Manifest voor de vrijheid
Willem de Zwijger
Illustratie: Pieter Hogenbirk
Het zou zo’n rustige verkiezingscampagne worden, gewoon weer over zorgkosten en hypotheekrenteaftrek, maar dan is daar Donner en de sharia, het manifest van Eddy Terstall c.s. voor de vrije meningsuiting, en de tegenstelling tussen de liberale tolerantie en religieuze romantiek komt opnieuw aan het licht. Het manifest voor de vrijheid is inmiddels ondertekend door de lijsttrekkers van PvdA, GroenLinks, D66, VVD, SP, LPF en de Groep Nawijn.
CDA, ChristenUnie en SGP zijn juist tegen. CDA-woordvoerder Van Haersma Buma:
Alle parlementariërs en bewindslieden hebben de eed afgelegd dat ze trouw zijn aan de Grondwet, en dus pal staan voor die vrijheid van meningsuiting. Die vrijheid is een even ononderhandelbaar recht als gelijkheid van burgers. Je moet zo’n verklaring pas tekenen als je reden hebt hieraan te twijfelen. Ik zie die urgentie echter niet.
Die urgentie is er wel. Direct na de moord op van Gogh stelde minister Donner voor het verbod op godslastering nieuw leven in te blazen, en impliceerde daarmee dat Submission I niet had moeten worden gemaakt. Enkele linkse partijen verzaakten vervolgens hun plicht (op 23 november 2004) pal te staan voor de vrijheid van meningsuiting. Kort geleden betreurde diezelfde minister Donner het zeer dat hij geen mogelijkheden had de show met Madonna aan het kruis te verbieden.
Trouw:
Buma vindt wel dat mensen elkaar niet onnodig moeten kwetsen. We hebben informele gedragsregels in dit land. Essentieel is dat je rekening houdt met hoe je woorden door anderen worden ervaren. Met zo’n manifest riskeer je vooral dat aan deze informele fatsoensregels wordt getornd. Dat zou pas onwenselijk zijn.
Het CDA is daarmee van mening dat gekwetste religieuze gevoelens – de “diepste overtuigingen” waar Donner eerder over sprak – superieur zijn aan gekwetste seculiere opvattingen. Een Minister van Justitie die godsdienst wil uitzonderen van kritiek, een Minister van Onderwijs die een moderne vorm van sterrenwichelarij wil bevorderen, een Minister van Ontwikkelingssamenwerking die meent dat vrijheid geen doel op zich is, een gevierd auteur die een zojuist vermoorde filmmaker in verband brengt met Goebbels, een kandidaat-CDA-kamerlid dat de rechtsstaat afwijst – ze hebben allen het recht anderen al dan niet opzettelijk in hun diepste overtuiging te kwetsen. Dat valt dan weer niet onder Buma’s informele fatsoensregels.
Opmerkelijk dat GroenLinks zich alsnog tot de seculiere waarden lijkt te bekennen. Direct na 2 november werd Geert Mak door Halsema nog omarmd als held van de vrijzinnigheid, en werden tegengestelde waardenstelsels als verrijking gezien. Met de cartooncrisis kwam bij haar toch het inzicht dat er vóór of tegen vrijheid gekozen moest worden, en dat mensenrechten universeel zijn.
Nee, dan – eindelijk terug van vakantie – Stan van Houcke, die met kennelijke instemming een Mohammed R. Jabri van Elqalem.nl citeert (uit een ‘open brief’ aan Donner):
U als juridisch man en net als ik gelovige, weet dat de verschillen tussen de islamitische wetgeving en de Nederlandse grondwet minimaal zijn omdat deze beiden zijn gebaseerd op eeuwenoude geschriften die als openbaring van God aan de mensheid zijn gebracht. U weet dat, ik weet dat.
Lang geleden, de Vondelstraat.
Willem de Zwijger is ‘de stem van politiek incorrect links’. Zijn weblog is een rijke bron van wijsheid en inzicht en zou veel meer bezoekers moeten trekken.
RSS