Zelfmedelijden
Liesbeth Zonjee
Illustratie: Jean-Jacques Henner.
Toen ik nog een onopvoedbaar Chiepje was, leerde ik het al snel. Ik kon het alleen niet. Mijn vader was nooit autoriair maar werkte vooral op je schuldgevoel en meestal was ik de klos. Ik was dan ook aan van alles schuldig, want dat bureau zei dat ook en dat was medisch opvoedkundig. En wijze ouwe mannen.
Papa was ook een wijze ouwe man, en dus had hij gelijk. En de schijtnonnen waren wijze ouwe mannen en ga zo maar door, de hele middelbare school zat er vol mee.
Maar ze kwamen zelden met échte argumenten. Met échte redenen, het was allemaal nep-autoriteit. Je moest papa laten uitpraten omdat hij papa was, niet omdat hij iets zinnigs vertelde. Je moest leraren gelijk of excuses aanbieden, anders werd je van school gestampt.
Achterbakse trutjes
En het was een totale willekeur. Ik zag wel dat Lieve Meisjes, zachtpratende, achterbakse trutjes, meer voor elkaar kregen en hun muiltjes beter hielden dan ik dat kon.
Wel klaagden ze samen mee, en als ik dan zo’n figuur zou confronteren, zouden ze allemaal meedoen, en dan stond ik uiteindelijk alleen naar drie dagen schorsing te kijken. Want punt en paal hield alles hun bek, natuurlijk.
En dat is nog steeds vrijwel altijd zo, waar je ook komt. Je geeft een vent in de Albert Heijn een grote bek, vanwege zijn onfatsoen, en de meute kijkt toe, en denkt: wat een stom wijf. Het heet tegenwoordig het Omstanders-effect, dus dan mag het.
Maar ik leer het nooit, lief meisje worden, omstander zijn en liefst zo onzichtbaar mogelijk zijn. En dat iedereen mij aardig vindt.
Aardige meisjes
Niet dat ik aardig gevonden wil worden op dat soort vuige gronden, maar dat buitensluiten, toch doet dat zeer.
En dat is ook zo’n verschil. Die eeuwige tweespalten, driespalten misschien wel. Vroeger zei ons moeder het al, als ik depri uit school kwam wegens die aardige meisjes en weer eens ruzie: ja, je zult het er wel naar gemaakt hebben.
Zelfmedelijden Chipo, bah. Gelukkig leest niemand lange stukken zonder foto’s van bloemen of eten.
Liesbeth Zonjee was lerares Nederlands aan anderstaligen en zet zich nu vrijwillig in voor asieldieren.
RSS