NSB’ers en boekverbrandingen
Willem de Zwijger
Het was te verwachten. De Simon Wiesenthal van de Lage Landen, Willem Breedveld, zingt zijn deuntje mee in de jacht op de NSB’ers van de 21ste eeuw:
Toen het er in de oorlog echt op aankwam hield de meerderheid van de bevolking zich gedeisd, of keek de andere kant op.
Zo’n twintig procent ging de fout in, of pleegde verraad en nog eens zo’n twintig procent pleegde actief of passief verzet. Al die Nederlanders beschikten over één nationaliteit en één paspoort, zodat we het over de waarde van dit document snel eens kunnen zijn: dat zegt niets, nul komma nul over de loyaliteit van een persoon aan zijn of haar vaderland.
Deze wetenschap noopt tot enige bescheidenheid. Tot mijn verbazing bleek echter het tegendeel het geval. De afgelopen weken evolueerde dit document tot het exclusieve bewijs van goed vaderlanderschap waarmee circa een miljoen Nederlanders met een dubbel paspoort automatisch te boek kwamen te staan als twijfelachtige Nederlanders, als mensen van wier loyaliteit je niet op aan kunt omdat ze nog met één been in hun oude vaderland blijven staan.
Uit luiheid en vooringenomenheid verdiept Breedveld zich niet in de motivatie van degenen bezielt die moeite hebben met bewindspersonen die – ook – onderdaan zijn van een vreemde mogendheid. Hij heeft zijn mening klaar, en brengt de oorlog in stelling. Unsere Ehre heisst Treue.
Het bespaart Breedveld, en al degenen die zichzelf zo moreel superieur achten aan de meerderheid van de Nederlanders die maar niet wil begrijpen waarom een ambassadeur van het jenevergenootschap geen bewindspersoon kan worden, en een onderdaan van een vreemde mogendheid wel, de moeizame opgave na te denken over hun eigen standpunt en dat zorvuldig te beargumenteren. In plaats daarvan schrijft Breedveld ons liever meningen toe die wij niet huldigen, om die vervolgens in verband te brengen met ’40-’45 en landverraad. Lekker makkelijk.
Aboutaleb is inmiddels ook boos:
“Zelfs al verscheurde ik voor de camera mijn paspoort, het zal toch niet genoeg zijn”, sprak Aboutaleb tegenover vertegenwoordigers van de buitenlandse pers. “De volgende stap die van Aboutaleb verwacht zal worden is dat hij de koran publiekelijk verbrandt.”
Ahmed, zeg dat niet. Denk dat niet. Het allerlaatste dat wij willen is het verbranden van boeken. Boeken, ongeacht de inhoud, zijn in dit land heilig. Ook al wil iemand in een onbewaakt ogenblik de helft uit een boek scheuren, dan nog gaat hij die helft niet verbranden. Liever gaan we zelf op de brandstapel. Begrijp nou toch eens waar we voor staan!
Aboutaleb was, meer dan Cohen, en oneindig veel meer dan Lodewijk Asscher, na de moord op van Gogh de juiste man op de juiste plaats. Zijn ontroering dat hij, als migrantenzoon, tot het Rijksbestuur was geroepen was authentiek, en terecht, en verdiend. Hij verdient het ook zonder de geringste schijn van twijfel over loyaliteit op zijn daden als staatssecretaris te worden beoordeeld. En juist daar staat dat andere paspoort hem in de weg.
Er is geen reden tot slachtofferisme, Ahmed. Doe niet zielig. Denk. Doe waar je goed in bent. Probeer ons te begrijpen.
Willem de Zwijger is ‘de stem van politiek incorrect links’. Hij rijdt een poenige SUV.
RSS