Parade
Yezkilim
Hartstikke leuk, al dat reizen, maar niet iedereen zit in Indonesië, Maleisië, Italië of in een ander buitenland. Ik ben momenteel gewoon thuis, in Amsterdam, waar ook best veel te doen is. Zo ben ik naar de openingsavond van de Amsterdamse weken van de Parade van dit jaar geweest. Wat heb ik genoten!
Meestal regent het er, maar gisterenavond was het droog en warm in het Martin Luther Kingpark. Heerlijk buiten zitten dus, met drankjes en lekker eten, al moest je overal wel heel erg lang op je beurt wachten, en daarna, opnieuw, tot je bestelling klaar was. Daarna kijken wat er zoal te doen was.
We kozen voor muziek en dans, want we hadden buitenlandse gasten bij ons die geen Nederlands verstaan. Bovendien hadden we de recensies nog niet gelezen, wat zeer aan te raden is als je naar de Parade gaat.
De muziek, die overigens pas om half twaalf begon, was prachtig. Lekker massaal swingend uit je dak gaan bij ouwelullenmuziek (Dylan, de Stones enzo) door een dito bandje in de Orangerie en verder lachen en genieten, want zingen kunnen ze, bij de Levende Jukebox, die al zo’n twintig jaar bestaat, net zolang als de parade zelf. Aan de twee verrukkelijk ordinaire dames was inmiddels een soort vertaalster voor doven en slechthorenden toegevoegd, die misschien nog wel de meest komische van de drie was. Want met echte doventaal had haar uitleg voor zover ik het kon bekijken weinig te maken…
Maar het mooiste was de bloedstollende, energieke voorstelling DOLBY, waar we ademloos naar hebben gekeken en geluisterd – want ook de bijbehorende muziek was fantastisch – van prijzen winnend choreografe Nanine Linning, van zes dansers m/v, waaronder drie Italianen (ik kan het ook niet helpen). Op de flyer zag ik dat ze de rest van het jaar door Nederland toeren, dus wie niet naar de Parade kan komen, heeft toch nog een kans om ze te gaan zien. Doen!
Yezkilim is een full-time allround compulsief obsessief probleemoplosser, met als specialiteit radicale onderwijshervormingen. Daarnaast is ze wiskundeleraar.
RSS