Nederlandse journalisten haten Merkel
Hassnae Bouazza

Setsuko Hara in A Woman in the Typhoon Area (Hideo Oba, 1948). Source: Lipstick Trouble
Als het vandaag een beetje meezit, wordt de enige grote leider met een rechte rug en waardige principes herkozen als premier van Duitsland. Angela Merkel heeft zich de laatste jaren ontpopt als een baken van gezond verstand en strijdvaardigheid. Anders dan onze politici hier, die allemaal meegaan in het xenofobe sentiment, heeft zij steeds haar standpunten en beleid verdedigd en zich niet mee laten slepen door het populistische en revisionistische gif dat overal de monsterlijke kop heeft opgestoken.
Tot groot verdriet van de Nederlandse journalisten en correspondenten, overigens; die hebben hun stinkende best gedaan Angela Merkel weg te zetten als verliezer en de extreem-rechtse partijen, waaronder de nazisten van de AfD, als ‘bezorgde burgers’. Vorige week zag ik deze tweet van een meneer die het niet vond kunnen dat een Duitse journalist het advies gaf niet op de AfD te stemmen.
Islamisering
Hilarisch, toch. Reportages en politieke interviews op de Nederlandse televisie druipen zozeer van de bewondering voor extreem-rechts dat ze niet zouden misstaan als politieke campagnefilmpjes. Nederlandse journalisten hebben de afgelopen maanden non-stop campagne gevoerd tegen Merkel, maar gelukkig voor de Duitsers hebben Nederlandse journalisten nul invloed op de uitkomst. Gelukkig voor de Duitsers hebben ze journalisten die zich wél uitspreken tegen de onbeschaamde terugkeer van het nazisme in het Duitse parlement. Gelukkig voor de Duitsers hebben ze Merkel die, anders dan al die stoere kerels met hun spierballentaal en grote woorden, níet bang is voor moslims en vluchtelingen. Toen ze eens een vraag kreeg over islamisering en verdrukking christendom, antwoordde ze simpelweg: als je het christendom zo belangrijk vindt, waarom verdiep je je er dan niet in plaats van moslims te verwijten dat ze hechten aan hun geloof.
Voor wie het nog niet snapte: dat daar is je genderneutraliteit. Voorbij zijn de dagen dat mannelijk voor sterk en stoer stond en vrouwelijk voor zacht en afhankelijk. Geen van de bange politici in Europa kan in Merkels schaduw staan. Zij gaat niet voor het makkelijke applaus of snelle zetelwinst, zij gaat voor de lange termijn; zij leidt in plaats van te volgen.
Nazi’s witwassen
En onze journalisten vallen die vrouw aan, omdat ze liever een partij als het AFD aan de macht zien. Een partij die de schandvlek van de Tweede Wereldoorlog wil wegpoetsen, de eigen soldaten in die zwarte periode wil eren en vreemdelingenhaat als kern van de ideologie heeft. Die partij wordt door onze pers verdedigd met het argument dat ze niet nazistisch zijn, want ze zijn ‘democratisch’ en ja, ‘ze hebben toch een punt over de islam’. Dat 93 procent van het Duitse anti-semitisme en het meeste geweld voor rekening van extreem-rechts komt, vermelden ze er niet bij.
Laat het maar aan onze onze pers over nazi’s wit te wassen en op het schild te hijsen. Maar het is heel simpel: wat zeventig jaar geleden is gebeurd, mag nooit vergeten worden. Het is de gruwelijkste les voor de mensheid waartoe vreemdelingenhaat kan leiden. Dat nooit meer.
Nationale schandvlek
Gelukkig wil 85 procent van de Duitsers niks weten van extreem-rechts en hun brutale revisionisme. Meer mensen staan achter Merkel dan de Nederlandse pers doet voorkomen. De Duitsers hebben hun morele en ethische huishouding op orde, nu onze pers nog. Want dat Nederlandse journalisten tegenwoordig een harde piemel krijgen van de nieuwe nazi’s is toch echt onze nationale schandvlek.
Hassnae Bouazza is schrijver en journalist, was eindredacteur van en regisseerde Femke Halsema’s serie Seks en de Zonde, schreef een boek over Arabieren, Arabieren Kijken. En ze heeft haar eigen hedonistische site, Aicha Qandisha. Lees vooral ook haar relaas over het racisme op de progressieve redacties waar zij heeft gewerkt.





RSS