Bruin
Frans Weerts
Illustratie: Hans Sebald Beham
Veel politiek correcten van CDA- en VVD- en PVV-huize ergeren zich momenteel groen en geel aan het feit dat het politiek verbond tussen VVD en CDA, uitmondend in een regereerakkoord, in sommige media wordt aangeduid als Bruin 1. Waarom eigenlijk? Omdat het zou verwijzen naar de ‘bruinhemden’. Ik heb dat nergens gelezen bij al diegenen die deze term bezigen. Volgens de kleurenleer leidt een mengsel van blauw (VVD) en groen (CDA) – additief, dan wel substractief – en aangevuld met het rood-blauwe palet van de PVV, tot de kleur bruin. Zoals eerder ook de samenwerking tussen VVD (blauw) en PvdA (rood) logischerwijs leidde tot de aanduiding van een Paars kabinet.
Katholieken binnen het CDA hadden toen ook kunnen protesteren, want paars is immers de kleur van het Vaticaan en de clerus. Nooit een kwaad woord over gehoord. En de voorstanders van Paars-plus waren zo slim om al snel zelf een kleuraanduiding de wereld in te helpen. De mix van paars, met het groen van D66/Groenlinks zou – alweer volgens de kleurenleer – immers ook tot de kleur bruin hebben geleid.
En wat is er eigenlijk mis met de kleur bruin? Hele volksmassa’s spoeden zich naar zonnige bestemmingen of zonnebanken, om zich toch vooral een bruine huid aan de meten. Bruin staat ook voor de huidskleur van een fors deel van de wereldbevolking, al wordt dat vaak verward met de kleur zwart. Brown is beautiful, Ebony and Ivory, blank en bruin. Waarom zo nodig de associatie wordt gelegd met de kledij binnen het nazi-dom ontgaat mij. Bruin is alomtegenwoordig in ons leven.
Ik bedoel maar, kleuren zijn puur en rijk geschakeerd in een spectrum, dat voorkomt dat de wereld niet in zwart/wit beelden wordt ervaren. Bruin moet, net als andere kleuren, niet worden bezoedeld door verwijzingen naar historische miskleunen. Verhagen en Rutten zouden er goed aan doen om die kleur gewoon te omhelzen voor hun minderheidskabinet. Laat het Bruin 1 wezen, what the heck!
En dan nog wat over kleurstellingen. De voorzitter op het CDA-congres in Arnhem had het ook al moeilijk: hij gaf toe zowat kleurenblind te zijn. Niet erg handig bij de stemmingen over alle resoluties. Want alle 4800 leden hadden een boekje met stemkaarten in verschillende kleurstellingen gekregen en per motie kwam weer een andere teint voorbij. De voorzitter moest telkens weer verifiëren of hij wel de juiste kleur noemde. En de zaal had er zichtbaar ook moeite mee, want per stemming werden kaarten in meerdere tinten omhoog gehouden. Hilarisch, want ook paars kwam voorbij, evenals iets ‘groenigs’, ‘blauwigs’ en ‘geligs’. Geen rood en ook geen bruin, wat niet toevallig mag heten.
What’s in a colour, zou ik zeggen. Er is geen enkele reden nu bruin in de ban te doen.
Frans Weerts is journalist in onruste, die vanaf gezonde afstand beziet hoe zijn thuisland politiek, sociaal en maatschappelijk aan lager wal raakt. Die zich in Polen voelt als een vis op het droge, happend naar adem en spartelend in een glas Vodka.
RSS