Stamgasten

Peter Breedveld

The Devil in Design.

Ik voel me steeds minder thuis op mijn eigen Frontaal Naakt. De meerderheid van mijn bezoekers, althans, degenen die regelmatig een reactie plaatsen en mee discussiëren, is het uitsluitend te doen om moslims. Als je die maar bij de grens tegenhoudt, het land uitzet en moskeeën sluit, komt het allemaal goed in Nederland, lijkt de gedachte.

Want een moslim kan niet anders dan een gevaar zijn, dat moet hij van de koran, weten de dames en heren korangeleerden. De koran is immers het letterlijke woord van God en er staat in dat je ongelovigen moet doden. Dat veel moslims geloven dat dergelijke oproepen gelden voor een specifieke oorlog van vele eeuwen geleden, doet de korangeleerden niets. Die moslims hebben het fout, beweren ze. Of ze doen aan taqiyya, veinzen om onze waakzaamheid te verzwakken.

Met zulke overtuigde gelijkhebbers is elke discussie zinloos. Wie het toch probeert, wordt steevast afgeserveerd als politiekcorrecte, marxistische cultuurrelativist of gewoon als NSB’er. Nuance is taboe, het gaat om de bevestiging van het eigen gelijk en om de kracht van de herhaling. Sommige mensen krijgen er blijkbaar nooit genoeg elkaar voor te houden dat we worden bedreigd door de moslims, dat moslimvrouwen worden onderdrukt, dat de islam een oorlogszuchtige ideologie is, dat Eurabia een feit is, dat de westerse beschaving superieur is, dat we worden geregeerd door dhimmies, dat de marxisten het slachtofferdenken hebben uitgevonden, dat Hirsi Ali het land is uitgejaagd omdat Nederlanders nou eenmaal een hekel hebben aan alles wat boven het maaiveld uitsteekt en dat Clairy Polak een vieze vuile NSB-hoer is. Zonder ophouden, alsmaar weer dezelfde humorloze riedeltjes van misnoegen en verongelijkt zelfbeklag.

Zo af en toe probeer ik, als hoofdredacteur van uw favoriete fundamentalistisch-secularistische webmagazine, wat verandering van spijs te bieden door over andere zaken dan de islam en het failliet van de multiculturele samenleving te publiceren. En zo af en toe bied ik een moslim of een NSB’er een podium. Die wordt door mijn publiek steevast virtueel in elke lichaamsopening bruut verkracht, daarna geradbraakt en tenslotte, bedekt met pek en veren, keihard de stad uit gekatapulteerd.

Mijn pogingen de sleur te doorbreken worden maar matig gewaardeerd. Enige weken geleden begonnen zich zowaar de contouren van een muiterij af te tekenen en dreigde ik, als afvallige, van mijn eigen site te worden geschopt. Met de hoofdredacteur van de zusterwebsite Hoeiboei had ik een mailwisseling waarin ze te kennen gaf zich niet meer thuis te voelen op Frontaal Naakt. Kort daarna verwijderde ze de link, op Hoeiboei, naar deze site en regelmatig wordt er daar op pissige toon over me geschreven, overigens zonder dat ik bij naam word genoemd. Met mijn laconieke houding ten aanzien van hoofddoekjes riep ik al langere tijd regelmatig haar toorn over me af. Gij zult hoofddoekjes als een gruwel beschouwen!

Hoeiboei, ik kijk er alleen nog op om te zien of Kees Bakhuyzen nog iets heeft geschreven, wat helaas steeds minder vaak het geval is. Wat een verbeten monomanie heerst daar. Wat een totaal gebrek aan relativering en humor. Alles, werkelijk alles, van Gerard Reve tot Harry Potter, wordt in stelling gebracht ter bestrijding van de islam.

God, wat heb ik de schurft aan fanatiekelingen.

Een dikke twee jaar geleden ben ik met deze website begonnen omdat het maatschappelijke debat, dat volgde op de afslachting van Theo van Gogh, me niet beviel. Van Gogh had zijn gruwelijke dood aan zichzelf te danken, heette het, omdat hij moslims had beledigd. En vrijheid van meningsuiting betekende niet dat je zomaar alles kon zeggen!

Ik meen dat vrijheid van meningsuiting juist wel betekent dat je zomaar alles kan zeggen en Frontaal Naakt biedt daar een podium voor. Frontaal Naakt is een dikke vette Fuck You voor iedereen die vindt dat er dingen zijn die je niet mag zeggen. Gregorius Nekschot is het boegbeeld. Omdat degenen, die menen dat je niet zomaar alles mag zeggen, eigenlijk bedoelen dat je geen kritiek mag hebben op moslims of de islam, en dat je daar niet mee mag spotten, wordt er op Frontaal Naakt regelmatig flink de vloer aangeveegd met moslims en met de islam en met het andere heilige huisje van de Linkse Kerk, de multiculturele samenleving.

Maar dat betekent niet dat Frontaal Naakt een anti-islamsite is. Frontaal Naakt is ook niet tegen de multiculturele samenleving. Frontaal Naakt is juist ergens voor: namelijk de totale vrijheid van meningsuiting.

De laatste tijd gebeurt het niet vaak meer, maar er is dikwijls opgemerkt dat ik Theo Van Gogh zou imiteren, of dat ik een Van Gogh-adept zou zijn. Dat is niet waar. De vorm van Frontaal Naakt is min of meer geënt op Van Goghs website De Gezonde Roker en net als Van Gogh heb ik lak aan dogma’s en taboes, maar verder meen ik toch dat mijn stijl, aanpak en opvattingen wezenlijk verschillen van die van Van Gogh.

Over het volgende zijn Van Gogh en ik het echter volstrekt eens. In een briefwisseling met de ‘Ridder van de Droevige Figuur’ Mohammed Benzakour schreef de Duivelse Bolle:

Mijn volgens U ‘ongezouten opvattingen’ over moslims – wie dat ook mogen zijn – zijn inderdaad bedoeld om te kwetsen; men kan gelovigen die onze vrijheid van denken bedreigen niet hard genoeg beledigen, moslim, christen, of wie ook. Daarbij dien ik wel aan te tekenen dat de aanval louter en alleen omdat iemand moslim is nooit bij mij vandaan zal komen, want ik beschouw volgers van Allah die zich als tolerante democraten gedragen niet als tegenstander.

Frontaal Naakt is een kroeg met een handvol – vooruit, twee handenvol – stamgasten die de hele avond teren op één biertje. Met hun lawaaiige gedrag jagen ze alle andere betalende gasten weg. Als de kroegbaas het gore lef heeft daar iets van te zeggen, vragen de stamgasten zich hardop af wat hij hier eigenlijk te zoeken heeft. Hij durft niet even naar de wc te gaan, uit angst dat bij zijn terugkeer iemand anders zijn plaats achter de toog heeft ingenomen.

Frontaal Naakt neemt stelling tegen diegenen, die onze vrijheid van denken bedreigen. Ik zie die dreiging op het moment niet zozeer in moslimhoek. Ik zie die dreiging vooral komen van lieden als Jeroen Dijsselbloem, André Rouvoet en, jawel, Geert Wilders. Ik ben tegen mensen die mijn vrijheid willen beschermen door haar op te heffen. Ik vind dat, eerlijk gezegd, een behoorlijk krankjoreme aanpak.

Vrijheid van meningsuiting is Vrijheid. Van. Meningsuiting. Dat betekent dat ik mag zeggen dat de profeet Mohammed – wat was het ook weer – naar onze huidige maatstaven een perverse man was en dat Abdul-Jabbar van de Ven mag zeggen dat hij hoopt dat Geert Wilders terminale kanker krijgt.

Een verstandig mens hoopt dat de vrijheid van meningsuiting op een constructievere manier wordt aangewend, maar daar voorziet mijn libertarisme in: een rotsvast vertrouwen in het zelfreinigende vermogen van een waarlijk vrije gemeenschap.