Pas op voor de NVJ!
Stan de Jong
Illustratie: Ilah
Weet u waar ik nu zo bang voor ben, na de voor de Telegraaf-journalisten goed afgelopen gijzelingsaffaire? Voor de NVJ!
Klinkt gek, want als er een ingeslapen, politiekcorrect clubje is, dan wel deze Vereniging voor Journalisten. Het vakbondje dat zich doorgaans liever bezig houdt met de persvrijheid in Kuifje-staten dan in het eigen land. Wij van de NVJ waarschuwen Kirgizië voor de laatste keer! Is wel zo gemakkelijk en veilig, en je komt nog eens ergens als NVJ-bestuurder, nietwaar?
Blaffende schoothondjes bijten niet.
Waarom zou iemand in hemelsnaam voor de NVJ bang zijn, is dan ook de volkomen terechte vraag. Welnu, lieve lezer, dat komt door het volgende. De roep om een verschoningsrecht voor journalisten klinkt na de gijzeling van Mos en De Haan (een actie die door de heren zelf inmiddels als ‘fascistisch’ is gekenschetst – zo kennen we De Telegraaf weer) luider dan ooit. In navolging van advocaten en artsen moeten journalisten zich kunnen beroepen op een beroepsgeheim, is de redenatie.
Probleempje is alleen: wie is een journalist? De beroepsgroep is, anders dan advocaten en medici, niet gedefinieerd. Iedere idioot die een pen kan vasthouden mag zich journalist noemen – het is terecht een vrij beroep. Dat betekent echter wel dat ook drugsbaron Steve Brown en vermeend afperser cq zakenman Erik de Vlieger zich inmiddels onder deze beroepsgroep scharen. En als Mink Kok verstandig is, spijkert-ie vandaag nog een bordje met ‘Mink – journalistiek & copy’ aan zijn celdeur. Hoeft-ie nooit meer te vertellen van wie die toch al die gestolen dossiers heeft gekregen. Dat behoort tot mijn verschoningsrecht!
Enfin, mijn twijfels hierover heb ik in het blogje hieronder reeds uit de doeken gedaan.
Maar nu komt de NVJ redding bieden. Het voormalige schoothondje van persbreidelaar P.H. Donner zal, zo is mijn voorspelling, in eendrachtige samenwerking met de overheid gaan werken aan een regeling waarin journalisten na een selectieprocedure voortaan geregistreerd moeten worden. Om aldus aan het duivelse dilemma te ontsnappen. En wat is er nu gemakkelijker en rechtvaardiger dan dat de NVJ de selectie voor haar rekening neemt?
Goedgekeurd door de NVJ? Dan krijgt u recht op verschoning. Word lid van de NVJ. Uit naam van het Vrije Woord!
Ja, de NVJ zal in de toekomst gaan bepalen wie zich journalist mag noemen. Geenstijl? Liever niet. Micha Kat? Gatverdamme. Pamela Hemelrijk? Die paranoïde heks komt er bij ons niet in! Stan de Jong? Heeft geen eens een journalistieke opleiding genoten.
Daarom zeg ik: liever geen verschoningsrecht voor journalisten. Hoe paradoxaal het ook is, daarmee is het Vrije Woord het meest gediend.
Stan de Jong (1963) publiceerde De Deventer moordzaak de omstreden veroordeling van Ernest L. (uitgeverij Balans) en Prettig weekend ondanks alles (uitgeverij Xtra). Momenteel werkt hij als onderzoeksjournalist bij Nieuwe Revu en neemt hij waar als NRC Ombudsman voor Micha Kat die, serieus, in Kazachstan zit.
RSS