Taqiyya (2)
Frans Smeets
Illustratie: Luis Ricardo Falero
Hans Jansen is een man die veel van de koran weet. Zijn boeken schijnen verplichte kost bij de PVV-fractie te zijn. Regelmatig oordeelt hij over de islam met als argumentatie: “Het staat toch echt in de koran”. Nu geloof ik de man ook nog wel dat het er echt staat en ik heb geen zin om in mijn vrije tijd een koranstudie te gaan volgen.
Maar wat doet het ertoe of iets wel of niet in de koran staat om eventueel te bewijzen hoe gevaarlijk die islam is? Bij uitspraken van de paus over condoomgebruik hangt in Nederland geen enkele katholiek zijn rubber aan de wilgen. Net zo min als dat er bij een nieuwe bijbelvertaling in protestantse kring iets verandert. Laat Jansen dan maar eens uitleggen waarom islamieten anders op een boek zouden reageren dan atheïsten, joden of christenen. Het enige dat hij inbrengt, zijn korancitaten.
Het is Jansen zelf die de koran een goddelijke status toekent. Ik zou maar snel een bidkleedje kopen als ik hem was, voordat hij zijn maagden mist en in het hellevuur belandt.
Wat moet dat een fucking goed geschreven boek zijn dat dit mensen zo in extase brengt dat ze hun individualiteit en rechtschapenheid verliezen en aan het moorden slaan. Dat ze niet meer anders kunnen dan bij elke praktische afweging even in Het Grote Boek te kijken hoe te handelen. En dat ze, zelfs als ze ooit het onmogelijke hebben gedaan door afstand te nemen van Het Boek, toch lopende bommetjes (taqiyya) blijven.
Het begrip taqiyya is voor Domrechts belangrijk. Ze kan daarmee haar tegenstander ontmenselijken. Ze zegt dat islamieten geen normale mensen kùnnen zijn en dat iedereen met een islamitische achtergrond sowieso een vijand is, want er is … taqiyya! Zeggen dat moslims taqiyya plegen, is een middel om de ‘vijand’ zijn individualiteit en mogelijkheid tot verandering te ontnemen. Iemand taqiyya toeschrijven is voor de Domrechtse vrijheidsstrijders een middel geworden om politieke tegenstanders met een islamitische achtergrond verdacht te maken en hun politieke vrijheden te ontzeggen.
Het islamofobe gegoochel met het begrip taqiyya is in de kern racistisch van aard, doordat het onderscheid zich niet beperkt tot religie of gedachtegoed, maar omdat de afkomst centraal komt te staan. Domrechts houdt gewoon niet van mensen met een kleurtje en taqiyya biedt een uitweg om haar benepen racisme over de rug van de Islam enigszins salonfähig te maken.
Op zich is deze techniek van ontmenselijken van ‘de vijand’ al zo oud als Methusalem. De meeste oorlogsmuseums hangen vol met voorbeelden daarvan. Antisemitisme is er één.
Hans Jansen doet met zijn domme koraninterpretaties niets anders. Dat Domrechts hem op handen en voeten draagt, mag dan ook niet verbazen. Als hij zelf niet gelooft dat het boek een goddelijke- of hypnotiserende status heeft, dan doet hij niets anders dan aan mensen uit een andere regio of met een ander ras collectief slechte eigenschappen toekennen. De racistische hofnar van Domrechts.
Frans Smeets vraagt zich af waarom die domrechtse mannen altijd zo verschrikkelijk lelijk zijn.
RSS