Generaal pardon
Stan de Jong
Illustratie: Ilah
Hoeveel Nederlanders zouden er voor een generaal pardon voor uitgeprocedeerde asielzoekers zijn? Ik heb er de opiniepeilingen van Maurice de Hond niet op nagekeken, maar ik schat dat de helft van Nederland tegen is. Waarom horen we die mensen niet of nauwelijks in het publieke debat?
Misschien ligt het aan mij hoor, maar de enige tegenstanders van een generaal pardon die ik voorbij zie komen zijn de ‘licht racistische’ (dixit NRC Handelsblad) Rita Verdonk, de kwalijke demon Geert Wilders, en misschien nog een of andere slecht uit zijn woorden komende seniore arbeider uit een achterstandswijk.
De voorstanders van een generaal pardon zijn heel wat prominenter aanwezig. Afgezien van het gebruikelijke zwikje leraren, burgemeesters en kerkbestuurders zijn dat de altijd enorm bij onze samenleving betrokken schrijvers, opiniemakers en cabaretiers (ook wel eens gemakshalve ‘de intelligentsia’) genoemd, van wie zowaar enkelen nog in Nederland wonen, ofschoon de rest absoluut niet te beroerd is om vanuit de gerieflijke villa’s aan de mediterranee of penthouses in de diverse wereldsteden nog een keer in Hilversum uit te komen leggen hoe het hoort.
Eergisteravond in Pauw en Witteman mocht wereldburger Adriaan van Dis, inmiddels woonachtig in Parijs, komen vertellen hoe wij moeten omgaan met asielzoekers. Nu heb ik ergens wel een zwak voor deze begenadigd formulerende ijdeltuit. Maar onder al die deftige woorden was de boodschap duidelijk:wie tegen het generaal pardon was, behoorde tot de onderbuik van het land (ik geloof dat Adriaan het zelf ‘afvoerputje’ noemde) en Wilders was dan weliswaar ‘geen domme man’, maar die opmerking was louter bedoeld om aan te geven dat ‘dan eindelijk duidelijk wordt’ hoe het gefrustreerde xenofobe deel der natie over dit soort zaken denkt.
Uiteraard had Van Dis een perfecte aangever in rooie Paultje.
Persoonlijk ben ik tegenstander van een generaal pardon. Het leidt tot rechtsongelijkheid. En het (weer) oprekken van de regels heeft ongetwijfeld een aanzuigende werking op andere gelukszoekers. Het argument dat die uitgeprocedeerden al zo lang in Nederland verblijven, overtuigt mij niet. Dat is geheel en al aan henzelf te danken en aan het feit dat ze volop hebben geprofiteerd van de vele mogelijkheden om beroep en bezwaar in te dienen tegen de negatieve beslissingen
Dat die uitgeprocedeerden allemaal zo fantastisch zijn ingeburgerd en een enorme kwaliteisimpuls aan ons land geven, daar geloof ik geen biet van. Maar het doet er ook niet toe: met zestien miljoen mensen op een stukje aarde ongeveer zo groot als Denemarken (daar wonen er vier miljoen) is Nederland vol, uh… druk genoeg.
Maar ja, ik ben geen BN’er, heb geen abonnement op Hilversumse praatprogramma’s en kan niet zo mooi spreken als Adriaan van Dis.
O, leefde Frits Bolkestein nog maar!
Stan de Jong (1963) publiceerde De Deventer moordzaak de omstreden veroordeling van Ernest L. (uitgeverij Balans) en Prettig weekend ondanks alles (uitgeverij Xtra). Momenteel werkt hij als onderzoeksjournalist bij Nieuwe Revu en neemt hij waar als NRC Ombudsman voor Micha Kat die, serieus, in Kazachstan zit.
RSS