Timazighin
Hanan Thadbath
Illustratie: Phil Henderson
Ik ben geen mannenhater, ik ben gewoon een feministe, zeg ik altijd wanneer ik weer een discussie heb over De Vrouw. Of beter gezegd, wanneer mijn medefeministe Afsoon Q. alias Afsoon Thaghenant en ik tijdens de vroege pauzes op school lopen te prediken en filosoferen over de problematiek van de wereld, waarbij onze vrienden ons met vermoeide ogen aankijken en een diepe zucht slaken. Maar vandaag zal ik het juist hebben over de kracht, moed, invloed en de macht van de Timazighin in onze geschiedenis, want de Timazighin zijn sterk en wijs en ze zijn er niet alleen om kinderen te baren, schoon te maken en een afhankelijk bestaan te leiden van haar man.
Dat de Timazighin sterk zijn, hoeven we niet te bewijzen, want dat hebben we onze hele leven al gezien bij onze moeders en grootmoeders. Zij hebben het Tamazight voort laten bestaan door hun bestaanswijze, hun kleding, hun woorden, hun Izran en de thiges op hun lichaam. En wanneer je verder terug gaat in de tijd, zul je proeven van de heldhaftige strijden die de Timazighin hebben gestreden. Eén van de bekendste legendarische vrouwelijke strijders is uiteraard Dihya, die ook bekend staat als Kahina (Arabische benaming voor tovenares). Zij was een koningin en de legeraanvoerster van de Imazighen die zich verzetten tegen de binnenvallende Islamieten.
Zo waren er tal van koninginnen, krijgsvrouwen en legendes over de Timazighin, waarbij ik de Amazones natuurlijk niet mag vergeten. Dit waren pas onafhankelijke vrouwen! De Amazones, die geïdentificeerd worden met de Imazighen, leefden in een vrouwenwereld waarbij de mannen er alleen waren om het geslacht voor te brengen en in sommige verhalen staat dat de mannen ook gebruikt werden als dienstman. Dit is wel hilarisch, want nu gebeurt juist het omgekeerde. Bovendien waren de Amazones waarschijnlijk de eersten die gebruik maakten van het paard in de strijd. Zij waren dan ook zulke enorm goede paardrijdsters, dat ze zelfs achterstevoren zittend op hun paard voortreffelijke schutters bleven.
De Timazighin hebben dus altijd een belangrijke rol gespeeld in de Amazigh-samenleving, van de vroege oudheid tot het heden. Tijdens de Riffijnse oorlog waren het de Timazighin die de mannen aanmoedigden, hen verzorgden, de wapens meesmokkelden en aan de oorlog deelnamen op hun eigen manier.
Vandaag de dag worden echter ook de Timazighin onderdrukt. Vrouw en man zijn niet gelijk, niet in Arif, niet in Afghanistan, niet in Nederland, want de vrouw moet altijd dubbel haar best doen om hetzelfde te bereiken als een man. Vrouwen die topfuncties ambiëren, worden vaak geconfronteerd met seksistische tegenwerking. Een bekende strijdster tegen dit onrecht is de dichtster Fadma el Ouariachi.
Excuses voor onderdrukking zul je altijd naar je toegeworpen blijven krijgen, als mens, als Tamazight en als vrouw. Ik, jonge vrouw, Timazighin en moslima, moet het hoofd bieden aan alle vooroordelen over de drie personen die in mij verenigd zijn. Maar ik kies mijn eigen strijd en zal die op mijn eigen manier vechten: als een vrij mens die haar eigen keuzes maakt. De Riffijnse vrouwen zullen nog altijd de Izran blijven zingen over Dihya, de grote Tamazight uit de geschiedenis zullen nog altijd herdacht worden en moeders zullen altijd sterk blijven.
Als afsluiting een citaat uit een interview met Fadma el Ouariachi: Ik ben Amazigh-vrouw uit de Rif. Ik behoor tot de onderdrukte minderheid binnen een onderdrukte gemeenschap.
Timazighin Hanan Thadbath (1989) surft en fotografeert en schrijft, ze is maatschappelijk geëngageerd en medeverantwoordelijk voor de Meidensite. Deze column is eerder gepubliceerd op Tawiza.nl.
RSS