Hoe LHBTI-haat ons door de strot wordt geduwd

Peter Breedveld

Illustratie: Tomoe Gozen door Utagawa Toyokuni.

Volgens wetenschappelijk onderzoek zou een groeiend aantal Nederlanders begrip hebben voor het slaan van je vrouw. Een ghoul genaamd Jan Latten, een bij Domrechts enorm populaire demograaf/demagoog, wees meteen naar migranten en moslims, alsof de steeds explicietere vrouwenhaat in eigen kring hem compleet was ontgaan.

Net zo voorspelbaar waren de opgewonden standjes die mensen, die op de berichten reageerden, verweten dat ze het onderzoek niet hadden gelezen. Want als er in de krant wordt geschreven over een onderzoek, moet je altijd eerst het hele onderzoek zelf lezen en de ruwe data opvragen bij de onderzoekers voordat je er iets over mag zeggen.

De samenvatting van het (deel)onderzoek van de UvA staat hier. Er staat in dat een overgrote meerderheid vrouwenrechten en vrouwenemancipatie steunt (“Echt waar, meneer, kijk maar naar mijn aureooltje!”), maar ook dat het aantal mensen licht stijgt dat vindt dat een goede man soms zijn vrouw slaat.

Niet nooit

Een kwestie van interpretatie, opperde iemand. Want stel dat je op de vraag of geweld tegen vrouwen acceptabel is, antwoordt dat het niet nooit acceptabel is, val je al in de categorie Nederlanders die begrip heeft voor geweld tegen vrouwen.

Dat lijkt een beetje geneuzel, maar deze meneer heeft een punt. Een geënquêteerde zit bij die vraag misschien te prakkezeren van: “Stel dat je vrouw je kind aan het mishandelen is, dan moet je misschien fysiek ingrijpen en valt dat dan onder geweld?” Nou, en dan vult-ie in dat “in principe niet, natuurlijk, maar niet nooit. Soms wel.”

Vraagstelling en interpretatie

Anderhalve week geleden haalde een ander onderzoek de media waaruit zou blijken dat homo-acceptatie onder jongeren gehalveerd was. Opmerkelijk, want uit een soortgelijk onderzoek was een halfjaar eerder gebleken dat de acceptatie van LHBTI’ers juist stabiel gebleven was onder jongeren.

Ook nu begon het domrechtse schorem meteen naar de moslims te wijzen, dat is vaste prik bij berichten over alles dat fout gaat, van meeuwenoverlast tot LHBTI-haat. Alsof de jacht op homo-schrijver Pim Lammers en de terreur tegen de organisatoren van de Lentekriebels-week niet een volledig boreale aangelegenheid was, gestart door onder andere Wierd Duk, de PVV en Thierry Baudet.

En ook hier zetten mensen kanttekeningen bij vraagstelling en interpretatie, onder andere de gerenommeerde politicoloog Cas Mudde. “Young people do indeed answer more negatively in these surveys, but that is because they read the questions differently”, aldus Mudde.

Vraagstelling en interpretatie

En tja, dan moet ik toch weer constateren dat we dus helemaal niks hebben aan dit soort onderzoeken. Als je na ruwweg 100 jaar praktijk – of hoelang bestaat sociologie – nog steeds niet weet hoe je een ondubbelzinnige vraag moet stellen en hoe je een antwoord moet interpreteren, moet je er maar gewoon mee stoppen. Ik moet inderdaad zeggen dat als ik een enquête invul, ik steevast moet kiezen voor antwoorden die het minst ver van mijn daadwerkelijke opvattingen afliggen. Daar leert dus helemaal niemand iets van.

Zoals ik pas onlangs nog schreef, sociologen en politicologen weten niks van de werkelijkheid, omdat ze die altijd bezien door een haag van statistieken en percentages en, naar nu blijkt, multi-interpretabele antwoorden op multi-interpretabele vragen.

Nu weet ik wel dat wat wij, gewone stervelingen, om ons heen zien, óók maar een interpretatie is en bovendien slechts een microscopisch klein deeltje van de volledige werkelijkheid, maar wie een beetje oplet, komt verder dan een socioloog of politicoloog.

Pleurisbek houden

Wie een beetje oplet, heeft gemerkt dat het publieke discours over LHBTI’ers, dus hoe er over homo’s en transen en al die andere gezellige, kleurrijke regenboogmensen gesproken wordt in de talkshows, op de radio, in de Tweede Kamer, bij de bakker om de hoek, ingrijpend veranderd is ten opzichte van bijvoorbeeld de jaren 90. Toen had je ook homohaat, en Henk Bres stond toen homo’s in elkaar te meppen in de Scheveningse Bosjes – daar kan Jan Dijkgraaf echt smakelijk over vertellen – maar in de talkshows, op de radio, in de kranten en bij de bakker om de hoek werd dat openlijk afgekeurd en wie iets anders vond, wie vond dat potenrammen een daad van patriottisme en bescherming van de mannelijkheid was, die hield gewoon zijn pleurisbek want homohaat was iets om je voor te schamen. Er stonden nog geen oliebollen hun homohaat in de Tweede Kamer uit te boeren.

Dat is nu anders. Nu heb je types als Talithaa Muuse (die ik ooit zag als een eigenwijze dwarsdenker maar die gewoon een dom wicht is, een leeghoofdige meeloper, een uilskuikentje, zoals Sander Schimmelpenninck haar noemt), die doodleuk verklaren dat homohaat begrijpelijk is omdat de almaar stijgende acceptatie in de jaren hiervoor ook wat geforceerd was. Ik zag haar vriendje, Jean Marie Le Pen-groupie Geerten Waling, precies hetzelfde beweren en uit duizenden virtuele kelen in de domrechtse blogosfeer klonk het geklaag dat LHBTI je “door de strot wordt geduwd”.

Homohaat wordt je door de strot geduwd

En dan in één adem door beweren dat het de moslims zijn die homo’s haten. Over homo- en vrouwenhaat onder moslims heb ik duizend stukken geschreven, pas onlangs nog één, maar de huidige stijging ervan komt niet voor hun rekening, zie ook deze hoogleraar daarover. De huidige stijging komt voor rekening van Domrechts. Duidelijk hoorbaar en zichtbaar en voelbaar, eigenlijk niet aan te ontkomen, want overal wordt de homohaat, de transhaat, het ouwemannengezeik over “genderideologie” in je gezicht gekotst door louche types als Wierd Duk, Thierry Baudet en Geert Wilders.

En het wordt genormaliseerd, bijvoorbeeld in NRC, waar een intellectueel, geïnterviewd door Sjoerd de Jong, de pedantste domoor van die hele zelfgenoegzame, incestueuze NRC-sekte, bazelde dat “we hebben niet genoeg stilgestaan bij mensen die moeite mee hebben met gelijke rechten voor vrouwen, gays en migranten.”

Dus ja, LHBTI-haat neemt toe, en wie zegt dat dat komt doordat tolerantie voor LHBTI’ers ons opgedrongen wordt, mag van mij getroffen worden door de toorn van Jahweh. Wie zit te janken over regenboogpaden en Pride-vlaggen, zou verplicht zijn huis van binnen en buiten moeten laten beschilderen in regenboogkleuren. Terroriseer al die LHBTI-haters met regenbogen, met drag-queens voor de klas, blote piemels bij de Pride-optocht. Dat ze lesbische en homoseksuele kinderen baren, transjes en panseksuelen.

Maar mijn punt is eigenlijk dat je best wel gehandicapt bent als je een onderzoek nodig hebt om te zien hoe de LHBTI-haat groteske vormen begint aan te nemen. Je ziet het als je de televisie aanzet en het raam opendoet. LHBTI-haat wordt je door de strot geduwd. Klaar daarmee.