Aanpakken

Hassnae Bouazza

Politici zijn opportunisten. Ze zullen alles inzetten om hun stemmers binnen te houden. Het is daarom niet verwonderlijk dat de laatste dagen de ene politicus na de andere het probleem “benoemt”. Het is nu in om Marokkanen te noemen en dat zullen we weten ook.

En wat is het antwoord van de “vertegenwoordigers” van de Marokkaanse gemeenschap? Het Samenwerkinsverband Marokkanen Nederland beticht de Amsterdamse burgemeester Job Cohen van stigmatisering omdat hij, na al die jaren van Ghandiaans geduld, eens heeft benoemd welke groep verantwoordelijk is voor een deel van de problemen. Het Samenwerkingsverband schrijft in haar persbericht: ‘Het SMN vindt dat geweldsplegers als individu aangesproken dienen te worden op hun (mis)daden.’ Volledig mee eens, alleen is het individu in dit geval een groep Marokkaanse jongeren. Het voert wat ver om al hun namen op te gaan noemen, om vooral anderen niet tegen het hoofd te stoten.

Het zou verdomde veel schelen als de Marokkaanse organisaties niet elke keer zo verkrampt reageren wanneer er kritiek komt op de gemeenschap. Dat ze leren dat de geleverde kritiek niet henzelf betreft, maar de sujetten die ervoor verantwoordelijk zijn. Gewone individuen moeten niet aangesproken worden op het gedrag van derden uit de gemeenschap, maar als vertegenwoordiger dien je juist wél aangesproken te worden, want wat is anders het doel van je functie? Als je initiatief toont wanneer er een anti-islamfilm wordt uitgebracht, moet je ook initiatief tonen als mensen uit de eigen groep zich dermate misdragen dat de hele gemeenschap in een kwaad daglicht wordt gesteld. Want dat is nu juist het geval, heren en dames van SMN. Niet Cohen stigmatiseert Marokkanen, dat doen die onopgevoede raddraaiers.

De secretaris van het Landelijk Beraad Marokkanen, Brahim Bourzik, zegt in De Pers dat we ‘op een keerpunt staan in de samenleving’ en dat de ‘Marokkaanse gemeenschap haar verantwoordelijkheid wil nemen’, maar dat daar grenzen aan zitten. ‘Wij hebben geen Marokkaanse politie hier’, aldus Bourzik. Hij zegt dat hij zich schaamt voor het niveau van de discussie en ik vraag me af waar hij zich dan precies voor schaamt. Voor het feit dat groepen Marokkaanse jongeren het voor elkaar krijgen het debat te domineren, of voor het gegeven dat politici nu over elkaar heen buitelen om het probleem maar een “Marokkaaans stempel” te geven?

En dan hebben we nog Ahmed Marcouch, die met hele rare theoriën aankomt in De Volkskrant en de politiek die voorstelt om buurtrechters in te zetten. Die buurtrechters zijn bedoeld om de jongeren het gevoel te geven dat er op hen wordt gelet, zo is de briljante uitleg. Want nu moeten jongeren in een andere stad naar zo’n rechtbank en dat werkt niet.

Weet u wat niet werkt? De huidige aanpak: die van buurtregisseurs, welzijnswerkers, gezinsvoogden, gezinscoaches en noem alle werkverschaffingsprojecten maar op. Waarom worden jongeren, die Prem Radhakishun met een vol frisdankblikje bekogelden, niet opgepakt (ze jagen zelfs hun vrienden tegen zich in het harnas)? Waarom worden jongeren, die problemen veroorzaken, niet gewoon in alle stilte opgepakt en berecht? Al deze heisa zou nooit zijn gebeurd als de politie gewoon haar werk had gedaan en de criminelen had opgepakt. Dan hadden de bussen in bepaalde wijken gewoon kunnen blijven rijden, mensen in hun eigen buurt kunnen blijven wonen en homo’s zonder angst door nachtelijk Amsterdam kunnen blijven lopen. En had ik dit stuk niet hoeven schrijven.

Er hoeft dus helemaal geen “harde” aanpak te komen. De wet moet gewoon nageleefd worden en de politie haar werk doen, en dat werk is níet het uitschrijven van parkeerbonnen om door de politiek ingestelde quota te halen.

Reageerder Hosseyn schreef elders een reactie waar ik het mee eens ben:

En het is natuurlijk niet het moslim-aspect dat van die rotjongens rotjongens maakt. Het is op de allereerste plaats het feit dat niemand ze er ooit op aan durft te spreken. Ik word altijd enigszins misselijk als ik zie hoe opgelucht zo’n Cohen met ME komt opdraven als er weer eens iets met krakers is. Dan kunnen ze eens lekker daadkracht tonen, zonder op minderheden-tenen te stappen. Je reinste geitenharen sokkenracisme, alsof criminelen van allochtone origine niet net zoveel recht hebben op politieknuppels. Multiculturalisme, ik ben er helemaal voor. Maar het werkt alleen als je tuig durft aan te pakken zonder onderscheid naar ras, godsdienst of wat ook.

Behandel mensen en wetsovertreders op dezelfde manier. Zo makkelijk is het. En als de Marokkaanse organisaties de eigen gemeenschap eens écht willen helpen, gaan ze na afloop van een toekomstig politie-optreden geen demonstratie houden tegen het politiegeweld of de stigmatiserende bejegening.

Ga ik nu mee in de waan van de dag? Denk ik nu ook dat alleen Marokkanen verantwoordelijk zijn voor alle problemen? Welnee. Ik zie namelijk ook de dubbele moraal die wordt gehanteerd: als een moslim of Marokkaan iets doms roept (neem een Jneid Fawaz, Suhayb Salaam, de hysterische PvdA’er Bouchra Ismaili) dan is de verontwaardiging niet van de lucht, en worden er meteen kamervragen gesteld. Maar als er op een blanke, autochtone site wordt opgeroepen tot het standrechtelijk executeren van Cohen, het opknopen van journalist Arnold Karskens, waar Paul de leeuw met Hitler wordt vergeleken omdat hij zijn inkomsten zeker wil stellen, en waar consequent over moslims wordt gepraat alsof Nederland met ze in oorlog is, hoor ik er bijna niemand over. Waar blijft de verontwaardiging, waar zijn de Kamervragen, heren en dames voorvechters van de Vrijheid? Of nemen we het gevaar van deze mensen minder serieus?

Zo, en nu weer over op de orde van de dag, want Nederland staat niet in brand en die tientallen jongens moeten gewoon opgepakt.

Hassnae Bouazza treft in het geheim voorbereidingen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland. Bovenstaand stuk is een doorzichtige poging om een wit schouderklopje te halen.