Home » Archief » Miss America


[11.06.2007]

Miss America

Loor

Schonheit09 (115k image)

Ruim twee weken ben ik nu in Lafayette, het ‘Aerdenhout’ van Noord-Californië, op een steenworp afstand gelegen van San Fransisco. In Lafayette, a.k.a. The Valley of the Dolls, zijn de vrouwen allemaal even beeldschoon, goed gemanierd en uiterst gastvrij. De mannen (helaas allemaal ontzettend getrouwd) zijn zonder uitzondering bijzonder knap en voorkomend. Hun door binnenhuisarchitecten feilloos ingerichte huizen met duizelingwekkend uitzicht over de heuvels doen mijn mond onophoudelijk openvallen en mijn schamele 90 vierkante meter in Nederland verbleken tot een dependance van een of andere kringloopwinkel.

Mijn veel te mooie zus, die hier al bijna twee decennia woont en voor wie nog steeds geen afdoende kuur tegen ADHD is gevonden, sleept mij als haar trofee letterlijk van hot naar her. Dat ik daar intens van geniet en als verstokte einzelgänger meteen heel therapeutisch door al mijn barrières heen breek, wil ik graag voorop stellen.

Haar tomeloze energie en indrukwekkende sociale leven (wie zegt dat je geen echte vrienden kunt maken in de VS?) maken langzaam maar zeker een ander mens van mij. Mijn hakken komen langzaam los uit het stroeve zand en een avond thuisblijven – normaal gesproken mijn favoriete tijdverdrijf – lijkt nu een absolute verspilling van kostbare tijd. Ik wil zoveel mogelijk opgaan in het leven hier en geen minuut verliezen van deze waardevolle reis.

Zijn het de Californische zon en het adembenemende landschap, die maken dat iedereen hier zoveel sympathieker, beleefder en optimistischer lijkt te zijn? Of komt het doordat men hier meer buiten leeft en sport een essentieel onderdeel van ieders leven is? De gelukzalig makende endorfinen moeten bij deze sportievelingen wel met grote hoeveelheden tegelijk door het getrainde lijf razen.

Opvallend is dat de inmiddels ook in Nederland niet meer weg te denken Babyjoggers hier worden gebruikt waar ze voor bedoeld zijn – joggen – en dus niet, zoals bij ons, slechts als lokmiddel om vaders achter de kinderwagen te krijgen. Terwijl ik aan het einde van mijn bijna dagelijkse wandelingen rond het heuvelachtige Lafayette Reservoir worstel met een zwerm blauwe vlekken voor mijn ogen, zie ik jonge moeders en vaders moeiteloos en al druk pratend de steile heuvels op en af rennen met hun met baby’s en peuters gevulde joggers. Ook in de parken in downtown San Fransisco zie ik deze zelfde taferelen – iedereen is in beweging en een prachtig gespierd lijf is in deze regio geen zeldzaamheid.

Aanvankelijk bekeek ik met argusogen de soms tot op het bot afgetrainde lijven, de witter dan witte tanden en perfect gestileerde looks van mijn Californische seksegenoten. Ze lijken niets aan het toeval over te laten en bespreken tot in het kleinste detail met mij hun pijnlijke ‘van de venusheuvel tot aan de anus’ Brazillian Wax-behandelingen en andere martelpraktijken die ze ondergaan om hun gepolijste uiterlijk te kunnen handhaven. En was ik in nonchalant NL nog trots op mijn vrouwelijke zandloperfiguur, hier voel ik me (als niet-roker) een Rubensmodel met rokersglimlach. Stiekem heb ik me al gewaagd aan een veelbelovende tandpasta met waterstofperoxide, hopende dat over een paar maanden mijn tanden niet voorgoed als een rij dunne lamellen in mijn mond zullen rondwapperen.

Momenten van glorie zijn er natuurlijk ook, vooral wanneer er onder veel ge-Oh my God! wordt geconstateerd dat mijn D-cup niet het gevolg is van een boobjob.

Eigenlijk ben ik hier voortdurend heel erg Oh my God. En dat is het sympathieke van de Amerikanen – ze vinden het fantastisch me te ontmoeten en dat ik uit het verre en spraakmakende Nederland kom, maakt uitsluitend positieve reacties los. Ze stellen veel vragen over het huidige Nederlandse politieke klimaat en zijn oprecht geïnteresseerd in mijn mening over de gang van zaken in hun land (voor zover ik er een mening over mág hebben).

En is het niet een verademing om in een restaurant nu eens het bedienend personeel te mogen negeren, in plaats van andersom? Niks krampachtig zwaaien en gebaren naar verveelde en arrogante serveersters zonder ooghoeken, die in ons land een avond uit eten altijd weer tot een doodvermoeiende aangelegenheid maken en ‘het even met de manager moeten overleggen’ als je om een glas water vraagt. De service hier is simpelweg verbluffend goed en het kan me geen zak schelen of het nu gebakken lucht is of niet.

Tot nu toe voelt de belangstelling en gastvrijheid hier als een warm bad. Tegelijkertijd besef ik schaamtevol dat we in oernuchter Nederland niet koud of warm worden van de Amerikanen die met zoveel plezier ons land bezoeken. Nooit een negatief woord van hen die er geweest zijn – we maken als kleine natie om veel redenen veel indruk op het grote Amerika.

Nog een kleine week te gaan in dit onwaarschijnlijk grote land van uitersten, voor ik met gemengde gevoelens weer vertrek naar vertrouwd en doe-maar-gewoon (gááp) Nederland. De zon breng ik met me mee – that’ s a promise.

Loor (1967) verwondert zich in toenemende mate over het gebrek aan zelfspot en zelfbewustzijn bij haar medemens. Deze column is eerder gepubliceerd op Het Vrije Volk

Algemeen, 11.06.2007 @ 12:08

[Home]
 

22 Reacties

op 11 06 2007 at 12:32 schreef Ansssssje:

Vrienden maken in de US? Het is vast heel erg gezellig zolang het duurt, maar hoeveel echt goeie gesprekken heb je al gevoerd, Loor?
Of gaan ze niet verder dan de talloze verbouwingen aan huis of lijf?

Heb een aantal jaren geleden zelf een poosje in Amerika verbleven en mijn ervaringen waren ongeveer gelijk aan de jouwe.

Totdat ik weer thuis kwam.

Mijn pogingen om de warme contacten ook warm te *houden*, bleken tevergeefs.
De vriendschappen die ik dacht te hebben opgebouwd bleken vluchtig.

Uit het oog uit het hart. Ze hadden het kunnen uitvinden… daar in Amerika.

evenzogoed : veel plezier daar!

op 11 06 2007 at 13:25 schreef daniel:

Ach, wanneer mensen gescheiden worden door ongeveer 100 miljoen vierkante kilometer vocht (ook wel bekend als de Atlantische Ocean) is het geen wonder dat vriendeschappen verwateren.

op 11 06 2007 at 16:02 schreef Ansssssje:

Als vriendschappen kunnen worden opgebouwd ondanks die paar kuubjes vocht, zouden ze toch ook in stand moeten kunnen worden gehouden. (jee, wat een boel werkwoorden)

Ik geloof daar nooit zo in.
Ik ben heel erg van "Geen woorden, maar daden" enneh…"waar een wil is… etc."

op 11 06 2007 at 19:54 schreef Peter Breedveld:

Je hoort dat bezwaar vaak, dat er geen waarde moet worden gehecht aan de Amerikaanse hartelijkheid, omdat die maar oppervlakkig is. Amerikanen zijn warm en vriendelijk, maar zodra je uit hun oog bent, ben je ook uit hun hart.

Het zou een legitieme klacht zijn als de Nederlandse botheid werd gecompenseerd door en grotere oprechtheid, maar dat is helaas niet het geval. Nederlanders zijn niet hartelijk, ze zijn niet beleefd, niet gastvrij en ze zijn je net zo snel vergeten als die Amerikanen. Ze verraden je waar je bij staat. Als je in elkaar geslagen wordt in het bijzijn van Nederlandse vrienden, moet je niet rekenen op enige hulp. Misschien dat één van hen dapper genoeg is om aan je belager te vragen of dat nou echt zo moet.

Als ik dus moet kiezen tussen de Amerikaanse oppervlakkigheid en de Nederlandse, dan kies ik voor de Amerikaanse. Ik ben een rare, wat dat betreft.

op 11 06 2007 at 21:00 schreef Loor:

Bedankt Ansssssje (?), jouw commentaar maakt dat ik weer in één keer met mijn voeten in de Nederlandse zure klei sta.

‘De Amerikaanse oppervlakkigheid’ is een dom cliché, vooral afkomstig van mensen die de VS nog nooit hebben bezocht en graag anderen na-papegaaien. En Anssssje moet zich inderdaad realiseren dat het moeilijk is om op een dergelijk grote afstand een intensieve vriendschap te onderhouden, maar van ‘uit het oog, uit het hart’ is beslist geen sprake – zoveel is mij tijdens mijn inmiddels vierde bezoek aan dit deel van California wel duidelijk geworden. Overal werd ik net zo welkom geheten als vier jaar geleden en de jaren daarvoor. In Nederland blijft de deur potdicht, vooral als je, zoals ik, vrouw, single en kinderloos bent. Doen ze daar niet zo moeilijk over. En degenen die er wel ‘moeilijk’ over doen, parkeren binnen de kortste keren een paar prettige ‘single guys’ voor je in de wachtkamer…je kunt het slechter treffen.

op 11 06 2007 at 21:19 schreef Ansssssje (!):

Ansje ‘moet’ helemaal niets, laten we dat even voorop stellen.
Bovendien weet Ansje heel erg goed dat het moeilijk is om lange afstandsvriendschappen te onderhouden, maar weet je Loor; moeilijk is niet onmogelijk. Het kost alleen maar iets meer moeite.
En daar schieten Los Americanos voorzover Ik ze heb meegemaakt nou net ff te kort.

Ik weet zeker dat als ik nu weer terug zou gaan ik weer NET zo hartelijk verwelkomd word als toen. Geenszins een overtuigend argument dus.

Zoals ik het zie en ervaren heb, en dat is dus geenzins zuur – wat hebben de FN’ers toch met die kwalificatie – vinden ze het allemaal allemachtig prachtig, zolang het niet al te veel moeite kost. Die langeafstandsvriendschappen zijn kennelijk een brug te ver (haha) maar zodra je weer voet op hun bodem zet, dan zijn ze er weer voor je. Reuze hartelijk, reuze gezellig maar ook reuze oppervlakkig.
Ik hecht meer aan vriendschappen waarin the efforts van beide kanten komen. En in deze tijd van internet en e-mail hoeft afstand niet echt meer een beletsel te zijn v.w.b. verdieping van t’een en t’ander.

Overigens heb ik dan weer niet de ervaringen hier in het Hollandsche dat je als single vrouw moeilijk ergens ‘binnenkomt’, zoals JIJ ze kennelijk wel hebt

op 12 06 2007 at 09:47 schreef Loor:

"Overigens heb ik dan weer niet de ervaringen hier in het Hollandsche dat je als single vrouw moeilijk ergens ‘binnenkomt’, zoals JIJ ze kennelijk wel hebt "

Tja Ansje, als je zo ‘snappy’ reageert, is ‘verzuurd’ toch echt het eerste woord dat in me opkomt. Ben je altijd zo typisch Nederlands direct en bot?

Je generaliseert, jammer. Op basis van wat precies? Je bent er één keer geweest, of ben je ooit nog terug gegaan naar de VS? Over ‘effort’ gesproken.

Ik ben er altijd zonder verwachtingen heen gegaan, maar de Amerikanen hebben me keer op keer weten te verrassen met hun hartelijkheid, beleefdheid en gastvrijheid. Mijn volgende ticket naar Uncle Sam is dan ook al gereserveerd.

op 12 06 2007 at 10:13 schreef Anssssje:

Oi oi oi Loortje toch.

Ik vertel je gewoon dat mijn ervaringen als single white woman hier in Nederland kennelijk nogal verschillen van de jouwe.
Zoals die in Amerika en met de Amerikanen overeenkwamen…. totdat ik weer vertrok.

iedere invulling daarvan is voor je eigen rekening hoor Lorelei. Niet zo wantrouwig doen. :)

of wilde je alleen maar gewoon even beledigen?
(kijk, da’s ook een invulling, best irri he?)

Ik vind persoonlijk jouw reacties op mij nogal verzuurd overkomen. Tikte ze geheel te goeder trouw zonder enige bijbedoeling though.
Sterkte d’r mee.

op 12 06 2007 at 10:24 schreef Loor:

Speciaal voor Ansje, inzake de zgn. Hollandse diepgang:

http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=1461&titel=Homewrecker__%2B_reacties

op 12 06 2007 at 10:31 schreef Anssssje:

Ja, leuk stukje Loor. Wilde je er nog iets mee zeggen?

Nogmaals; jouw ervaringen zijn de mijne niet.
Zegt dat iets over jou? Over mij? Over de HOllandsche diepgang (waarover IK het overigens totaal niet heb gehad) en/of de Amerikaanse oppervlakkigheid?

maar leuk stukje. Nogmaals: sterkte.

op 12 06 2007 at 12:20 schreef Peter Breedveld:

Je zou het door de hoge zuurgraad van Ansjes gemispel bijna vergeten, maar behalve dat Loor een paar rake dingen zegt in haar column (‘goede punten maakt’, schreef ik aanvankelijk maar ik wil de flauwe grappenmakers niet in de kaart spelen), schrijft ze ook erg lekker.

Ze lijken niets aan het toeval over te laten en bespreken tot in het kleinste detail met mij hun pijnlijke ‘van de venusheuvel tot aan de anus’ Brazillian Wax-behandelingen en andere martelpraktijken die ze ondergaan om hun gepolijste uiterlijk te kunnen handhaven.

Juweeltje!

Niks krampachtig zwaaien en gebaren naar verveelde en arrogante serveersters zonder ooghoeken, die in ons land een avond uit eten altijd weer tot een doodvermoeiende aangelegenheid maken en ‘het even met de manager moeten overleggen’ als je om een glas water vraagt.

Een parel!

Stiekem heb ik me al gewaagd aan een veelbelovende tandpasta met waterstofperoxide, hopende dat over een paar maanden mijn tanden niet voorgoed als een rij dunne lamellen in mijn mond zullen rondwapperen.

Puur genot!

Ik ben in elk geval in een grote fan van Loor. In alle opzichten een mooie vrouw.

op 12 06 2007 at 13:38 schreef Loor:

Dank je, Peter..ik beschouw je lovende woorden als een groot compliment. De waardering is overigens geheel wederzijds.

op 12 06 2007 at 13:55 schreef Wampie:

Bij het lezen van die lamellen heb ik mijn eigen lamellen ook blootgelachen.

op 13 06 2007 at 09:11 schreef daniel:

Het vervelende in Nederland is dat wanneer je maar het woord "Amerika" in de mond neemt, mensen gelijk een blik vooroordelen open trekken. Ik weet natuurlijk niet hoe dat is in de rest van de wereld, maar wat mij aan Nederlanders opvalt is dat het hier gaat om mensen die de hele tijd beweren geen vooroordelen te hebben. Je hoeft maar iets te zeggen over "de panda’s", en je krijgt direct te horen dat je niet alle panda’s over een kam mag scheren en dat de extremisten onder hen eigenlijk geen echte panda’s zijn. We hebben zelfs een Minister President gehad die tegen het woord ‘jullie’ was.

Erg vermoeiend.

Uiteraard is het wel zo dat je een aantal dingen kunt zeggen over de Amerikaanse cultuur, netzoals je dingen vast kunt stellen over het gedrag van panda’s en de wijze waarop ze omgaan met hun op hol geslagen soortgenoten. Maar dat gaat niet over individueen, dat gaat over de cultuur in het algemeen. Je kunt zeggen dat de Amerikaanse cultuur oppervlakkig is, maar de Amerikanen zelf? Daar zijn er 300 miljoen van, voor ieder wat wils.

Nu is het waar dat Ansje niets zei over oppervlakkige Amerikanen. Maar dat is wel een van de vooroordelen de je vaak hoort. Overigens, wie zegt dat de Amerikaanse cultuur oppervlakkig is, zegt eigenlijk helemaal niks over Amerika. Het enige wat je daarmee zegt is dat je van mening bent zelf heel veel diepgang te hebben.

Terug naar wat Ansje wel zei. Het kan best zijn dat de hartelijkheid van de Amerikanen nep is. Maar volgens mij is het net lachen. Als je gaat lachen, ga je je vanzelf vrolijk voelen. Als je vriendelijk en beleeft tegen de mensen om je heen bent, gaat iedereen vriendelijk en beleeft terugdoen. Dat is weliswaar niet volledig oprecht, maar leeft wel zo prettig. En dat vergeten mensen wel eens.

Overigens worden de Britten voor precies beleefdheid de hemel in geprezen.

op 13 06 2007 at 09:53 schreef Peter Breedveld:

Volgens mij zeg je, wanneer je stelt dat de Amerikaanse beleefdheid nep is, dat Amerikanen oppervlakkig zijn. Ik word altijd nogal kriegelig van die flauwe kat-en-muis-woordspelletjes van sommige vaste zuigers op dit forum.

En verder: als ik moet kiezen tussen geveinsde warmte of oprechte botheid, kies ik toch voor de warmte.

op 14 06 2007 at 11:20 schreef Loor:

Daniël, jij zegt dan Ansje niets zei over oppervlakkige Amerikanen.

Quote Ansje (zie haar eerste reactie): "Uit het oog uit het hart. Ze hadden het kunnen uitvinden… daar in Amerika."

Hoe ongelooflijk generaliserend kun je zijn?

Peter, er gaat soms niets boven geveinsde warmte. Ben het volledig met je eens. Het is weer afkicken geblazen, hier in grijs en onbeschoft Nederland. I do miss America…

op 14 06 2007 at 14:20 schreef daniel:

Maar ze gebruikte het woord "oppervlakkig" niet. Dus daar wil ik wel in meegaan.

Als je er sterk behoefte aan hebt, wil ik overigens best net doen alsof ik je aardig vind.

Oh nee, gaat niet. Je bent echt aardig.

Shit.

op 14 06 2007 at 16:08 schreef Anssssssje:

Daniel, geveinsde warmte kan idd soms best prettig zijn. Het mechanisme is idd vergelijkbaar met lachen.

Ik heb het woord oppervlakkig niet gebruikt, maar wel bedoeld. Niet vanwege enige geveinsde warmte of zo, maar vanwege de kennelijke onmogelijkheid/onwil/whatever om ook op afstand een contact ‘warm te houden’.
Mag ik dat hier niet zeggen of zo? Doe ik dan lelijk? Of ventileer ik gewoon mijn EIGEN ervaringen?

Loor klaagt toch ook over haar moeite om hier in Nederland ‘binnen te komen"? Ik heb die ervaringen niet. Is zij dan raar, generaliseert zij? Heeft zij gewoon pech?

Als zij die ervaringen heeft, tsja.. dan zal dat wel he. Ik vind Loor daarom nog niet verzuurd of negatief. Zij mij wel.. tsja.. daar kun je ook weer wat uit afleiden, wellicht.

Overigen heb ik het OOK al niet over Hollandse diepgang gehad.

Er worden me hier nogal wat woorden in de mond gelegd, die ik niet zo gezegd noch zo bedoeld heb. Best triest eigenlijk.

op 14 06 2007 at 16:10 schreef Anssssssje:

Tis maar goed dat ik weer wat leuks heb gescoord in de stad vanmorgen!! ;-)

(om maar ff aan de oppervlakte te blijven)

op 14 06 2007 at 16:18 schreef Peter Breedveld:

Ga jij ook eens lekker dood, Ansje.

op 14 06 2007 at 16:20 schreef Anssssssje:

Valt het je allemaal zo zwaar mien jong…? Tis me toch wat…

op 14 06 2007 at 18:35 schreef Loor:

Nee Ans, met ‘binnenkomen’ heeft e.e.a. niets te maken. Ik was al ‘binnen’, als ik het even zo simpel mag stellen. Tot mijn vriendje en ik uit elkaar gingen. Het plotseling op afstand gehouden worden door angstige getrouwde vrouwen (‘vriendinnen’), bij wie je slechts welkom bent als je keurig netjes bent voorzien van een man aan je zijde (lees mijn column ‘Homewrecker’ nog maar eens), is vergeleken met de opvallende ruimdenkendheid en gastvrijheid in de VS gewoon te bekrompen voor woorden. Maar ja, ik ben (voor Hollandse begrippen) dan ook too damn sexy for my shirt – ik zou mij ook vér buiten de deur houden!

Nieuwe reactie
Naam:
E-mail:
Homepage:
  Afbeelding invoegen
 

 


Home

Archief

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

Meest gelezen in januari

O Wat doet Gerdi Verbeet eigenlijk om een goed mens te zijn?

O Ik wil mijn fucking vaccin

O Jouw vrijheid houdt op waar mijn verbodsfetisjisme welig tiert

O Ontlast de ic’s, verplicht de mensen af te vallen

O Waarom ik veganisten haat

O Dat is jouw monster, daarbuiten

O De hetze tegen Abdelkader Benali is puur racisme

O Wilders haat moslims, het masker valt af!

O YouPorn

O Nederland is heel rap een fascistische staat aan het worden

 

Meest gelezen ever

O YouPorn

O Hoi, Jesse Klaver, ik heb geen zin om te boeten voor jouw papatijd

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Ik word vervolgd wegens belediging van een seriebelediger

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O Ga je nu Wierd Duk ontslaan, Telegraaf?

O Ik ga naar Japan verhuizen

O Hoi, Onderwijsraad, zit de mensen eens niet zo in hun nek te hijgen!

O Kappen met je hypocriete gejank, landgenoten, je racisme schijnt door

O Lekker hitsen tegen migranten met Wierd Duk en Lucas Hartong

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

네덜란드 매체 프론탈 나크트(Frontaal Naakt)에 따르면, 네덜란드 라 (MT News)

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Literaire Spartacus” (André Holterman)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband.” (Carel Brendel)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.’ (Hafid Bouazza) ‘Complimenten voor Frontaal Naakt.

‘Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.’ (Lousewies van der Laan)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS