America Alone: huppelend de afgrond in

Marijke de Jonge

Illustratie: Mirjam Vissers

Europeanen die denken dat ze voor eeuwig kunnen blijven spelen op het schoolplein waar ze hun Eutopia al zo’n zestig jaar voor aanzien, zullen snel van een kouwe kermis thuiskomen. Het speelkwartier is voorbij. Als ze niet snel wakker worden, zijn ze hun speelgoed kwijt doordat hun eigen cultuur vervangen wordt door de islamitische. Eutopia wordt Eurabia. Dat is geen kwestie van geografie maar van demografie: moslims krijgen simpelweg meer kinderen dan oorspronkelijke Europeanen. Tenzij Europa wakker wordt, staat Amerika, eventueel samen met Australië en Nieuw-Zeeland, er in de toekomst alleen voor. Dat is in het kort de strekking van America Alone: the end of the world as we know it, het nieuwe boek van Mark Steyn.

Steyn verdient z’n brood met het schrijven van columns voor verschillende Engelstalige bladen. Was hij eerder bekend om zijn muziek- en theaterkennis, momenteel is hij één van de populairste ‘conservatieve’ of ‘rechtse’ columnisten sinds jaren, geestig, op de hoogte en altijd actueel. Wie zijn columns kent van het internet, weet dat je je koffie op moet hebben voordat je zijn stukken leest omdat je anders met je toetsenbord naar de reparateur kunt. Veel van wat er in America Alone staat zal die kenners bekend voorkomen.

In het boek zet hij alles wat hij de afgelopen jaren geschreven heeft nog eens op een rijtje, waardoor het een logische samenhang krijgt. Multiculturalisme en cultuurrelativisme, de gewelddadige kant van de islam, een arrogante en geborneerde elite, en ‘uitstervende’ Europeanen die denken dat ze het vrolijke en gemakkelijke leventje dat ze door de verzorgingsstaat in de schoot geworpen krijgen voor eeuwig kunnen volhouden, al die factoren samen leiden tot ‘het einde van de wereld zoals we die kennen’. Had Paulus het talent gehad om met zoveel humor het eind van de wereld te voorspellen, was de hele wereld nu christelijk geweest en hadden we ons over het ‘hoe nu verder’ niet druk hoeven maken.

Eigenlijk brengt Steyn niks nieuws; toevallig heeft het CBS ons net verteld dat Nederland in 2050 voor bijna een derde uit allochtonen zal bestaan. Het grote verschil is dat de statistische waakhond van Nederland nu pas aanslaat en dat Steyn vanuit New Hampshire al vijf jaar waarschuwt voor Europese demografische verschuivingen. Van die verschuiving zou ik niet wakker liggen als ik zeker wist dat die dertig procent allochtonen gewoon lekker meedraaiden in de Nederlandse samenleving – zoals nieuwkomers dat altijd hebben gedaan toen ze nog geen ‘allochtonen’ hoefden te heten. Als ze gewoon naar school gaan, een baan zoeken en hun prachtige eigen cultuur hoogstens vieren door eens per jaar mee te doen aan het zomercarnaval, hoor je mij niet klagen. Helaas ben ik daar niet zo zeker van.

Een Europese vrouw krijgt gemiddeld (veel) minder dan twee kinderen, te weinig om de huidige bevolking zonder immigratie op peil te houden. Waarom is dat erg? Geboortecijfers schijnen over de hele wereld aan het kelderen te zijn. Andere ‘barbaren uit het oosten’, pestepidemieën en de loopgraven van WOI die een halve generatie mannen het leven kostten, hebben Europeanen er niet onder gekregen. Dat is alleen maar erg omdat het aantal moslims daardoor relatief gezien snel toeneemt en het de vraag is of zij bereid zijn hun superieure geloof in de Europese cultuur in te passen zonder de culturen van Europeanen geweld aan te doen – voor zover er nog sprake is van Europese culturen natuurlijk. Voelen zij zich het meest aangetrokken tot de islam van de Samirs en de Jabbars, of zelfs maar tot die van de Ramadans, dan is het uit met de pret. Met vrijheid, welvaart, welzijn, kunst, cultuur en wetenschappen – en de sociale zekerheid.

The biggest globalisation success story of recent years is not McDonalds or Microsoft but Islamism: the Saudis took what was not so long ago a severe but peripheral strain of Islam practiced by Bedouins in the middle of the desert miles from anywhere and successfully exported it to Jakarta and Singapore en Alma-Ata and Grozny and Sarajevo and Lyon and Bergen and Manchester en Ottawa and Dearborn and Falls Church. It was a strictly local virus but the bird flew the coop. And now instead of the quaintly parochial terrorist movements of yore, we have the first globalized insurgency. In 2006, Danes reeling from the Muslim world’s cartoon-provoked commercial boycott could only dream of boycotting Islam’s products half so effectively.

Waarom kan een van de Meiden van Halal rustig Jihad heten maar zal geen Nederlander het in z’n hoofd halen z’n dochter Kruistocht te noemen? Waarom vraagt een presentator aan homo’s die in een multiculturele buurt gearmd over straat willen of ze niet wat toleranter kunnen zijn? Waarom stelt hij diezelfde vraag niet aan de bewoners van die buurt? Volgens moslims is het beledigend om Mohammed als een naar huidige westerse maatstaven perverse tiran te zien, terwijl die conclusie snel getrokken is als je je een paar uur in hun eigen heilige geschriften verdiept. Is het niet net zo beledigend om homoseksualiteit als een enge besmettelijke ziekte te beschouwen? Van mij mag het allemaal – voor zover ik weet is het niet verboden je hoofd vol te proppen met onzin – maar waarom zijn de gekwetste gevoelens van de nieuwe vrome aanwinsten belangrijker dan die van vrouwen, homo’s, joden, christenen, polytheïsten en atheïsten? Dat soort vragen komen vanzelf bij je op als je de hoofdstukken leest die Steyn aan het cultuurrelativisme wijdt.

Zijn dat nog relatief milde vraagtekens die je bij het Europese opinieklimaat kunt zetten, het wordt grimmiger als je realiseert dat het gebrek aan tegengas dat de islam ondervindt alleen maar leegte demonstreert. Een leegte die we beschouwen als tolerantie maar die eigenlijk vooral ruim baan geeft aan de intolerantie van een intimiderende islam – en misschien zelfs aan Nieuwe Donkere Middeleeuwen. Zet dit af tegen de ontwikkelingen in het Midden-Oosten, de nobele vrijheidsstrijd die jihadi’s wereldwijd aan het voeren zijn, de als abject beschouwde rol die Amerika daar samen met z’n schoothondjes in speelt, een weldenkende elite die in exitstrategieën in plaats van in overwinningen denkt, decadente Europeanen die zich weigeren voort te planten en niet zien dat hun sociale stelsels die ze onder de paraplu van de VS hebben kunnen opbouwen op instorten staan, en je hoeft niet veel fantasie te hebben (of erg paranoïde te zijn) om rampspoed in het verschiet te zien.

All those Bush Doctrine naysayers who argue that Iraq is an artificial entity that can never be a functioning state should take a look at the Netherlands. You think Kurds and Arabs, Sunni and Shia are incompatible? What do you call a jurisdiction split between post-Christian secular gay potheads and anti-whoring anti-sodomite anti-everything-you-dig Islamists? If Kurdistan’s an awkward fit in Iraq, how well does Pornostan fit in the Islamic Republic of Holland? Europe’s problems don’t nullify the Bush Doctrine so much as present a more urgent case for it.

Zelden een doemscenario gezien dat zo opgeruimd en welsprekend op papier is gezet. Helaas komt de richting waarin we de Verlossing moeten zoeken maar summier aan bod. Mocht het tot Joegoslavische toestanden komen, staat de uitkomst volgens Steyn al van te voren vast: met een rollator in je ene hand en een machinegeweer in de andere wordt het een beetje moeilijk knokken. Ik troost me maar met de gedachte dat doemprekers nu net zoals in de Oude Donkere Middeleeuwen om voorrang moeten vechten. Als de klimaatpriesters eerder gelijk krijgen, is Nederland eer we de geneugten van de sjaria kunnen proeven weer één groot moeras geworden. Dan zullen we moeten pompen en hebben we geen tijd voor een burgeroorlog.

Mark Steyn, America Alone: the end of the world as we know it, 2006, Regnery Publishing, Washington DC (verkrijgbaar bij Bol.com)