B-Team

Prediker

Foto: Adeline Keil

‘Team B-II’ noemen ze zichzelf, de club zelfverklaarde ‘top security policy experts’ die onlangs het rapport ‘Shariah, the threat to America’ uitbracht. Naar Team B, de groep hyperrechtse haviken die in de jaren ’70 analyses maakte van het Sovjet-wapenpotentieel in opdracht van toenmalig CIA-directeur George Herbert Bush. Zoals later bleek overschatte Team B de dreiging van de Russen enorm, door structureel uit te gaan van theoretische worst case scenario’s in plaats van realistische inschattingen, gebaseerd op de economische draagkracht van de Sovjet-Unie.

Het behoeft dan ook geen verbazing dat de bevindingen van de huidige reïncarnatie van Team B over de dreiging van de sjaria eveneens bestaan uit pure fictie. De sjaria zou de voornaamste totalitaire bedreiging van onze tijd vormen, de vijand zou al onder ons verkeren en een ‘stealth jihad’ zou de VS binnen afzienbare tijd onder de schaduw van de sjaria kunnen brengen. Zit u al te bibberen in uw stoel?

Hoe 2,5 miljoen moslims de sjaria door de strot van 310 miljoen Amerikanen zouden kunnen duwen (als ze dat al zouden willen) maakt het rapport uiteraard nergens duidelijk. Het is McCarthyisme in een nieuw jasje, gebaseerd op opgewarmde fabeltjes die men reeds jaren aantreft in de islamofobe krochten van het internet.

Geschift rechts

Uiteraard werd het rapport direct als een gezaghebbende bron geciteerd door dezelfde islamofobe blogs en webfora die dergelijke bakerpraatjes levend houden. Zelfs Arend Jan Boekestijn verwijst er kritiekloos naar: islam en extremisme hebben wel met elkaar te maken; kijk maar, dit rapport zegt het!

Zo gaat het steeds: als Hans Jansen (de charlatan) weer eens een samenzweringstheorietje of een lijstje met gewelddadige koranpassages van het internet haalt, zijn diezelfde websites waar hij z’n informatie vandaan haalt er als de kippen bij om naar hem te wijzen als het ‘bewijs’ dat het allemaal waar is. ‘Zie je wel, zie je wel: Hans Jansen zegt het óók!’

Maar Hans Jansen verkeert sinds de moord op Van Gogh in precies dezelfde waanwereld als de islamofobe webloggertjes die hem als autoriteit vereren. “9/11 heeft laten zien dat de jihad weer een individuele plicht is”, mijmerde de hoogleraar onlangs in de Volkskrant.

Los van het feit dat de offensieve jihad in de klassieke handboeken van de islam nimmer een individuele plicht is geweest, roept Jansens bewering de vraag op volgens wie allemaal dit nu wel het geval zou zijn. Welke moslimgeleerden aan Al-Azhar of aan de theologieopleidingen van Mekka en Medina zeggen dat dan? En als dit het gevoelen in de islamitische straat is, waar zijn dan die honderdduizenden moslims die huis en haard vaarwel zeggen om in Irak en Afghanistan, Tjetsjenië en Israël tegen de ongelovigen te strijden? Uiteraard laat de arabist deze vragen onbeantwoord. Jansen kletst namelijk gewoon uit zijn nek.

Met het B-team is het niet anders gesteld. De opstellers van het rapport bestaan voornamelijk uit samenzweringsdenkers die op de loony fringe van Amerikaans rechts opereren. Zoals Frank Gaffney, eermalig defensiestafmedewerker onder Reagan en columnist van de Washington Times, die meent dat Obama best wel eens stiekem een moslim zou kunnen zijn en dat het nieuwe logo van NASA bewust gemodelleerd is naar de islamitische halve maan.

Zoals blogger Ina Dijstelberge laat zien, bestaat de denktank achter Team B-II – het door Gaffney zelf opgerichte ‘Center for Security Policy’ – uit een stel neoconservatieve oorlogshitsers, die gefinancierd worden door ultrarechtse organisaties, militant zionistische clubs en bedrijven in de militaire industrie. Er wordt namelijk grof geld verdiend aan de bangmakerij voor moslimlanden. Gek hè, dat Gaffney maar bleef volhouden dat er massavernietigingswapens waren in Irak?

De enige naam waar een solide reputatie aan kleeft, is die van voormalig CIA-directeur R. James Woolsey, maar die reputatie zal na Shariah, the threat to America wel wat afbladderen. Het rapport oogt namelijk wel als een academische studie, maar biedt weinig meer dan een compilatie van allerlei islamofobe generalisaties, vertekeningen, samenzweringstheorieën en bakerpraatjes die op het wereldwijde web circuleren.

Sharia

Zo bestaan de ‘Sleutelleerstellingen van de Islam’ volgens Shariah, the threat to America niet zozeer uit: de eenheid van God, het profeetschap van Mohammed, of het geloof in de bijbelse profeten, engelen en de Laatste Dag; maar draait de islamitische leer volgens het rapport veeleer om zaken als ‘overspel’, ‘afvalligheid’, ‘genitale verminking van vrouwen’, ‘sekseongelijkheid’, ‘eermoord’ en ‘jodenhaat’. En dat allemaal nog voordat het eerste hoofdstuk moet beginnen. Het tekent de bevooroordeelde en ronduit vijandige benadering waarmee de zelfbenoemde ‘experts’ hun onderwerp te lijf gaan.

Nadat men heeft uiteengezet dat er maar één sjaria bestaat en dat deze als een monoliet totalitair en vijandig tegenover de democratie staat, legt men uit waarom die sjaria eeuwige oorlog (jihad) tegen de ongelovigen eist. Dat is zoiets als de aanwezigheid van de katholieke bevolking als een bedreiging afschilderen vanwege de onveranderlijke, monarchische en totalitaire Roomse Leer. Maar hé, wat kun je verwachten van mensen die hun geschiedenis niet voor ogen hebben?

Dat is er slechts één sjaria bestaat is louter theorie. Om te beginnen kent de islam geen kerkelijke hiërarchie die de leer bindend op kan leggen. Er is wel een corpus aan rechtsgeleerdheid, en er zijn vaste methoden voor interpretatie, voor de afleiding van voorschriften uit de kernbronnen van de islam, en voor casuïstiek; maar in principe staat het elke moslim vrij op grond van de koran en soenna zijn eigen conclusies te trekken over wat sjaria inhoudt. Net als bij de Torah en de Bijbel, wordt ook de toepassing van Koran & Soenna bepaald door de hermeneutiek die men er op nahoudt. We zien dan ook dat moslims als Faisal Abdul Rauf (de imam van de ‘Ground Zero Moskee’) en Sumbul Ali-Karamali tot radicaal andere conclusies komen over wat ‘sjaria’ behelst dan de moslimclerus in Pakistan of Iran.

Diezelfde variëteit in opvattingen over wat de sjaria nu precies met zich meebrengt doet zich wereldwijd onder moslims voor. Voorbeeldje: volgens een enquête uit 2007 is 76% van de Marokkanen in meerdere of mindere mate voor een strikte toepassing van de sjaria, maar dat verhinderde de Marokkaanse bevolking niet in datzelfde jaar massaal op seculiere partijen te stemmen. Sjaria en seculariteit gaan volgens de Marokkanen blijkbaar prima hand in hand. En denkt iemand nu serieus dat de ideeën van de Turkse regeringspartij AKP over de sjaria op hetzelfde neerkomen als wat de theocraten in Saoedi-Arabië daarvan maken?

Jihad

Dan de offensieve jihad. Die mag dan een collectieve plicht zijn, maar desalniettemin heeft de islamitische wereld het idee het Westen nog eens via gewapende jihad te zullen onderwerpen al sinds 1683 laten varen. Zelfs Saoedi-Arabië bereidt geen vloot voor om de Atlantische oceaan over te steken. Of denkt iemand werkelijk dat de groene garnizoenen ooit op de stranden van Florida zullen landen, de kromzwaarden tussen de tanden geklemd? Blijkbaar staat de offensieve jihad al meer dan vier eeuwen ergens in een hoekje op zolder te verstoffen zonder dat de islamitische geleerden zich daar bijzonder druk om maken.

Volgens Majid Khadduri is de notie dat de offensieve jihad een verplichting van het islamitische rijk behelst zelfs al aan het begin van de tiende eeuw (na Chr.) in de ijskast gezet. Niet dat de plicht ook helemaal werd afgeschaft: het kreeg een slapend bestaan; in principe zou de aanvoerder van de oemma de offensieve jihad elk moment weer in het leven kunnen roepen. Zo kon men aan de noodzaak van de politieke realiteit tegemoet komen, zonder afbreuk te doen aan de dogma’s. De trukendoos van theologen kent vele oplossingen.

In de praktijk, zo schrijft Khadduri op pagina 65 van zijn War and Peace in the Law of Islam, zijn moslims vrede echter gaan zien als de normale toestand in de wereld. Ibn Khaldoun zag de ontspanning van de jihad zelfs als een overgang in het karakter van de oemma: van een oorlogszuchtige naar een beschaafde fase.

Voor dit gebrek aan militaire expansiedrift hebben de opstellers van het rapport echter een handige oplossing: ze herdefiniëren missionaire activiteiten van moslims eenvoudig tot een jihad. Want als fundamentalistische christenen zich erom beijveren hun geloofsgenoten tot de rechte leer te brengen, de cultuur weer te enten op bijbelse principes en de wereld over te trekken om te evangeliseren, dan is dat godsdienstvrijheid; als moslims het doen heet het ‘stealth jihad’ (een term van fulltime anti-islampropagandist Robert Spencer).

Maar wat wil je, in een land waar men ooit het toevoegen van fluoride aan het drinkwater zag als een communistisch complot?

Prediker (oogst van 1976) gaat vrolijk voort met het vechten tegen de bierkaai. Dit is het eerste in een serie van drie artikelen over de nepstudie ‘Shariah, the threat to America’.