Peter Breedveld

Ik heb de Vlaamse rechtspopulist Filip Dewinter heel lang een wat ranzige politicus gevonden. Dat zijn partij Vlaams Blok (tegenwoordig Vlaams Belang) racistisch was, nam ik zomaar aan. Veel knappere koppen dan ik bleven dat immers benadrukken.

Maar nu heeft Dewinter mij met zijn optreden in het televisieprogramma Het Zwarte Schaap zeer voor zich ingenomen. Of eigenlijk waren het zijn criticasters die hem in mijn ogen sympathiek maakten. Wat een geslepen, achterbaks en hypocriet stelletje schreeuwlelijkerds zat daar in de studio, zeg. Wat zaten die daar luidruchtig in orde te wezen. De kijker moest ervan worden overtuigd dat Dewinter een afschuwelijke racist en een fascist is, maar de bewijsvoering van de heren journalisten, politici en minderhedenvertegenwoordigers was abominabel.

Er was een Vlaamse journalist, Peter Boeckx, die Dewinter maandenlang met een cameraploeg had gevolgd. Na 240 uur filmen had-ie dan eindelijk waar het hem om te doen was geweest: Dewinter was op een bijeenkomst blijven staan bij een boekenstandje waar ze boeken over nazi-Duitsland en het nationaal-socialisme verkochten. Het bewijs! Dewinter is een nazi! Dewinter lachte hem straal uit en blijkbaar realiseerde Boeckx pas toen hoe mager zijn bewijsvoering was, want hij begon een verhaaltje op te dissen over medewerkers van Dewinter die zijn Franstalige cameraploeg zouden hebben mishandeld. Geen aangifte gedaan, natuurlijk.

Ook de Joodse Claude Marinower, gemeenteraadslid in Antwerpen, haalde de Tweede Wereldoorlog erbij om ons van de slechtheid van Dewinter te overtuigen. Hij moest alles op alles zetten om de wereld tegen DeWinter te waarschuwen, zei hij. Zodat niemand achteraf kan zeggen: ‘Ik heb het niet geweten’.

Presentator Inge Diepman herinnerde Marinower eraan dat veel orthodoxe joden op Dewinters partij, Het Vlaams Belang, stemmen. Hoe kan dat dan? Wilde ze weten. Tja, toen moest Marinower wel uitleggen dat die joden niet door rechts-radicale kaalkopjes, maar door allochtone jongeren werden gemolesteerd en geïntimideerd. En omdat Dewinter belooft daar iets aan te zullen doen, stemmen die joden op hem. Nou, meneer Marinower, dat is inderdaad een groot schandaal, precies wat u zegt.

Pol Deltour, voorzitter van de Belgische vereniging van journalisten, moest toegeven dat Dewinter nimmer op antisemitisme te betrappen was geweest. Maar dat was alleen maar omdat Dewinter daar ‘te leep’ voor is, meent Deltour. Hij zat daar dus gewoon iemand zonder een greintje bewijs van antisemitisme te beschuldigen.

En zo ging het maar door. Geen middel werd door de fatsoenlijke vertegenwoordigers van Weldenkend Vlaanderen geschuwd om Dewinter te demoniseren. Het is allemaal voor de goede zaak, nietwaar? Er werd een video vertoond waarop de woordvoerder van de Vlaamse Federatie van Marokkaanse Verenigingen Mohammed Chakkar, die weigerde naar de studio te komen om met Dewinter te discussiëren, Dewinter voor Bin Laden uitschold. En u gelooft het niet, maar ook dát werd tegen hem gebruikt. Want de heren Weldenkende Vlamingen vonden het natuurlijk niet kies, dat Chakkar dat had gezegd, maar ze wisten ook dat Dewinter het prachtig vond om Bin Laden te worden genoemd, omdat-ie dan weer slachtoffer kon spelen.

Welnu, het spijt me zeer, maar in mijn ogen wás Dewinter inderdaad het slachtoffer van een onbeschaamde lastercampagne van jewelste. Hij werd zonder bewijzen beschuldigd van allerlei slechts, zijn woorden werden verdraaid, er werden hem bedenkelijke motivaties toegedicht en de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt om een punt te zetten.

Deltour maakte het helemaal bont door te zeggen dat hem in deze uitzending weer eens gebleken was hoe onverdraagzaam Dewinter zich opstelde tegenover andersdenkenden en dat hij daarom vreesde voor de vrije pers, mocht Dewinter straks toch aan de macht komen. Na deze staaltjes leugenachtige demagogie en schreeuwerige onverdraagzaamheid werd tenslotte Dewinter ook nog beschuldigd van demagogie en onverdraagzaamheid. Je blijft lachen met de Linkse Kerk.

Nog één ding: De vraag of Dewinter te vergelijken was met Pim Fortuyn kwam aan de orde. Nee, dat was zeker niet het geval, want Fortuyn zat meer in de Libertijnse traditie, was zeker geen racist en zou nooit een zin als ‘eigen volk eerst’ in de mond hebben genomen (maar dat is in het vrije Nederland dan ook verboden), zei toen de Rotterdamse PvdA-er Bert Cremers. Had dat bedacht toen Fortuyn nog leefde, druiloor.