Salonactivist
Peter Breedveld
Net als Hassnae was schrijver Abdelkader Benali vorige week op uitnodiging in Marokko, op het Salon International de l’Edition et du Livre. Schrijver Asis Aynan, niet uitgenodigd, verweet hem daarom op Facebook ‘uit de hand van het Marokkaanse regime te eten’. Er is in Marokko een oorlog gaande tussen de overheid en de onafhankelijke pers, waarbij de overheid de ene na de andere journalist in de gevangenis gooit en nieuws- en opiniebladen kapotprocedeert. Aynan vindt dat Benali voor de uitnodiging had moeten bedanken.
Benali reageerde geïrriteerd: ‘Moet je alles boycotten? Moet de schrijver afzijdig blijven van foute regimes? Moet ik elke plek vermijden waar fatsoensnormen met voeten worden getreden?’ Aynan hield vol: dan moest Benali maar stelling nemen met een ‘ludieke stunt’. Ene Yvette Kopijn gaf Aynan gelijk: ‘Kritisch blijven, Abdel, en dat ook laten zien! Bon Courage!’
Vanuit het comfortabele, veilige Nederland is het altijd makkelijk oproepen tot verzet. Het is dan ook een hobby van veel Nederlanders. Asis Aynan gaat echter elk jaar op vakantie naar Marokko en mij is niks bekend van ludieke acties, die hij daar heeft georganiseerd. Zijn enige daad van verzet tegen het Marokkaanse regime is het verscheuren van zijn Marokkaanse paspoort geweest, en ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat dit niet ten overstaan van de Marokkaanse douanebeambten is geweest.
De hypocriete Asis Aynan eet dus gewoon uit de hand van het Marokkaanse regime met zijn Nederlandse paspoort. Hij heeft Benali niks te verwijten. Die doet tenminste nog iets aan de culturele verrijking van Marokko.
Ik vraag me daarnaast af hoe de democratie en de persvrijheid in Marokko zouden varen als Aynan het er voor het zeggen had. Een paar weken geleden begon hij namelijk een discussie waarin NRC-columnisten Frits Abrahams en Bas Heijne werden genoemd. Er werden zinnige dingen in gezegd, onder andere door schrijver Joost Zwagerman, maar toen ik een paar kritische opmerkingen maakte over Abrahams en Heijne, verdween plotsklaps de hele discussie-sliert van Facebook. Ik heb Aynan per mail naar de reden gevraagd, maar daar heeft hij niet op geantwoord. Later hoorde ik dat hij dikke maatjes is met Bas Heijne. Mijn kritische mening beviel hem dus gewoon niet. En dat gaat dan anderen de les zitten lezen over vrije meningsuiting.
Nepotisme zit Aynan trouwens als een tweede huid. Wanneer hij maar de kans krijgt, probeert hij reclame te maken voor zijn schrijvende vriend Hassan Bahara. Bij de redactie van het radioprogramma De Zevende Hemel, waarin hij een mediarubriek verzorgt, is hem dat al op een berisping komen te staan. Voor onafhankelijke, vrije journalistiek is Aynan dus niet in de weg gelegd. Wel is hij de perfecte Marokkaanse overheidsfunctionaris. Hij is er hypocriet genoeg voor, smoort discussies die hem niet bevallen en hij misbruikt zijn positie om vriendjes te bevoordelen.
Te vrezen valt dat het Berber-activist Aynan vooral te doen is om het feit dat de persbreidel in Marokko een Arabische aangelegenheid is. Als het aan Aynan ligt, worden journalisten voortaan in de kerker geworpen door Berberse onderdrukkers.
Peter Breedveld vindt dat Berberactivisten hun strijd in Marokko moeten voeren. Hier in Nederland moeten Berbers meebouwen aan de leefbaarheid van hun eigen land. Doe eens een ‘ludieke actie’ tegen de intimidatie en mishandeling van journalisten, krantenredacties, homo’s, vrouwen en denkenden door Nederlandse Berbers, Asis!
RSS