Boter aan de galg
Pamela Hemelrijk
Intellectuelen, half-intellectuelen en pseudo-intellectuelen zijn net doorgeefluiken. Wat er aan de ene kant is ingepropt, komt er andere andere kant keurig weer uit. Democracy is the lesser evil of all forms of government, schoolmeesteren ze tegen je. Zo hebben ze dat op school en op college van hun docent ingepompt gekregen, en daar houden ze zich aan. Discussie gesloten.
Maar als government een evil is, sputter ik tegen, waarom klamp je je er dan zo krampachtig aan vast? Dan moet je toch eigenlijk proberen van dat evil af te komen, in plaats van genoegen te nemen met de minst kwaadaardige vorm? Maar het is boter aan de galg.
Aboutaleb kàn helemaal niet van zijn dubbele nationaliteit af, al zou hij het wìllen, leggen ze je uit, want dat hebben ze gelezen in het Parool. Dat is je reinste flauwekul, zei ik in de kroeg. Ga maar na. Aboutaleb hoeft bijvoorbeeld zijn kinderen alleen maar Truus of Klaas te noemen, en ze zijn meteen voorgoed Marokkaan-af. De Marokkaanse regering accepteert namelijk geen buitenlandse namen. En zelf kan hij er ook makkelijk onderuit. Hij hoeft alleen maar op een persconferentie zijn Marokkaanse paspoort in duizend stukjes te scheuren, en nooit meer een nieuw exemplaar aan te vragen. Of hij dan in strikt staatsrechtelijke zin geen Marokkaan meer is, daar kun je misschien over twisten, maar je hoeft in elk geval niet bang te zijn dat koning Mohammed VI hem nog zal uitnodigen om zitting te nemen in een adviescollege van de Marokkaanse regering, zoals het PvdA-kamerlid Khadija Arib. Dat scheelt al een slok op een borrel. Geef toe.
Trouwens: waarom mogen Turken, Marokkanen, Britten en Australiërs er bij ons wel een dubbele nationaliteit op nahouden, maar Surinamers niet? Hoe valt dat te rijmen met artikel 1 van de Grondwet? Die Surinamers zijn notabene meer dan 100 jaar staatsburgers van het Koninkrijk der Nederlanden geweest! Toch moesten ze kiezen of delen toen Suriname onafhankelijk werd. Niemand die er toen schande van sprak dat hun loyaliteit in twijfel werd getrokken.
Nou, zei iemand aan de tap, ik heb er niks op tegen hoor, zo’n dubbele nationaliteit. Hartstikke handig. Als het je in het ene land niet meer bevalt, kun je naar het andere vertrekken. Fijn toch?
Weet je wat? zei ik. Laten we het dan ook goed doen. Niet van dat halve werk. Laten we de handel in paspoorten gewoon helemaal vrij geven! Gelijke monniken gelijke kappen. Iedereen mag er net zoveel nationaliteiten op na houden als hij wil. Dan zijn we meteen van al die immigratieproblemen af, en van het gekibbel over generale pardons, en al die beleidsnota’s over uitgeprocedeerde asielzoekers, en what have you. Dan kunnen we de hele afdeling Vreemdelingenbeleid gewoon opdoeken! Weg met alle bureaucraten, te beginnen met de staatssecretaris van Justitie! Het is een beginnetje; misschien volgens er later meer, als er één schaap over de dam is. Dan gaat mijn droom misschien toch nog in vervulling, net als die van Martin Luther King!
Maar daar waren ze gek genoeg weer fel op tegen. Dat vonden ze veel te liberaal. En ik dacht dat jullie zo’n bloedhekel hadden aan Rita Verdonk! riep ik nog. Stel ik voor om haar functie af te schaffen, is het wéér niet goed!
Maar het was boter aan de galg.
Columniste Pamela Hemelrijk schreef voor Metro, het Algemeen Dagblad en De Gezonde Roker.
RSS