Peter Breedveld

Nobuyoshi Araki

Ben ik eindelijk verlost van het NRC Handelsblad, zit ik toch weer een column van Bas Heijne te lezen, vanwege de roering die er hier en daar over was ontstaan. Heijne stelt dat Wilders het integratievraagstuk ‘’onverbloemd racistisch’ benadert en dat mag natuurlijk niet van Het Vrije Volk. Zelf werd ik getroffen door Heijnes claim dat Theodor Holman ‘vandaag de dag dezelfde ‘nuchtere standpunten’ huldigt als Heijne vier jaar geleden al deed, ’toen je er iets meer lef voor nodig had’.

Voor wie het allemaal niet meer zo helder voor de geest staat: Holman maakte deel uit van de kleine groep dissidente publicisten die kritisch was over de manier waarop de multiculturele samenleving werd bestierd door de boven ons gestelden en Heijne maakte daar in zijn stukjes steevast een karikatuur van, waarna hij de dissidenten uitschold voor ‘’racisten’, ‘hysterici’, ‘‘angstzaaiers’ en ‘’islamofoben’. Dat deed de hele redactie van NRC Handelsblad dag in, dag uit en alle redacteuren en columnisten van alle gezaghebbende dag- en opiniebladen en de publieke omroep, met uitzondering van een handvol dwarsliggers, deden dat dag in, dag uit.

Vier jaar geleden waren het die dissidenten – die het waagden te stellen dat er iets rot is binnen de moslimgemeenschap en die hun gelijk bevestigd kregen door de doodsbedreigingen aan hun adres – die moesten vrezen voor hun leven. Je zou verwachten dat een koene ridder als Bas Heijne verontwaardigd was over het feit dat in een vrije samenleving, een democratie met een grondwettelijke waarborg voor onze vrijheid van meningsuiting, mensen werden bedreigd en zelfs mishandeld en vermoord vanwege hun opvattingen. Maar nee hoor, Heijne was gewoon één van de vele steentjes in de dikke muur van koppige domheid die werd opgetrokken door de vaderlandse intelligentsia, opinieleiders en politici die zelfvoldaan hun misprijzen uitten over ‘de ‘toon’ waarop er door onder andere Hirsi Ali over moslims werd gesproken.

Theo van Gogh werd vermoord, Rachid Ben Ali werd mishandeld, Hirsi Ali werd bedreigd, Afshin Ellian werd bedreigd, zelfs de brave moslim Achmed Aboutaleb werd bedreigd, Ebru Umar werd mishandeld en kreeg vervolgens ten overstaan van een menigte dolle Marokkaanse klootzakjes van haar burgemeester te horen dat ze niet in Amsterdam hoefde te wonen als ze het hier niet naar haar zin had. Jacques van Doorn stelde dat Van Gogh er zelf om had gevraagd te worden afgeslacht, want ‘’woorden zijn dodelijker dan kogels’, Frits Abrahams vertelde in Amerika aan iedereen, die het maar horen wilde, dat het Van Goghs eigen schuld was, omdat hij moslims ‘’goatfuckers‘ had genoemd, minister van justitie Piet Hein Donner vond ook dat het Van Goghs eigen schuld was en besloot het wettelijke verbod op smadelijke godslastering in ere te herstellen, landbouwminister Laurens-Jan Brinkhorst stelde dat het Hirsi Ali’s eigen schuld was omdat kritiek leveren op moslims volgens hem gelijkstond aan het opsteken van een sigaret in een munitiedepot.

Bas Heijne vraagt van ons dus nogal wat suspension of disbelief, wanneer hij stelt dat er ‘’iets meer lef’ nodig was om stelling te nemen tegen mensen die wezen op het potentiële gevaar binnen de moslimgemeenschap. Hij is nooit bedreigd of mishandeld, Heijne hoeft niet voor zijn leven te vrezen en niet onder te duiken, want zijn stukjes zijn voor de heersende elite volstrekt onaanstootgevend. Er is geen ‘’lef’ nodig om ze te schrijven, maar intellectuele luiheid en gemakzuchtige zelfvoldaanheid. Dát had hij moeten schrijven: ‘‘Holman huldigt dezelfde nuchtere standpunten als ik vier jaar geleden, toen je er iets meer intellectuele luiheid en gemakzuchtige zelfvoldaanheid voor nodig had.’

Heijne lacht voor de zoveelste keer de mensen uit ‘die bang zijn ‘dat de islam het in Nederland het voor het zeggen zal krijgen’. Maar in zekere zin is die angst allang bewaarheid. Wanneer in allerijl kunst van de muur wordt gehaald uit angst voor boze moslims, oraties worden gecensureerd uit angst voor boze moslims, heel Nederland in zijn broek schijt zodra bekend wordt dat Wilders een film over de koran gaat maken, wanneer een dichter wordt gemaand het netjes te houden omdat er een Arabische cameraploeg aanwezig is, dan kun je relativeren wat je wilt, maar dan heeft ‘‘de islam’ het hier volledig voor het zeggen. Zonder dat daar overigens een moslim aan te pas komt.

Met christendemocraten, sociaaldemocraten en het NRC Handelsblad heb je helemaal geen moslims nodig voor de vestiging van het gevreesde kalifaat.

Peter Breedveld is door de Nederlandse Islamitische Omroep gevraagd Gregorius Nekschot te interviewen voor een programma waarin ook Hans Teeuwen en Sooreh Hera aan het woord komen. Blijkbaar is niet iedereen in Nederland bang voor een beetje vrijheid van meningsuiting.