De beste films van 2008
Peter Breedveld

De beste films van 2008 zijn natuurlijk niet echt de beste films van 2008, of liever gezegd niet absoluut de beste films van 2008, want een heleboel films heb ik (nog) niet eens gezien en bovendien zie ik heus wel dat veel andere films eigenlijk beter zijn, strikt genomen, want beter geregisseerd, minder plotgaten, betere acteerprestaties, enzovoort. Alleen, ze doen me helemaal niks. Ik ga naar de bioscoop voor de fun en wat intellectuele snobs daarvan vinden, interesseert me geen zier. Hier volgen de vijf films waaraan ik het meeste plezier heb beleefd:
1) Kung Fu Panda: net als vorig jaar is ook nu weer een animatiefilm mijn favoriet. Ik ben gewoon een sucker voor de verhaaltjes over schlemielen bij wie alles tegenzit, maar die dankzij een combinatie van doorzettingsvermogen en ware vriendschap uiteindelijk toch als overwinnaar eindigen. Bovendien heb ik me slap gelachen en deze film heeft de coolste boef, cooler dan Heath Ledgers Joker, namelijk de ontzagwekkende Tai Lung, gespeeld door Ian McShane (Swearengen uit Deadwood).
2) Quantum of Solace: Daniel Craig is zonder meer de coolste James Bond ooit en deze film is een lange, strakke achtbaanrit.
3) Hellboy II: The Golden Army. Harry Potter voor volwassenen, van één van de beste regisseurs ter wereld, Guillermo del Toro. Zijn El Espinazo del Diablo móet u gezien hebben. Hellboy is twee uur lang pretentieloze fun, indrukwekkend vormgegeven, leuke grappen, gave actiescènes.
4) The Dark Knight: de loftuitingen van filmliefhebbers op Heath Ledgers acteerprestatie als The Joker grenzen aan het hysterische en de scène waarin gegijzelde bootpassagiers over elkaars leven moeten beslissen, is totaal ongeloofwaardig (ik weet hoe vreemd dat klinkt – we hebben het hier over een stoere misdaadbestrijder in een vleermuispak), maar The Dark Knight is hoe dan ook een goede film en Batman is een jeugdvriend van me. Die laat je niet vallen. Nooit.
5) Il y a longtemps que je t’aime: Ook deze film is niet perfect, maar ze greep me bij de strot. Kristin Scott Thomas is sowieso een adembenemende actrice. Van de scène waarin ze zich over haar slapende nichtjes buigt, kreeg ik tranen in mijn ogen. De mooiste rol in deze film is wat mij betreft van Frédéric Pierrot, die een eenzame politieman speelt, die zijn dochtertjes moet missen.
Peter Breedveld houdt zijn hart een beetje vast wat de verfilming van Will Eisners The Spirit betreft.
Reacties op dit artikel zijn gesloten. Wilt u reageren?
Stuur een e-mail naar de redactie.





RSS