Legaliseer drugs

De Levende Dodo

Juist nu de Nederlandse regering coffeeshops tot besloten clubs wil maken opdat de vrijemarkteconomie van de straat weer kan bloeien, en juist nu die regering ‘gedoogd’ wordt door de Partij voor de Volksmennerij die een drugsverslaafde na één mislukte poging tot afkicken te werk wil stellen ‘in een Rijkswerkinrichting voor een lange periode – zonder medicijnenverstrekking – totdat deze bewezen heeft op eigen kracht clean te worden en te blijven en in een eigen inkomen voorziet’ (?!?!?!), juist nú heeft een internationale commissie van (voormalige) staatshoofden en wereldleiders een zeer verstandig rapport uitgebracht over de internationale drugsproblematiek.

Dat rapport beveelt onder meer aan experimenten uit te voeren met gelegaliseerde cannabis teneinde de handel daarin los te koppelen van de handel in andere drugs; om verslaafden niet als criminelen maar als patiënten te behandelen; en om te experimenteren met behandelingen met heroïne voor langdurig heroïneverslaafden. Oftewel: om het beleid te volgen dat Nederland tot nu toe voerde.

In vergelijkend onderzoek tussen inwoners van Nederlandse en Amerikaanse steden zijn geen significante verschillen in cannabisgebruik geconstateerd. En van alle EU-landen heeft Nederland het laagste aantal heroïneverslaafden, inclusief dus alle geïmporteerde junks uit de vorige decennia. Dat is te danken aan het beleid van preventie en de grootschalige en laagdrempelige behandeling met methadon en voorgeschreven heroïne. De overlast en criminaliteit van junkies is het afgelopen decennium spectaculair gedaald, zo stelt het rapport, en zo weet ook iedereen die in een grote Nederlandse stad woont.

Verder stelt het rapport dat de veertig jaar geleden gelanceerde war on drugs volledig is mislukt, aan honderdduizenden onschuldige burgers het leven heeft gekost en niet tot een daling van het drugsgebruik heeft geleid; dat repressie niet werkt, want verslaafden zullen altijd aan hun drugs weten te komen, ongeacht hoe zwaar de straffen zijn; en dat voorkomen beter is dan genezen, dus beter goede voorlichting gegeven kan worden in plaats van simplistische slogans als just say no te bezigen.

Het rapport werd meteen door de Amerikaanse regering verworpen. Merkwaardig, want Obama’s drugsbeleid volgt al een deel van de aanbevelingen. Er is afstand genomen van de oorlogsretoriek, er wordt meer gedaan aan preventie, en verslaafden worden medische behandeld in plaats van gevangen gezet. Maar de reden voor de afwijzing is de aanbeveling van de Commissie om te experimenteren met legalisering van softdrugs. Daar wil men niet aan. Terwijl het Nederlandse voorbeeld juist laat zien hoe succesvol dat is. (Het wijzigen van het Nederlandse softdrugsbeleid heeft dan ook niets te maken met verslavingsproblematiek, maar alles met het drugstoerisme. Het probleem is dus dat andere landen het Nederlandse voorbeeld niet volgen.)

Uiteindelijk is de enige oplossing de legalisering van alle drugs. We verplaatsen ons in een wereld waarin het drugsverbod is opgeheven. De Talibaan verliest de inkomsten uit de opiumhandel en raakt ernstig verzwakt. De FARC is foetsie en de feitelijke oorlog in Mexico is voorbij. De georganiseerde misdaad is gedecimeerd. De eindeloze moordpartijen van drugssyndicaten op elkaar en op de burgerbevolking zijn over. Uitgaven aan leger en politie kunnen fors worden verminderd. De enorme hoeveelheid geld die nu in de kluizen van de drugsbaronnen verdwijnt gaat via een fikse accijns de schatkisten in. Staatsschulden en belastingen gaan drastisch omlaag. Voor het overige blijft de wereld gewoon de oude vertrouwde ellende.

Maar worden door de legaliteit en verkrijgbaarheid niet meer mensen verslaafd? Nee. Iedereen weet dat drugs verslavend zijn, en dat je er maar beter niet aan kunt beginnen. Veel goedkoper worden ze door genoemde accijns ook niet. En drugs zijn al makkelijk verkrijgbaar. Ik heb twaalf jaar in een straat gewoond waarbij ik eerst langs een groep dealers moest om bij supermarkt of slijter te komen. Heb ik ooit harddrugs geprobeerd? No way. Niet omdat het illegaal of duur is, maar omdat ik er niet aan verslaafd wilde raken. Dat zal voor vrijwel iedereen de logica blijven. En zij die het wél willen uitproberen zullen dat nu ook al doen, momenteel wellicht juist omdát het illegaal is.

Repressie werkt bij veel dingen, maar niet bij verslaving. Een verslaafde is een door het onderbewustzijn gestuurde robot die letterlijk koste wat kost zijn of haar ‘middel’ moet krijgen. Wie denkt dat het drugsgebruik beëindigd kan worden mist elk realiteitsbesef. Zoals iemand opmerkt in de misschien binnenkort in Nederland te bezichtigen documentaire Breaking the Taboo: “If you can’t control drug-use in a maximum security prison, how could you control drugs in a free society?”

Het internationale drugsverbod, vijftig jaar geleden door de Verenigde Naties vastgelegd in de Single Convention on Narcotic Drugs, is in alles te vergelijken met de drooglegging in de Verenigde Staten, negentig jaar geleden. Resultaat: de opkomst van een georganiseerde misdaad die de samenleving ontwricht, de onmogelijke opgave om het verbod te handhaven, geen significante vermindering van het misbruik, en een sterk gestegen sterftecijfer door giftige mengsels.

De Amerikaanse regering besefte na veertien jaar dat het alcoholverbod contraproductief was, en trok het weer in. Redelijkerwijs zou men er na vijftig jaar achter moeten komen dat een drugsvrije samenleving een utopie is, en dat het streven daarnaar slechts leidt tot dood en verderf.

De Levende Dodo is een alcoholicus uit de Transvaalbuurt met allerlei meninkjes, zoals ook is te lezen op zijn weblog.