Graaiende hufters
Johan de Vries
Illustratie: Huang Xiaoxiao
Als zich ergens een ramp of drama afspeelt, of een oorlog uitbreekt, zijn er altijd mensen die het leed te gelde weten te maken. Of het nu om mondkapjes gaat vanwege een pandemie, exorbitante winsten die gemaakt worden op olie en wapens tijdens een oorlog, of met de geldstroom die op gang komt voor hulp vanwege de aardbevingen in Turkije en Syrië.
Iedere fucking keer gaan er gewetenloze personen met geld aan de haal. In het geval van de aardbeving in Turkije en Syrië ga ik toch geld storten, ook al weet ik dat er een redelijke kans is dat van mijn bijdrage niks zal overblijven of op zijn minst een aanzienlijk deel aan de strijkstok zal blijven hangen.
Gewetenloze aasgieren
Toen ik las dat er in de aardbevingsgebieden van Turkije winkels werden geplunderd, moest ik even denken aan de orkaan die huishield in New Orleans. Ook daar werden winkels geplunderd. En plunderaars overhoop geschoten. Later bleek dat veel van die mensen naar eten en drinken zochten in die winkels. Om te overleven. Ik neem aan dat veel overlevenden in Turkije en Syrië hetzelfde doen. Overleven met achtergebleven etenswaren en drinken, ‘geplunderd’ uit verlaten winkels. Natuurlijk zitten er ook gewetenloze aasgieren tussen. Maar om alles over een kam te scheren …
De echte aasgieren doen zich voor als keurige mensen die het geld willen en mogen verdelen. De spulletjes verdelen. Een vinger in de pap hebben. Beslissingen mogen nemen. In het bezit zijn van de verdeelsleutel. Misschien in het bezit komen van de centjes die ik ga storten. Want geld is nodig, hard nodig. En fuck die graaiende hufters.
Johan de Vries, beter bekend als De Frysk, pensionado op MAVO-niveau, komt uit Friesland, geboren in Rinsumageest, getogen in Wergea. Was ooit werkzaam in de zuivel en wist van melk yoghurt te maken, pap van gort en kent het recept van watergruwel. Woont nu in Barrie, Canada, waar hij geniet van zijn welverdiende rust.
RSS