialecten uit het zuiden en het oosten van het land. De jongen waar ze nu naar kijken is een Indo. En ik ben ook een beetje bruin.
Het optreden van de rapper begint veel te laat. Hij heeft bloeddoorlopen ogen en zingt niet al te best, maar de knullen in het publiek (die niet dansen) lijkt het niet te boeien. De dag naar het verre Amsterdam is vast allang een groot succes.
Jesse Dijksman is afgestudeerd als scenarioschrijver aan de Schrijversvakschool in Amsterdam. Schrijft vooral korte verhalen en scenario’s. Heeft Lukida.com opgericht om ervoor te zorgen dat kunstenaars meer (structurele) inkomsten kunnen krijgen door bijvoorbeeld abonnementen aan te bieden.





RSS