De beste boeken van 2008
Peter Breedveld
Het beste boek dat ik het afgelopen jaar heb gelezen, is Ada van Vladimir Nabokov. Ik weet niet zeker of ik het allemaal goed heb begrepen, maar wat een geil boek is dat! En ik heb er weer een heleboel moeilijke Engelse woorden bij, dat kan ook geen kwaad. Ada is echter van 1969, dus het kan niet in deze boeken-top 5.
1) Man in the Dark van Paul Auster: Nadat George W. Bush de verkiezingen had gestolen, heeft New York zich van de VS afgescheiden en is er een bloedige burgeroorlog uitgebarsten. De Twin Towers staan nog fier overeind als er al dertien miljoen doden zijn te betreuren. Die alternatieve loop van de geschiedenis wordt tijdens een slapeloze nacht verzonnen door August Brill, een oude man die zijn demonen probeert te verjagen. De hoofdpersoon in Brills verhaal, Owen Brick, moet uiteindelijk Brill vermoorden om de burgeroorlog te beëindigen. Typisch staaltje filsosofische metafysica van Auster, wiens zakelijke, afstandelijke schrijfstijl ik mateloos bewonder. Zo koelbloedig en toch zo meeslepend schrijven, ik wou dat ik het kon.
2) The Enchantress of Florence van Salman Rushdie: Ook in dit boek komen de personages in verschillende verhalen met elkaar in aanraking. Wat mij betreft is dit Rushdies beste sinds The Satanic Verses. Het is een avonturenroman die doet denken aan de door Rushdie zeer verachte Umberto Eco, over de kracht van de verbeelding. De personages verschuilen zich achter hun verhalen, vluchten er soms zelfs letterlijk in. Hun verhalen raken met elkaar vervlochten en vormen zo bruggen tussen verre werelden en culturen. Natuurlijk vergeleken de critici dit boek met de Verhalen van 1001 Nacht, dat is nou eenmaal de vloek van iedere auteur met een moslimachtergrond. Alsof de Arabieren het verhalen vertellen hebben uitgevonden en er nooit een Don Quichote, Decamerone of Baron von Münchhausen heeft bestaan.
3) The Graveyard Book van Neil Gaiman: Een gotische roman over vriendschap en volwassen worden van de man die in Nederland nog steeds niet op waarde wordt geschat. Gaiman werd bekend met zijn strip The Sandman, waarin hij horror, fantasy en klassieke mythologie mixte. Sindsdien schrijft hij ongeveer elk jaar een goed boek. In The Graveyard Book overleeft een jongetje de moordpartij op zijn hele familie, waarna hij wordt opgevoed door de doden op een begraafplaats, en uiteindelijk de confrontatie met de moordenaar van zijn ouders aangaat.
4) Verscheur deze brief! Ik vertel veel te veel van Willem Frederik Hermans en Gerard Reve: Hermans was altijd mijn favoriet van De Grote Drie’, Reve trek ik nog steeds niet. Er zit iets ontzettend achterbaks, iets schijnheiligs in zijn proza. In de brieven die de twee literaire zwaargewichten elkaar schreven, zitten al hun eigenaardigheden. De genadeslag die Hermans Reve uiteindelijk toedient, is kenmerkend voor de man. Dit is de Hermans van wie ik altijd zoveel heb gehouden: Hoe onbegrensd mijn medelijden ook moge wezen, mijn tijd is niet onbegrensd. Daarom is in ongenade laten vallen wel het meest geschikte middel om van het gezeur af te komen. Dit overkomt jou dus bij dezen.’
5) Maps and Legends van Michael Chabon: Essays waarin mijn favoriete schrijver van dit moment een lans breekt voor de literaire genres waar intellectuele snobs op neerkijken: strips, fantasy, pulpfictie. Het is eigenlijk gepredik voor eigen parochie want veel nay-sayers zal Chabon niet tot inkeer brengen, maar af en toe is het wel fijn om iemand op zo eloquente wijze je eigen opvattingen te zien bevestigen. Bovendien is dit een leerzaam boek voor wie meer wil weten over de mechanieken achter Chabons eigen werk.
Peter Breedveld verheugt zich op het nieuwe boek van Hilary Mantel.
RSS