Vrijheid van ontkennen
Jaap de Wreede
In een klein hoekje van de Volkskrant stond onlangs te lezen dat Nederland de Vlaamse holocaustontkenner Siegfried Verbeke mag uitleveren. Volgens het op internet gepubliceerde vonnis worden ‘racisme en vreemdelingenhaat’ als de redenen aangevoerd om Verbeke aan de Duitse justitie over te leveren. Een opmerkelijke rechterlijke uitspraak. Kennelijk vinden de rechters dat hier sprake is van een gedachtemisdrijf, zoals wij dat begrip kennen uit de roman 1984 van George Orwell. De discussie mag wel eens worden gevoerd of neonazi’s niet ook rechten hebben.
Maar met deze simpele constatering maak je geen vrienden. Columnist Bart Croughs werd aan de kant gezet bij Intermediair toen hij ongeveer hetzelfde schreef. Mijn ingezonden brieven over Verbeke zijn overal geweigerd. En het gaat nog verder. Rond 2 november stond de maatschappelijke discussie in het hele land in het teken van de vrijheid van meningsuiting. De moord op Theo van Gogh was een jaar oud en daarom werd overal de vrijheid van spreken verkondigd. Hirsi Ali kwam op televisie vertellen dat je terrorisme moet mogen verheerlijken. Burgemeester Cohen herdacht zijn vijand Theo van Gogh. En ook Balkenende sprak uit zijn ene mondhoek van vrijheid van meningsuiting, terwijl hij vanuit zijn andere mondhoek siste dat de maatschappij wel uitmaakt waar de grenzen liggen.
En juist in zo’n klimaat leidt de uitlevering van een publicist omwille van zijn omvattingen tot geen enkele beroering onder politici of intellectuelen? Wat is er aan de hand?
Laten wij voorop stellen dat Siegfried Verbeke geen heilige is. De internetactivist is zelfs een uitgesproken neonazi. In een interview met het extreem-rechtse Britse blad Final Conflict vertelt hij:
I became a real supporter (and still am to this day) of National-Socialist Germany. […] But of course I had a serious problem with the National-Socialists gassing a couple of million Jews, because I didn’t know any better at the time. I perceived this as a real blot on the Germanic escutcheon. So I was very pleased when writers started denying or putting into perspective the so-called genocide.
Zulke woorden maken het voor veel mensen minder prettig om een lans te breken voor Verbeke of een van de vele andere revisionisten. Maar wie de persvrijheid werkelijk serieus neemt, moet zich over zijn tegenzin heenzetten. Want om met Theo van Gogh te spreken: De vrijheid van meningsuiting is een en ondeelbaar.’ Wie opkomt voor de rechten van Van Gogh, Hirsi Ali en Wilders, zal ook moeten opkomen voor de rechten van Verbeke, El-Moumni en David Duke. De joodse Amerikaan Noam Chomsky had dat heel goed begrepen toen hij zich inzette voor de revisionist Ernst Zundel, die onlangs werd uitgeleverd aan Duitsland.
En over de stront die ik na het schrijven van dit stuk ongetwijfeld over me heen krijg? Ach, dat is de manier waarop de boekverbranders hun eigen masker afrukken.
Jaap de Wreede is onderzoeksjournalist. Hij schreef onder meer voor NRC Handelsblad, Skrien en Klokkenluider Online. Hij is medeoprichter van Platform De Krijger, een denktank die de Westerse cultuur als fundament neemt.
Reacties op dit artikel zijn gesloten. Wilt u reageren?
Stuur een e-mail naar de redactie.
RSS