|
4 februari 2005
Een dikke muur van domheidPeter Breedveld
Negen dagen na de slachting van Theo van Gogh stond de moedige NRC-columnist Frits Abrahams al driftig tegen diens lijk te schoppen (Terug’, 11 november). Vorige week schreef Abrahams dat politici als Hilbrand Nawijn en Joost Eerdmans vurig hopen op een derde politieke moord in Nederland’ (Overname’, 26 januari).
4 februari 2005
Reli’sLagonda
Christenen doen niet aan geile neukseks, maar alleen aan uiterst functionele voortplantingsgerichte coïtus met het licht uit. Christenen geloven in sprookjes. Christenen hebben rare ideeën. Christenen rijden blijmoedig rond met een visje op hun auto. Katholieke christenen moeten het zelfs hebben van een demente paus die tijdens toespraken in zijn broek plast, en dat is heel erg, maar gelukkig wonen de ergste christenen in Amerika.
28 januari 2005
MissieverklaringFrontaal Naakt is een fundamentalistisch-secularistisch, multiculturalistisch-hedonistisch, webmagazine voor de zichzelf respecterende zelfislamiseerder. Frontaal Naakt staat pal voor de vrijheid van meningsuiting en is voortdurend op zoek naar de waarheid.
27 januari 2005
Zo gaan die dingenPeter Breedveld
Volgens de Sliedrechtse predikant Georg Naber kreeg Theo van Gogh van de moslims een koekje van eigen deeg’, zo mochten we uit HP/De Tijd vernemen (Flirten met Allah’, 31 december). Naber zei nog veel meer opmerkelijks in de zondagspreek van 7 november, vijf dagen na de barbaarse slachtpartij in de Linnaeusstraat. Frontaal Naakt ging verhaal halen.
27 januari 2005
Het verraad van EerdmansPeter Breedveld
Gadverdamme, Joost Eerdmans, wat bent u mij tegengevallen. Eerst meeliften op de vloedgolf van een partij wiens oprichter zei dat er wat hem betrof geen moslim meer het land in kwam, en nu dan die partij tot gruis is vergaan, proberen over de rug van Hirsi Ali uw politieke carrière een doorstart te geven.
27 januari 2005
Wassend WaterLagonda
Normaliter geef ik niet zoveel om de reguliere nieuwjaarsrituelen. De recepties zijn altijd ruk, zonde van je tijd en voorzien van slechte champagne. Schansspringen is ook ruk, zoals alle sport ruk is, en het nieuwjaarsconcert — de gebruikelijke poging van een orkestbak vol walsende vrouwenhaters om ten overstaan van een voornamelijk uit Japanners samengesteld publiek de glorie van het Oostenrijk-Hongaarse rijk tijdelijk tot leven te wekken — vervulde mij ook dit jaar weer met een diepe kommernis. |
Archief
|