Home » Archief » De andere schrijver in mij


[17.02.2019]

De andere schrijver in mij

Fréderike Geerdink


Foto: Daily Portrait

Renate Dorrestein raakte me als puber al. Ik herinner me een column getiteld ‘Menstruatie is niet fijn’ en die bleef ik maar lezen, zo scherp was het en zo nieuw. Sommige details vergeet ik nooit meer, zoals haar beschrijving van maandverbandreclames waarin bloed ineens waterige blauwe vloeistof was geworden. Ik ben haar blijven lezen en telkens had ik dat weer, dat ik gewoon hele pagina’s nog een keer las, of een zin of alinea drie keer achter elkaar, gewoon omdat het zo waanzinnig geformuleerd was. Dat heb ik met geen enkele andere schrijver ooit gehad.

En nu las ik haar weer, natuurlijk haar laatste boek voor haar dood, ‘Dagelijks werk’. Absolute topper vond ik ‘Bloeddorst’, over Amsterdamse binnentuinen, waarin op zijn Dorresteins alles volstrekt uit de hand loopt. Maar wat me raakte, was een passage uit het verhaal ‘De clitoris’, over een lezing die ze eind jaren tachtig gaf voor voornamelijk mannelijke medewerkers van de Rutgers Stichting. Ze reflecteert na die lezing op haar manier van schrijven en stelt:

Taal is een instrument om de wereld mee te veranderen. Maar het is ook het gereedschap van fictie.
Toen ik net romans schreef heb ik me er vaak over verbaasd dat het leek alsof ik in fictie minder scherp kon formuleren dan wanneer ik een opstandig artikel schreef. In een roman liet de taal zich minder gemakkelijk naar mijn hand zetten. De taal zocht dan vaker een eigen weg, waardoor er op papier dingen gebeurden die ik niet had voorzien of bedoeld. Het duurde een paar jaar voordat ik dat kon accepteren en erin mee kon gaan.
En zo ontdekte ik dat de roman bij uitstek een medium is dat nuance verlangt en zelfs afdwingt. In goede fictie is er geen eenduidig goed of kwaad. Er staat niemand op een zeepkist te schreeuwen. Daar hebben we de werkelijkheid namelijk al voor.’

Uit de verf

Ik heb nooit de aanvechting gehad een roman te schrijven. De journalistiek past mij al zowat dertig jaar als gegoten. Tegelijkertijd voel ik steeds nadrukkelijker dat een deel van mij niet uit de verf komt. Mijn zeepkistkant heeft vooral de afgelopen jaren ruimschoots de ruimte gekregen en ik probeer ook wat meer essay-achtige stukken te schrijven (lees: te verkopen), en ik heb honderden, zo niet duizenden reportages, interviews, portretten, nieuwsberichten, noem het allemaal maar op geschreven over werkelijk de meest uiteenlopende onderwerpen. Qua journalistiek draai ik nergens meer mijn hand voor om.

Hoe nu verder? De ontwikkeling in mijn werk is altijd vanzelf gekomen. Vaste baan, nog een vaste baan, freelancen, naar Turkije voor het correspondentenhandwerk, naar Koerdistan voor nog meer handwerk maar ook voor uitgesprokener journalistiek, columnistiek en een boek, het land uitgeknikkerd worden, nog een boek en uiteindelijk terug naar Koerdistan. Maar wat doe ik hier nu dan? Weer meer stukjes? Wat brengt me dat, en daarmee anderen?

Ik ram knetterhard tegen een grens van mijn ontwikkeling aan. Jarenlang heb ik haast automatisch als in één grote flow een ontwikkeling doorgemaakt, die nu ineens stokt. De flow is bruut onderbroken door mijn uitzetting uit Turkije – ja daar begin ik weer over want zoals u ziet beïnvloedt dat mijn leven en schrijven nog steeds – en ik weet niet hoe ik ‘m weer aan moet zwengelen.

Er zit nog een andere schrijver in mij dan de journalistieke en de zeepkisterige en ik ben benieuwd naar haar. Hoe boor je na dertig jaar journalistiek een andere manier van schrijven aan? Het lijkt me heerlijk als je pen het overneemt, zoals die van Renate. Maar hoe wrik ik ‘m los? Maar al schrijvend weet ik: het zou niet mijn pen zijn die het overneemt, maar een andere kant van mezelf. De vraag blijft hetzelfde: hoe wrik je díe dan los?

IJzeren wet

Mijn schrijven en ik zijn één. Dat ik voel dat er een andere manier van schrijven in mij zit die eruit wil, betekent dat ik een andere kant van mezélf de ruimte wil geven. Dat ik benieuwd ben wat er uit mijn pen en dus uit mij komt als ik alle journalistieke regels kan laten varen, als ik gewoon klakkeloos mag verzinnen, als ik in het wilde weg mag schrijven en me slechts laat sturen door de ijzeren wet van ieder schrijven: je verhaal moet klóppen. Ik zou de journalistiek niet achter me laten want hoe zou dat kunnen met een deel van jezelf, maar ik zou alles wat het me gegeven heeft opnieuw inzetten. Niet een andere, nooit ontgonnen kant van mezelf zou het overnemen, maar een nieuwe kant. Nee, zelfs dat niet. Het is een completer mens waarmee ik pas nu, duwend tegen die grens en in een tijd die ik ervaar als stilstand, word geconfronteerd.

Alle mensen die ik sprak over vaak de heftigste periodes en keuzes in hun levens, alle landschappen, steden, dorpen, alle strijd, opstand en destructie die ik zag en al het verdriet, alle vreugde en overwinningen die me raakten, alle rauwe afscheiden en overweldigende verwelkomingen (ik zag als journalist zelfs baby’s geboren worden), tot wie hebben die mij gemaakt, en welke schrijver hoort daarbij? Hoe kan ik recht doen aan al die ervaringen, en daarmee aan mezelf?

Ik neem een borrel, en drink op Dorrestein.

Fréderike Geerdink is journalist. Als Turkije-kenner en Koerdistan-correspondent leert ze veel over Nederland.

Fréderike Geerdink, 17.02.2019 @ 11:26

[Home]
 

1 Reactie

op 17 02 2019 at 11:28 schreef Peter:

Commentaar? Leesfrontaalnaakt@gmail.com. Vermeld het als u niet wilt dat uw reactie geplaatst wordt.

 


Home

Archief

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

Meest gelezen in november

O Het geweld tegen Kick Out Zwarte Piet is een onverkorte oorlogsdaad

O Waarom Zihni Özdil een leugenachtige klootzak is

O Het domme gekakel over Theo van Gogh

O Beseffen Tijs van den Brink en Paul Verspeek dat ze met mensenlevens spelen?

O Ik wil wel weer eens een programma waar géén Nazi in zit

O Dreigen en intimideren voor Zwarte Piet

O Hoe we 24/7 worden gegaslight door Domrechts, het OM en de media

O Hengelo, keurige, laffe stad van niks

O Als Rutte echt een staatsman was, praatte hij ook met Kick Out Zwarte Piet

O Wij zijn allemaal hartstikke tegen racisme

 

Meest gelezen ever

O YouPorn

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Het totale en angstwekkende gebrek aan integriteit van de #Metoo-meute

O Het historische besef van Jeroen Pauw

O Opbokken met je racistische kinderfeestje

O De extreemrechtse terreur van Twitter-troll Ans Aarsema

O Anne Faber en de moslims

O Anita Borst is een held

O Smachten en soppen met Thierry Baudet

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband.” (Carel Brendel)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.’ (Hafid Bouazza) ‘Complimenten voor Frontaal Naakt.

‘Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.’ (Lousewies van der Laan)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS