Liefdadigheid
Johan de Vries
Persoonlijk krijg ik altijd een dubbel gevoel bij liefdadigheid. Is liefdadigheid bedoeld voor degene die het nodig heeft, of voor de persoon die aan liefdadigheid doet, onbaatzuchtig natuurlijk, maar vooral om zichzelf een beter gevoel te geven en af te komen van de afdankertjes die uit de kast puilen.
Ook onze familie in Canada gaat iets met liefdadigheid doen. Gezamenlijk een bedrag storten voor een of ander goed doel. Op zich nobel. Anoniem, godzijdank, ik moet er niet aan denken dat een of ander arm gezin zich verplicht voelt om ons te bedanken voor alle goede gaven. Dat zou al te vernederend zijn, niet waar.
Ik ben van mening dat de belastingen socialer kunnen worden verdeeld. En moeten worden verhoogd voor degenen die het zich kunnen veroorloven. Ik vind dat liefdadigheid een tekortkoming is van onze maatschappij. Iedereen heeft recht op een redelijk bestaan, of die aan ‘onze’ normen voldoet of niet, maakt niet uit. Het is namelijk een recht, en rechten staan los van meningen, politiek en religieus moraal.
Opgepotte centjes
Wij doen aan liefdadigheid, omdat de regering en de maatschappij tekortschieten met de verdeelsleutel. Niemand wil zijn centjes missen en we hebben met zijn allen geleerd dat belasting betalen slecht is en zoveel mogelijk dient te worden ontdoken. Het is zelfs een fucking sport. En zolang de rijke elite geen eerlijk deel van haar opgepotte centjes met de belasting wil delen, blijf ik aan de door mij verfoeide liefdadigheid doen.
En daar krijg ik geen goed gevoel bij. Ik haat liefdadigheid en de maatschappij die de noodzaak van liefdadigheid in stand houdt.
Prettige feestdagen allemaal!
Johan de Vries, beter bekend als De Frysk, pensionado op MAVO-niveau, komt uit Friesland, geboren in Rinsumageest, getogen in Wergea. Was ooit werkzaam in de zuivel en wist van melk yoghurt te maken, pap van gort en kent het recept van watergruwel. Woont nu in Barrie, Canada, waar hij geniet van zijn welverdiende rust.
RSS